൭. സോചേയ്യസുത്തം

൬൬. വുത്തഞ്ഹേതം ഭഗവതാ, വുത്തമരഹതാതി മേ സുതം –

‘‘തീണിമാനി, ഭിക്ഖവേ, സോചേയ്യാനി. കതമാനി തീണി? കായസോചേയ്യം, വചീസോചേയ്യം, മനോസോചേയ്യം – ഇമാനി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, തീണി സോചേയ്യാനീ’’തി. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച. തത്ഥേതം ഇതി വുച്ചതി –

‘‘കായസുചിം വചീസുചിം [വാചാസുചിം (ക.)], ചേതോസുചിമനാസവം;

സുചിം സോചേയ്യസമ്പന്നം, ആഹു സബ്ബപ്പഹായിന’’ന്തി [ആഹു നിന്ഹാതപാപകന്തി (അ. നി. ൩.൧൨൨) യുത്തതരം].

അയമ്പി അത്ഥോ വുത്തോ ഭഗവതാ, ഇതി മേ സുതന്തി. സത്തമം.