൪. അവിജ്ജാനീവരണസുത്തം

൧൪. വുത്തഞ്ഹേതം ഭഗവതാ, വുത്തമരഹതാതി മേ സുതം –

‘‘നാഹം, ഭിക്ഖവേ, അഞ്ഞം ഏകനീവരണമ്പി സമനുപസ്സാമി യേന [യേനേവം (?)] നീവരണേന നിവുതാ പജാ ദീഘരത്തം സന്ധാവന്തി സംസരന്തി യഥയിദം, ഭിക്ഖവേ, അവിജ്ജാനീവരണം [അവിജ്ജാനീവരണേന (?)]. അവിജ്ജാനീവരണേന ഹി, ഭിക്ഖവേ, നിവുതാ പജാ ദീഘരത്തം സന്ധാവന്തി സംസരന്തീ’’തി. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച. തത്ഥേതം ഇതി വുച്ചതി –

‘‘നത്ഥഞ്ഞോ ഏകധമ്മോപി, യേനേവം [യേനേവ (സീ. പീ. ക.)] നിവുതാ പജാ;

സംസരന്തി അഹോരത്തം, യഥാ മോഹേന ആവുതാ.

‘‘യേ ച മോഹം പഹന്ത്വാന, തമോഖന്ധം [തമോക്ഖന്ധം (സീ. സ്യാ. പീ.)] പദാലയും;

ന തേ പുന സംസരന്തി, ഹേതു തേസം ന വിജ്ജതീ’’തി.

അയമ്പി അത്ഥോ വുത്തോ ഭഗവതാ, ഇതി മേ സുതന്തി. ചതുത്ഥം.