൪. അദ്ധാസുത്തം

൬൩. വുത്തഞ്ഹേതം ഭഗവതാ, വുത്തമരഹതാതി മേ സുതം –

‘‘തയോമേ, ഭിക്ഖവേ, അദ്ധാ. കതമേ തയോ? അതീതോ അദ്ധാ, അനാഗതോ അദ്ധാ, പച്ചുപ്പന്നോ അദ്ധാ – ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, തയോ അദ്ധാ’’തി. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച. തത്ഥേതം ഇതി വുച്ചതി –

‘‘അക്ഖേയ്യസഞ്ഞിനോ സത്താ, അക്ഖേയ്യസ്മിം പതിട്ഠിതാ;

അക്ഖേയ്യം അപരിഞ്ഞായ, യോഗമായന്തി മച്ചുനോ.

‘‘അക്ഖേയ്യഞ്ച പരിഞ്ഞായ, അക്ഖാതാരം ന മഞ്ഞതി;

ഫുട്ഠോ വിമോക്ഖോ മനസാ, സന്തിപദമനുത്തരം.

‘‘സ വേ [സചേ (ക.)] അക്ഖേയ്യസമ്പന്നോ, സന്തോ സന്തിപദേ രതോ;

സങ്ഖായസേവീ ധമ്മട്ഠോ, സങ്ഖ്യം നോപേതി വേദഗൂ’’തി.

അയമ്പി അത്ഥോ വുത്തോ ഭഗവതാ, ഇതി മേ സുതന്തി. ചതുത്ഥം.