൫. സോണപണ്ഡിതചരിയാ

൪൨. ‘‘പുനാപരം യദാ ഹോമി, നഗരേ ബ്രഹ്മവഡ്ഢനേ;

തത്ഥ കുലവരേ സേട്ഠേ, മഹാസാലേ അജായഹം.

൪൩. ‘‘തദാപി ലോകം ദിസ്വാന, അന്ധീഭൂതം തമോത്ഥടം;

ചിത്തം ഭവതോ പതികുടതി, തുത്തവേഗഹതം വിയ.

൪൪. ‘‘ദിസ്വാന വിവിധം പാപം, ഏവം ചിന്തേസഹം തദാ;

‘കദാഹം ഗേഹാ നിക്ഖമ്മ, പവിസിസ്സാമി കാനനം’.

൪൫. ‘‘തദാപി മം നിമന്തേസും, കാമഭോഗേഹി ഞാതയോ;

തേസമ്പി ഛന്ദമാചിക്ഖിം, ‘മാ നിമന്തേഥ തേഹി മം’.

൪൬. ‘‘യോ മേ കനിട്ഠകോ ഭാതാ, നന്ദോ നാമാസി പണ്ഡിതോ;

സോപി മം അനുസിക്ഖന്തോ, പബ്ബജ്ജം സമരോചയി.

൪൭. ‘‘അഹം സോണോ ച നന്ദോ ച, ഉഭോ മാതാപിതാ മമ;

തദാപി ഭോഗേ ഛഡ്ഡേത്വാ, പാവിസിമ്ഹാ മഹാവന’’ന്തി.

സോണപണ്ഡിതചരിയം പഞ്ചമം.