൮. അമ്ബദായകത്ഥേരഅപദാനം

൫൩. ‘‘അനോമദസ്സീ ഭഗവാ, നിസിന്നോ പബ്ബതന്തരേ;

മേത്തായ അഫരി ലോകേ, അപ്പമാണേ നിരൂപധി.

൫൪. ‘‘കപി അഹം തദാ ആസിം, ഹിമവന്തേ നഗുത്തമേ;

ദിസ്വാ അനോമദസ്സിം തം [അനോമം അമിതം (സീ.), അനോമമധിതം (സ്യാ.)], ബുദ്ധേ ചിത്തം പസാദയിം.

൫൫. ‘‘അവിദൂരേ ഹിമവന്തസ്സ, അമ്ബാസും ഫലിനോ തദാ;

തതോ പക്കം ഗഹേത്വാന, അമ്ബം സമധുകം അദം.

൫൬. ‘‘തം മേ ബുദ്ധോ വിയാകാസി, അനോമദസ്സീ മഹാമുനി;

ഇമിനാ മധുദാനേന, അമ്ബദാനേന ചൂഭയം.

൫൭. ‘‘സത്തപഞ്ഞാസകപ്പമ്ഹി, ദേവലോകേ രമിസ്സതി;

അവസേസേസു കപ്പേസു, വോകിണ്ണം സംസരിസ്സതി.

൫൮. ‘‘ഖേപേത്വാ പാപകം കമ്മം, പരിപക്കായ ബുദ്ധിയാ;

വിനിപാതമഗന്ത്വാന, കിലേസേ ഝാപയിസ്സതി.

൫൯. ‘‘ദമേന ഉത്തമേനാഹം, ദമിതോമ്ഹി മഹേസിനാ;

പത്തോമ്ഹി അചലം ഠാനം, ഹിത്വാ ജയപരാജയം.

൬൦. ‘‘സത്തസത്തതികപ്പസതേ, അമ്ബട്ഠജസനാമകാ;

ചതുദ്ദസ തേ രാജാനോ, ചക്കവത്തീ മഹബ്ബലാ.

൬൧. ‘‘പടിസമ്ഭിദാ ചതസ്സോ…പേ… കതം ബുദ്ധസ്സ സാസനം’’.

ഇത്ഥം സുദം ആയസ്മാ അമ്ബദായകോ ഥേരോ ഇമാ ഗാഥായോ അഭാസിത്ഥാതി.

അമ്ബദായകത്ഥേരസ്സാപദാനം അട്ഠമം.