൩. അയോഘരചരിയാ

൨൪. ‘‘പുനാപരം യദാ ഹോമി, കാസിരാജസ്സ അത്രജോ;

അയോഘരമ്ഹി സംവഡ്ഢോ, നാമേനാസി അയോഘരോ.

൨൫. ‘‘ദുക്ഖേന ജീവിതോ ലദ്ധോ, സംപീളേ പതിപോസിതോ;

അജ്ജേവ പുത്ത പടിപജ്ജ, കേവലം വസുധം ഇമം.

൨൬. ‘‘സരട്ഠകം സനിഗമം, സജനം വന്ദിത്വ ഖത്തിയം;

അഞ്ജലിം പഗ്ഗഹേത്വാന, ഇദം വചനമബ്രവിം.

൨൭. ‘‘‘യേ കേചി മഹിയാ സത്താ, ഹീനമുക്കട്ഠമജ്ഝിമാ;

നിരാരക്ഖാ സകേ ഗേഹേ, വഡ്ഢന്തി സകഞാതിഭി.

൨൮. ‘‘‘ഇദം ലോകേ ഉത്തരിയം, സംപീളേ മമ പോസനം;

അയോഘരമ്ഹി സംവഡ്ഢോ, അപ്പഭേ ചന്ദസൂരിയേ.

൨൯. ‘‘‘പൂതികുണപസമ്പുണ്ണാ, മുച്ചിത്വാ മാതു കുച്ഛിതോ;

തതോ ഘോരതരേ ദുക്ഖേ, പുന പക്ഖിത്തയോഘരേ.

൩൦. ‘‘‘യദിഹം താദിസം പത്വാ, ദുക്ഖം പരമദാരുണം;

രജ്ജേസു യദി രജ്ജാമി [രഞ്ജാമി (സീ.)], പാപാനം ഉത്തമോ സിയം.

൩൧. ‘‘‘ഉക്കണ്ഠിതോമ്ഹി കായേന, രജ്ജേനമ്ഹി അനത്ഥികോ;

നിബ്ബുതിം പരിയേസിസ്സം, യത്ഥ മം മച്ചു ന മദ്ദിയേ’.

൩൨. ‘‘ഏവാഹം ചിന്തയിത്വാന, വിരവന്തേ മഹാജനേ;

നാഗോവ ബന്ധനം ഛേത്വാ, പാവിസിം കാനനം വനം.

൩൩. ‘‘മാതാപിതാ ന മേ ദേസ്സാ, നപി മേ ദേസ്സം മഹായസം;

സബ്ബഞ്ഞുതം പിയം മയ്ഹം, തസ്മാ രജ്ജം പരിച്ചജി’’ന്തി.

അയോഘരചരിയം തതിയം.