൩. തിസരണഗമനിയത്ഥേരഅപദാനം

൧൦൬. ‘‘നഗരേ ചന്ദവതിയാ [ബന്ധുമതിയാ (അട്ഠ.)], മാതുഉപട്ഠാകോ [മാതുപട്ഠായകോ (സീ.), മാതുപട്ഠാനകോ (സ്യാ.)] അഹും;

അന്ധാ മാതാ പിതാ മയ്ഹം, തേ പോസേമി അഹം തദാ.

൧൦൭. ‘‘രഹോഗതോ നിസീദിത്വാ, ഏവം ചിന്തേസഹം തദാ;

പോസേന്തോ മാതാപിതരോ, പബ്ബജ്ജം ന ലഭാമഹം.

൧൦൮. ‘‘മഹന്ധകാരപിഹിതാ [തമന്ധകാരപിഹിതാ (സ്യാ.)], തിവിധഗ്ഗീഹി ഡയ്ഹരേ;

ഏതാദിസേ ഭവേ [ഭയേ (സീ.)] ജാതേ, നത്ഥി കോചി വിനായകോ.

൧൦൯. ‘‘ബുദ്ധോ ലോകേ സമുപ്പന്നോ, ദിപ്പതി [ദിബ്ബതി (ക.)] [ജിനസാസനം (സീ.)] ദാനി സാസനം;

സക്കാ ഉദ്ധരിതും അത്താ, പുഞ്ഞകാമേന ജന്തുനാ.

൧൧൦. ‘‘ഉഗ്ഗയ്ഹ തീണി സരണേ, പരിപുണ്ണാനി ഗോപയിം;

തേന കമ്മേന സുകതേന, പടിമോക്ഖാമി ദുഗ്ഗതിം.

൧൧൧. ‘‘നിസഭോ നാമ സമണോ, ബുദ്ധസ്സ അഗ്ഗസാവകോ;

തമഹം ഉപഗന്ത്വാന, സരണഗമനം ഗഹിം.

൧൧൨. ‘‘വസ്സസതസഹസ്സാനി, ആയു വിജ്ജതി താവദേ;

താവതാ സരണഗമനം, പരിപുണ്ണം അഗോപയിം.

൧൧൩. ‘‘ചരിമേ വത്തമാനമ്ഹി, സരണം തം അനുസ്സരിം;

തേന കമ്മേന സുകതേന, താവതിംസം അഗച്ഛഹം.

൧൧൪. ‘‘ദേവലോകഗതോ സന്തോ, പുഞ്ഞകമ്മസമാഹിതോ;

യം ദേസം [യം യം ദേസം (സ്യാ.)] ഉപപജ്ജാമി [ഉപഗച്ഛാമി (സീ.)], അട്ഠ ഹേതൂ ലഭാമഹം.

൧൧൫. ‘‘ദിസാസു പൂജിതോ ഹോമി, തിക്ഖപഞ്ഞോ ഭവാമഹം;

സബ്ബേ ദേവാനുവത്തന്തി, അമിതഭോഗം ലഭാമഹം.

൧൧൬. ‘‘സുവണ്ണവണ്ണോ സബ്ബത്ഥ, പടികന്തോ ഭവാമഹം;

മിത്താനം അചലോ ഹോമി, യസോ അബ്ഭുഗ്ഗതോ മമം.

൧൧൭. ‘‘അസീതിക്ഖത്തു ദേവിന്ദോ, ദേവരജ്ജമകാരയിം;

ദിബ്ബസുഖം അനുഭവിം, അച്ഛരാഹി പുരക്ഖതോ.

൧൧൮. ‘‘പഞ്ചസത്തതിക്ഖത്തുഞ്ച, ചക്കവത്തീ അഹോസഹം;

പദേസരജ്ജം വിപുലം, ഗണനാതോ അസങ്ഖിയം.

൧൧൯. ‘‘പച്ഛിമേ ഭവേ സമ്പത്തേ, പുഞ്ഞകമ്മസമാഹിതോ;

പുരേ സാവത്ഥിയം ജാതോ, മഹാസാലേ സുഅഡ്ഢകേ.

൧൨൦. ‘‘നഗരാ നിക്ഖമിത്വാന, ദാരകേഹി പുരക്ഖതോ;

ഹസഖിഡ്ഡസമങ്ഗീഹം [സാഹം ഖിഡ്ഡസമങ്ഗീ (സ്യാ.)], സങ്ഘാരാമം ഉപാഗമിം.

൧൨൧. ‘‘തത്ഥദ്ദസാസിം [തത്ഥദ്ദസാഹം (ക.)] സമണം, വിപ്പമുത്തം നിരൂപധിം;

സോ മേ ധമ്മമദേസേസി, സരണഞ്ച അദാസി മേ.

൧൨൨. ‘‘സോഹം സുത്വാന സരണം, സരണം മേ അനുസ്സരിം;

ഏകാസനേ നിസീദിത്വാ, അരഹത്തമപാപുണിം.

൧൨൩. ‘‘ജാതിയാ സത്തമേ വസ്സേ, അരഹത്തമപാപുണിം;

ഉപസമ്പാദയി ബുദ്ധോ, ഗുണമഞ്ഞായ ചക്ഖുമാ.

൧൨൪. ‘‘അപരിമേയ്യേ ഇതോ കപ്പേ, സരണാനി അഗച്ഛഹം;

തതോ മേ സുകതം കമ്മം, ഫലം ദസ്സേസി മേ ഇധ.

൧൨൫. ‘‘സുഗോപിതം മേ സരണം, മാനസം സുപ്പണീഹിതം;

അനുഭോത്വാ യസം സബ്ബം, പത്തോമ്ഹി അചലം പദം.

൧൨൬. ‘‘യേസം സോതാവധാനത്ഥി, സുണോഥ മമ ഭാസതോ;

അഹം [അത്ഥം (സ്യാ.)] വോ കഥയിസ്സാമി, സാമം ദിട്ഠം പദം മമ.

൧൨൭. ‘‘‘ബുദ്ധോ ലോകേ സമുപ്പന്നോ, വത്തതേ ജിനസാസനം;

അമതാ വാദിതാ ഭേരീ, സോകസല്ലവിനോദനാ.

൧൨൮. ‘‘‘യഥാസകേന ഥാമേന, പുഞ്ഞക്ഖേത്തേ അനുത്തരേ;

അധികാരം കരേയ്യാഥ, പസ്സയിസ്സഥ നിബ്ബുതിം.

൧൨൯. ‘‘‘പഗ്ഗയ്ഹ തീണി സരണേ, പഞ്ചസീലാനി ഗോപിയ;

ബുദ്ധേ ചിത്തം പസാദേത്വാ, ദുക്ഖസ്സന്തം കരിസ്സഥ.

൧൩൦. ‘‘‘സമ്മാ ധമ്മം ഭാവേത്വാന [മമോപമം കരിത്വാന (സീ. സ്യാ.)], സീലാനി പരിഗോപിയ;

അചിരം അരഹത്തം വോ, സബ്ബേപി പാപുണിസ്സഥ.

൧൩൧. ‘‘‘തേവിജ്ജോ ഇദ്ധിപത്തോമ്ഹി, ചേതോപരിയകോവിദോ;

സാവകോ തേ മഹാവീര, സരണോ [ചരണേ (സീ. സ്യാ.)] വന്ദതി സത്ഥുനോ’.

൧൩൨. ‘‘അപരിമേയ്യേ ഇതോ കപ്പേ, സരണം ബുദ്ധസ്സ ഗച്ഛഹം;

ദുഗ്ഗതിം നാഭിജാനാമി, സരണം ഗമനേ ഫലം.

൧൩൩. ‘‘പടിസമ്ഭിദാ ചതസ്സോ, വിമോക്ഖാപി ച അട്ഠിമേ;

ഛളഭിഞ്ഞാ സച്ഛികതാ, കതം ബുദ്ധസ്സ സാസനം’’.

ഇത്ഥം സുദം ആയസ്മാ തിസരണഗമനിയോ ഥേരോ ഇമാ ഗാഥായോ അഭാസിത്ഥാതി.

തിസരണഗമനിയത്ഥേരസ്സാപദാനം തതിയം.