൩. യുധഞ്ജയവഗ്ഗോ
൧. യുധഞ്ജയചരിയാ
൧. ‘‘യദാഹം അമിതയസോ, രാജപുത്തോ യുധഞ്ജയോ;
ഉസ്സാവബിന്ദും സൂരിയാതപേ, പതിതം ദിസ്വാന സംവിജിം.
൨. ‘‘തഞ്ഞേവാധിപതിം കത്വാ, സംവേഗമനുബ്രൂഹയിം;
മാതാപിതൂ ച വന്ദിത്വാ, പബ്ബജ്ജമനുയാചഹം.
൩. ‘‘യാചന്തി മം പഞ്ജലികാ, സനേഗമാ സരട്ഠകാ;
‘അജ്ജേവ പുത്ത പടിപജ്ജ, ഇദ്ധം ഫീതം മഹാമഹിം’.
൪. ‘‘സരാജകേ സഹോരോധേ, സനേഗമേ സരട്ഠകേ;
കരുണം പരിദേവന്തേ, അനപേക്ഖോവ പരിച്ചജിം.
൫. ‘‘കേവലം പഥവിം രജ്ജം, ഞാതിപരിജനം യസം;
ചജമാനോ ന ചിന്തേസിം, ബോധിയായേവ കാരണാ.
൬. ‘‘മാതാപിതാ ന മേ ദേസ്സാ, നപി മേ ദേസ്സം മഹായസം;
സബ്ബഞ്ഞുതം പിയം മയ്ഹം, തസ്മാ രജ്ജം പരിച്ചജി’’ന്തി.
യുധഞ്ജയചരിയം പഠമം.
൨. സോമനസ്സചരിയാ
൭. ‘‘പുനാപരം യദാ ഹോമി, ഇന്ദപത്ഥേ പുരുത്തമേ;
കാമിതോ ദയിതോ പുത്തോ, സോമനസ്സോതി വിസ്സുതോ.
൮. ‘‘സീലവാ ഗുണസമ്പന്നോ, കല്യാണപടിഭാനവാ;
വുഡ്ഢാപചായീ ഹിരീമാ, സങ്ഗഹേസു ച കോവിദോ.
൯. ‘‘തസ്സ രഞ്ഞോ പതികരോ, അഹോസി കുഹകതാപസോ;
ആരാമം മാലാവച്ഛഞ്ച, രോപയിത്വാന ജീവതി.
൧൦. ‘‘തമഹം ദിസ്വാന കുഹകം, ഥുസരാസിംവ അതണ്ഡുലം;
ദുമംവ അന്തോ സുസിരം, കദലിംവ അസാരകം.
൧൧. ‘‘നത്ഥിമസ്സ സതം ധമ്മോ, സാമഞ്ഞാപഗതോ അയം;
ഹിരീസുക്കധമ്മജഹിതോ, ജീവിതവുത്തികാരണാ.
൧൨. ‘‘കുപിതോ അഹു [അഹോസി (സീ.), ആസി (സ്യാ.)] പച്ചന്തോ, അടവീഹി പരന്തിഹി;
തം നിസേധേതും ഗച്ഛന്തോ, അനുസാസി പിതാ മമം.
൧൩. ‘‘‘മാ പമജ്ജി തുവം താത, ജടിലം ഉഗ്ഗതാപനം;
യദിച്ഛകം പവത്തേഹി, സബ്ബകാമദദോ ഹി സോ’.
൧൪. ‘‘തമഹം ഗന്ത്വാനുപട്ഠാനം, ഇദം വചനമബ്രവിം;
‘കച്ചി തേ ഗഹപതി കുസലം, കിം വാ തേ ആഹരീയതു’.
൧൫. ‘‘തേന സോ കുപിതോ ആസി, കുഹകോ മാനനിസ്സിതോ;
‘ഘാതാപേമി തുവം അജ്ജ, രട്ഠാ പബ്ബാജയാമി വാ’.
൧൬. ‘‘നിസേധയിത്വാ പച്ചന്തം, രാജാ കുഹകമബ്രവി;
‘കച്ചി തേ ഭന്തേ ഖമനീയം, സമ്മാനോ തേ പവത്തിതോ’.
൧൭. ‘‘തസ്സ ആചിക്ഖതീ പാപോ, കുമാരോ യഥാ നാസിയോ;
തസ്സ തം വചനം സുത്വാ, ആണാപേസി മഹീപതി.
൧൮. ‘‘‘സീസം തത്ഥേവ ഛിന്ദിത്വാ, കത്വാന ചതുഖണ്ഡികം;
രഥിയാ രഥിയം ദസ്സേഥ, സാ ഗതി ജടിലഹീളിതാ’.
൧൯. ‘‘തത്ഥ കാരണികാ ഗന്ത്വാ, ചണ്ഡാ ലുദ്ദാ അകാരുണാ;
മാതുഅങ്കേ നിസിന്നസ്സ, ആകഡ്ഢിത്വാ നയന്തി മം.
൨൦. ‘‘തേസാഹം ഏവമവചം, ബന്ധതം ഗാള്ഹബന്ധനം;
‘രഞ്ഞോ ദസ്സേഥ മം ഖിപ്പം, രാജകിരിയാനി അത്ഥി മേ’.
൨൧. ‘‘തേ മം രഞ്ഞോ ദസ്സയിംസു, പാപസ്സ പാപസേവിനോ;
ദിസ്വാന തം സഞ്ഞാപേസിം, മമഞ്ച വസമാനയിം.
൨൨. ‘‘സോ മം തത്ഥ ഖമാപേസി, മഹാരജ്ജമദാസി മേ;
സോഹം തമം ദാലയിത്വാ, പബ്ബജിം അനഗാരിയം.
൨൩. ‘‘ന മേ ദേസ്സം മഹാരജ്ജം, കാമഭോഗോ ന ദേസ്സിയോ;
സബ്ബഞ്ഞുതം പിയം മയ്ഹം, തസ്മാ രജ്ജം പരിച്ചജി’’ന്തി.
സോമനസ്സചരിയം ദുതിയം.
൩. അയോഘരചരിയാ
൨൪. ‘‘പുനാപരം യദാ ഹോമി, കാസിരാജസ്സ അത്രജോ;
അയോഘരമ്ഹി സംവഡ്ഢോ, നാമേനാസി അയോഘരോ.
൨൫. ‘‘ദുക്ഖേന ജീവിതോ ലദ്ധോ, സംപീളേ പതിപോസിതോ;
അജ്ജേവ പുത്ത പടിപജ്ജ, കേവലം വസുധം ഇമം.
൨൬. ‘‘സരട്ഠകം സനിഗമം, സജനം വന്ദിത്വ ഖത്തിയം;
അഞ്ജലിം പഗ്ഗഹേത്വാന, ഇദം വചനമബ്രവിം.
൨൭. ‘‘‘യേ കേചി മഹിയാ സത്താ, ഹീനമുക്കട്ഠമജ്ഝിമാ;
നിരാരക്ഖാ സകേ ഗേഹേ, വഡ്ഢന്തി സകഞാതിഭി.
൨൮. ‘‘‘ഇദം ലോകേ ഉത്തരിയം, സംപീളേ മമ പോസനം;
അയോഘരമ്ഹി സംവഡ്ഢോ, അപ്പഭേ ചന്ദസൂരിയേ.
൨൯. ‘‘‘പൂതികുണപസമ്പുണ്ണാ, മുച്ചിത്വാ മാതു കുച്ഛിതോ;
തതോ ഘോരതരേ ദുക്ഖേ, പുന പക്ഖിത്തയോഘരേ.
൩൦. ‘‘‘യദിഹം താദിസം പത്വാ, ദുക്ഖം പരമദാരുണം;
രജ്ജേസു യദി രജ്ജാമി [രഞ്ജാമി (സീ.)], പാപാനം ഉത്തമോ സിയം.
൩൧. ‘‘‘ഉക്കണ്ഠിതോമ്ഹി കായേന, രജ്ജേനമ്ഹി അനത്ഥികോ;
നിബ്ബുതിം പരിയേസിസ്സം, യത്ഥ മം മച്ചു ന മദ്ദിയേ’.
൩൨. ‘‘ഏവാഹം ചിന്തയിത്വാന, വിരവന്തേ മഹാജനേ;
നാഗോവ ബന്ധനം ഛേത്വാ, പാവിസിം കാനനം വനം.
൩൩. ‘‘മാതാപിതാ ന മേ ദേസ്സാ, നപി മേ ദേസ്സം മഹായസം;
സബ്ബഞ്ഞുതം പിയം മയ്ഹം, തസ്മാ രജ്ജം പരിച്ചജി’’ന്തി.
അയോഘരചരിയം തതിയം.
൪. ഭിസചരിയാ
൩൪. ‘‘പുനാപരം യദാ ഹോമി, കാസീനം പുരവരുത്തമേ;
ഭഗിനീ ച ഭാതരോ സത്ത, നിബ്ബത്താ സോത്ഥിയേ കുലേ.
൩൫. ‘‘ഏതേസം പുബ്ബജോ ആസിം, ഹിരീസുക്കമുപാഗതോ;
ഭവം ദിസ്വാന ഭയതോ, നേക്ഖമ്മാഭിരതോ അഹം.
൩൬. ‘‘മാതാപിതൂഹി പഹിതാ, സഹായാ ഏകമാനസാ;
കാമേഹി മം നിമന്തേന്തി, ‘കുലവംസം ധരേഹി’തി.
൩൭. ‘‘യം തേസം വചനം വുത്തം, ഗിഹീധമ്മേ സുഖാവഹം;
തം മേ അഹോസി കഠിനം, തത്ത [സന്തത്ത (ക.)] ഫാലസമം വിയ.
൩൮. ‘‘തേ മം തദാ ഉക്ഖിപന്തം, പുച്ഛിംസു പത്ഥിതം മമ;
‘കിം ത്വം പത്ഥയസേ സമ്മ, യദി കാമേ ന ഭുഞ്ജസി’.
൩൯. ‘‘തേസാഹം ഏവമവചം, അത്ഥകാമോ ഹിതേസിനം;
‘നാഹം പത്ഥേമി ഗിഹീഭാവം, നേക്ഖമ്മാഭിരതോ അഹം’.
൪൦. ‘‘തേ മയ്ഹം വചനം സുത്വാ, പിതുമാതു ച സാവയും;
മാതാപിതാ ഏവമാഹു, ‘സബ്ബേവ പബ്ബജാമ ഭോ’.
൪൧. ‘‘ഉഭോ മാതാപിതാ മയ്ഹം, ഭഗിനീ ച സത്ത ഭാതരോ;
അമിതധനം ഛഡ്ഡയിത്വാ, പാവിസിമ്ഹാ മഹാവന’’ന്തി.
ഭിസചരിയം ചതുത്ഥം.
൫. സോണപണ്ഡിതചരിയാ
൪൨. ‘‘പുനാപരം യദാ ഹോമി, നഗരേ ബ്രഹ്മവഡ്ഢനേ;
തത്ഥ കുലവരേ സേട്ഠേ, മഹാസാലേ അജായഹം.
൪൩. ‘‘തദാപി ലോകം ദിസ്വാന, അന്ധീഭൂതം തമോത്ഥടം;
ചിത്തം ഭവതോ പതികുടതി, തുത്തവേഗഹതം വിയ.
൪൪. ‘‘ദിസ്വാന വിവിധം പാപം, ഏവം ചിന്തേസഹം തദാ;
‘കദാഹം ഗേഹാ നിക്ഖമ്മ, പവിസിസ്സാമി കാനനം’.
൪൫. ‘‘തദാപി മം നിമന്തേസും, കാമഭോഗേഹി ഞാതയോ;
തേസമ്പി ഛന്ദമാചിക്ഖിം, ‘മാ നിമന്തേഥ തേഹി മം’.
൪൬. ‘‘യോ മേ കനിട്ഠകോ ഭാതാ, നന്ദോ നാമാസി പണ്ഡിതോ;
സോപി മം അനുസിക്ഖന്തോ, പബ്ബജ്ജം സമരോചയി.
൪൭. ‘‘അഹം സോണോ ച നന്ദോ ച, ഉഭോ മാതാപിതാ മമ;
തദാപി ഭോഗേ ഛഡ്ഡേത്വാ, പാവിസിമ്ഹാ മഹാവന’’ന്തി.
സോണപണ്ഡിതചരിയം പഞ്ചമം.
൬. തേമിയചരിയാ
൪൮. ‘‘പുനാപരം യദാ ഹോമി, കാസിരാജസ്സ അത്രജോ;
മൂഗപക്ഖോതി നാമേന, തേമിയോതി വദന്തി മം.
൪൯. ‘‘സോളസിത്ഥിസഹസ്സാനം, ന വിജ്ജതി പുമോ തദാ [സദാ (സീ.)];
അഹോരത്താനം അച്ചയേന, നിബ്ബത്തോ അഹമേകകോ.
൫൦. ‘‘കിച്ഛാ ലദ്ധം പിയം പുത്തം, അഭിജാതം ജുതിന്ധരം;
സേതച്ഛത്തം ധാരയിത്വാന, സയനേ പോസേതി മം പിതാ.
൫൧. ‘‘നിദ്ദായമാനോ സയനവരേ, പബുജ്ഝിത്വാനഹം തദാ;
അദ്ദസം പണ്ഡരം ഛത്തം, യേനാഹം നിരയം ഗതോ.
൫൨. ‘‘സഹ ദിട്ഠസ്സ മേ ഛത്തം, താസോ ഉപ്പജ്ജി ഭേരവോ;
വിനിച്ഛയം സമാപന്നോ, ‘കഥാഹം ഇമം മുഞ്ചിസ്സം’.
൫൩. ‘‘പുബ്ബസാലോഹിതാ മയ്ഹം, ദേവതാ അത്ഥകാമിനീ;
സാ മം ദിസ്വാന ദുക്ഖിതം, തീസു ഠാനേസു യോജയി.
൫൪. ‘‘‘മാ പണ്ഡിച്ചയം വിഭാവയ, ബാലമതോ ഭവ സബ്ബപാണിനം;
സബ്ബോ തം ജനോ ഓചിനായതു, ഏവം തവ അത്ഥോ ഭവിസ്സതി’.
൫൫. ‘‘ഏവം വുത്തായഹം തസ്സാ, ഇദം വചനമബ്രവിം;
‘കരോമി തേ തം വചനം, യം ത്വം ഭണസി ദേവതേ;
അത്ഥകാമാസി മേ അമ്മ, ഹിതകാമാസി ദേവതേ’.
൫൬. ‘‘തസ്സാഹം വചനം സുത്വാ, സാഗരേവ ഥലം ലഭിം;
ഹട്ഠോ സംവിഗ്ഗമാനസോ, തയോ അങ്ഗേ അധിട്ഠഹിം.
൫൭. ‘‘മൂഗോ അഹോസിം ബധിരോ, പക്ഖോ ഗതിവിവജ്ജിതോ;
ഏതേ അങ്ഗേ അധിട്ഠായ, വസ്സാനി സോളസം വസിം.
൫൮. ‘‘തതോ മേ ഹത്ഥപാദേ ച, ജിവ്ഹം സോതഞ്ച മദ്ദിയ;
അനൂനതം മേ പസ്സിത്വാ, ‘കാളകണ്ണീ’തി നിന്ദിസും.
൫൯. ‘‘തതോ ജാനപദാ സബ്ബേ, സേനാപതിപുരോഹിതാ;
സബ്ബേ ഏകമനാ ഹുത്വാ, ഛഡ്ഡനം അനുമോദിസും.
൬൦. ‘‘സോഹം തേസം മതിം സുത്വാ, ഹട്ഠോ സംവിഗ്ഗമാനസോ;
യസ്സത്ഥായ തപോചിണ്ണോ, സോ മേ അത്ഥോ സമിജ്ഝഥ.
൬൧. ‘‘ന്ഹാപേത്വാ അനുലിമ്പിത്വാ, വേഠേത്വാ രാജവേഠനം;
ഛത്തേന അഭിസിഞ്ചിത്വാ, കാരേസും പുരം പദക്ഖിണം.
൬൨. ‘‘സത്താഹം ധാരയിത്വാന, ഉഗ്ഗതേ രവിമണ്ഡലേ;
രഥേന മം നീഹരിത്വാ, സാരഥീ വനമുപാഗമി.
൬൩. ‘‘ഏകോകാസേ രഥം കത്വാ, സജ്ജസ്സം ഹത്ഥമുച്ചിതോ [ഹത്ഥമുഞ്ചിതോ (സീ. സ്യാ.)];
സാരഥീ ഖണതീ കാസും, നിഖാതും പഥവിയാ മമം.
൬൪. ‘‘അധിട്ഠിതമധിട്ഠാനം, തജ്ജേന്തോ വിവിധകാരണാ;
ന ഭിന്ദിം തമധിട്ഠാനം, ബോധിയായേവ കാരണാ.
൬൫. ‘‘മാതാപിതാ ന മേ ദേസ്സാ, അത്താ മേ ന ച ദേസ്സിയോ;
സബ്ബഞ്ഞുതം പിയം മയ്ഹം, തസ്മാ വതമധിട്ഠഹിം.
൬൬. ‘‘ഏതേ അങ്ഗേ അധിട്ഠായ, വസ്സാനി സോളസം വസിം;
അധിട്ഠാനേന മേ സമോ നത്ഥി, ഏസാ മേ അധിട്ഠാനപാരമീ’’തി.
തേമിയചരിയം ഛട്ഠം.
൭. കപിരാജചരിയാ
൬൭. ‘‘യദാ അഹം കപി ആസിം, നദീകൂലേ ദരീസയേ;
പീളിതോ സുസുമാരേന, ഗമനം ന ലഭാമഹം.
൬൮. ‘‘യമ്ഹോകാസേ അഹം ഠത്വാ, ഓരാ പാരം പതാമഹം;