൧. വിതക്കസുത്തം

൮൦. വുത്തഞ്ഹേതം ഭഗവതാ, വുത്തമരഹതാതി മേ സുതം –

‘‘തയോമേ, ഭിക്ഖവേ, അകുസലവിതക്കാ. കതമേ തയോ? അനവഞ്ഞത്തിപടിസംയുത്തോ വിതക്കോ, ലാഭസക്കാരസിലോകപടിസംയുത്തോ വിതക്കോ, പരാനുദ്ദയതാപടിസംയുത്തോ വിതക്കോ. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, തയോ അകുസലവിതക്കാ’’തി. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച. തത്ഥേതം ഇതി വുച്ചതി –

‘‘അനവഞ്ഞത്തിസംയുത്തോ, ലാഭസക്കാരഗാരവോ;

സഹനന്ദീ അമച്ചേഹി, ആരാ സംയോജനക്ഖയാ.

‘‘യോ ച പുത്തപസും ഹിത്വാ, വിവാഹേ സംഹരാനി [സങ്ഗഹാനി (ക. സീ. സ്യാ. പീ.)] ച;

ഭബ്ബോ സോ താദിസോ ഭിക്ഖു, ഫുട്ഠും സമ്ബോധിമുത്തമ’’ന്തി.

അയമ്പി അത്ഥോ വുത്തോ ഭഗവതാ, ഇതി മേ സുതന്തി. പഠമം.