൧൦. ദോസപരിഞ്ഞാസുത്തം

൧൦. വുത്തഞ്ഹേതം ഭഗവതാ, വുത്തമരഹതാതി മേ സുതം –

‘‘ദോസം, ഭിക്ഖവേ, അനഭിജാനം അപരിജാനം തത്ഥ ചിത്തം അവിരാജയം അപ്പജഹം അഭബ്ബോ ദുക്ഖക്ഖയായ. ദോസഞ്ച ഖോ, ഭിക്ഖവേ, അഭിജാനം പരിജാനം തത്ഥ ചിത്തം വിരാജയം പജഹം ഭബ്ബോ ദുക്ഖക്ഖയായാ’’തി. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച. തത്ഥേതം ഇതി വുച്ചതി –

‘‘യേന ദോസേന ദുട്ഠാസേ, സത്താ ഗച്ഛന്തി ദുഗ്ഗതിം;

തം ദോസം സമ്മദഞ്ഞായ, പജഹന്തി വിപസ്സിനോ;

പഹായ ന പുനായന്തി, ഇമം ലോകം കുദാചന’’ന്തി.

അയമ്പി അത്ഥോ വുത്തോ ഭഗവതാ, ഇതി മേ സുതന്തി. ദസമം.

പഠമോ വഗ്ഗോ നിട്ഠിതോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

രാഗദോസാ അഥ മോഹോ, കോധമക്ഖാ മാനം സബ്ബം;

മാനതോ രാഗദോസാ പുന ദ്വേ, പകാസിതാ വഗ്ഗമാഹു പഠമന്തി.