(൨൮-൨൯) പഹൂതജിവ്ഹാബ്രഹ്മസ്സരലക്ഖണാനി

൨൩൬. ‘‘യമ്പി, ഭിക്ഖവേ, തഥാഗതോ പുരിമം ജാതിം പുരിമം ഭവം പുരിമം നികേതം പുബ്ബേ മനുസ്സഭൂതോ സമാനോ ഫരുസം വാചം പഹായ ഫരുസായ വാചായ പടിവിരതോ അഹോസി. യാ സാ വാചാ നേലാ കണ്ണസുഖാ പേമനീയാ ഹദയങ്ഗമാ പോരീ ബഹുജനകന്താ ബഹുജനമനാപാ, തഥാരൂപിം വാചം ഭാസിതാ അഹോസി. സോ തസ്സ കമ്മസ്സ കടത്താ ഉപചിതത്താ…പേ… സോ തതോ ചുതോ ഇത്ഥത്തം ആഗതോ സമാനോ ഇമാനി ദ്വേ മഹാപുരിസലക്ഖണാനി പടിലഭതി. പഹൂതജിവ്ഹോ ച ഹോതി ബ്രഹ്മസ്സരോ ച കരവീകഭാണീ.

‘‘സോ തേഹി ലക്ഖണേഹി സമന്നാഗതോ സചേ അഗാരം അജ്ഝാവസതി, രാജാ ഹോതി ചക്കവത്തീ…പേ… രാജാ സമാനോ കിം ലഭതി? ആദേയ്യവാചോ ഹോതി, ആദിയന്തിസ്സ വചനം ബ്രാഹ്മണഗഹപതികാ നേഗമജാനപദാ ഗണകമഹാമത്താ അനീകട്ഠാ ദോവാരികാ അമച്ചാ പാരിസജ്ജാ രാജാനോ ഭോഗിയാ കുമാരാ. രാജാ സമാനോ ഇദം ലഭതി… ബുദ്ധോ സമാനോ കിം ലഭതി? ആദേയ്യവാചോ ഹോതി, ആദിയന്തിസ്സ വചനം ഭിക്ഖൂ ഭിക്ഖുനിയോ ഉപാസകാ ഉപാസികായോ ദേവാ മനുസ്സാ അസുരാ നാഗാ ഗന്ധബ്ബാ. ബുദ്ധോ സമാനോ ഇദം ലഭതി’’. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച.

൨൩൭. തത്ഥേതം വുച്ചതി –

‘‘അക്കോസഭണ്ഡനവിഹേസകാരിം,

ഉബ്ബാധികം [ഉബ്ബാധകരം (സ്യാ.)] ബഹുജനപ്പമദ്ദനം;

അബാള്ഹം ഗിരം സോ ന ഭണി ഫരുസം,

മധുരം ഭണി സുസംഹിതം [സുസഹിതം (സ്യാ.)] സഖിലം.

‘‘മനസോ പിയാ ഹദയഗാമിനിയോ,

വാചാ സോ ഏരയതി കണ്ണസുഖാ;

വാചാസുചിണ്ണഫലമനുഭവി,

സഗ്ഗേസു വേദയഥ [വേദയതി (?) ടീകാ ഓലോകേതബ്ബാ] പുഞ്ഞഫലം.

‘‘വേദിത്വാ സോ സുചരിതസ്സ ഫലം,

ബ്രഹ്മസ്സരത്തമിധമജ്ഝഗമാ;

ജിവ്ഹാസ്സ ഹോതി വിപുലാ പുഥുലാ,

ആദേയ്യവാക്യവചനോ ഭവതി.

‘‘ഗിഹിനോപി ഇജ്ഝതി യഥാ ഭണതോ,

അഥ ചേ പബ്ബജതി സോ മനുജോ;

ആദിയന്തിസ്സ വചനം ജനതാ,

ബഹുനോ ബഹും സുഭണിതം ഭണതോ’’തി.