൧൩. തേരസമസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൧൨൨൬. തേരസമേ – പരിക്ഖേപം അതിക്കാമേന്തിയാതി ഏകേന പാദേന അതിക്കന്തേ ദുക്കടം, ദുതിയേന പാചിത്തിയം. ഉപചാരേപി ഏസേവ നയോ.

൧൨൨൭. അച്ഛിന്നചീവരികായാതിആദീസു സങ്കച്ചികചീവരമേവ ചീവരന്തി വേദിതബ്ബം. ആപദാസൂതി മഹഗ്ഘം ഹോതി സങ്കച്ചികം, പാരുപിത്വാ ഗച്ഛന്തിയാവ ഉപദ്ദവോ ഉപ്പജ്ജതി, ഏവരൂപാസു ആപദാസു അനാപത്തി. സേസം ഉത്താനമേവ. ഏളകലോമസമുട്ഠാനം – കിരിയം, നോസഞ്ഞാവിമോക്ഖം, അചിത്തകം, പണ്ണത്തിവജ്ജം, കായകമ്മം, തിചിത്തം, തിവേദനന്തി.

തേരസമസിക്ഖാപദം.

ഛത്തുപാഹനവഗ്ഗോ നവമോ.

ഉദ്ദിട്ഠാ ഖോ അയ്യായോ ഛസട്ഠിസതം പാചിത്തിയാ ധമ്മാതി ഏത്ഥ സബ്ബാനേവ ഭിക്ഖുനീനം ഖുദ്ദകേസു ഛന്നവുതി, ഭിക്ഖൂനം ദ്വേനവുതീതി അട്ഠാസീതിസതം സിക്ഖാപദാനി, തതോ സകലം ഭിക്ഖുനീവഗ്ഗം, പരമ്പരഭോജനം, അനതിരിത്തഭോജനം, അനതിരിത്തേന അഭിഹട്ഠും പവാരണം, പണീതഭോജനവിഞ്ഞത്തി, അചേലകസിക്ഖാപദം, ദുട്ഠുല്ലപടിച്ഛാദനം, ഊനവീസതിവസ്സുപസമ്പാദനം, മാതുഗാമേന സദ്ധിം സംവിധായ അദ്ധാനഗമനം, രാജന്തേപുരപ്പവേസനം, സന്തം ഭിക്ഖും അനാപുച്ഛാ വികാലേ ഗാമപ്പവേസനം, നിസീദനം വസ്സികസാടികന്തി ഇമാനി ദ്വാവീസതി സിക്ഖാപദാനി അപനേത്വാ സേസാനി സതഞ്ച ഛസട്ഠി ച സിക്ഖാപദാനി പാതിമോക്ഖുദ്ദേസമഗ്ഗേന ഉദ്ദിട്ഠാനി ഹോന്തീതി വേദിതബ്ബാനി. തേനാഹ – ‘‘ഉദ്ദിട്ഠാ ഖോ അയ്യായോ ഛസട്ഠിസതം പാചിത്തിയാ ധമ്മാ…പേ… ഏവമേതം ധാരയാമീ’’തി.

തത്രായം സങ്ഖേപതോ സമുട്ഠാനവിനിച്ഛയോ – ഗിരഗ്ഗസമജ്ജം, ചിത്താഗാരസിക്ഖാപദം, സങ്ഘാണി, ഇത്ഥാലങ്കാരോ, ഗന്ധവണ്ണകോ, വാസിതകപിഞ്ഞാകോ, ഭിക്ഖുനീആദീഹി ഉമ്മദ്ദനപരിമദ്ദനാനീതി ഇമാനി ദസ സിക്ഖാപദാനി അചിത്തകാനി ലോകവജ്ജാനി. അയം പനേത്ഥ അധിപ്പായോ – വിനാപി ചിത്തേന ആപജ്ജിതബ്ബത്താ അചിത്തകാനി, ചിത്തേ പന സതി അകുസലേനേവ ആപജ്ജിതബ്ബത്താ ലോകവജ്ജാനി. അവസേസാനി അചിത്തകാനി, പണ്ണത്തിവജ്ജാനേവ. ചോരീവുട്ഠാപനം, ഗാമന്തരം, ആരാമസിക്ഖാപദം ഗബ്ഭിനിവഗ്ഗേ ആദിതോ പട്ഠായ സത്ത, കുമാരിഭൂതവഗ്ഗേ ആദിതോ പട്ഠായ പഞ്ച, പുരിസസംസട്ഠം പാരിവാസിയഛന്ദദാനം, അനുവസ്സവുട്ഠാപനം, ഏകന്തരികവുട്ഠാപനന്തി ഇമാനി ഏകൂനവീസതി സിക്ഖാപദാനി സചിത്തകാനി പണ്ണത്തിവജ്ജാനി, അവസേസാനി സചിത്തകാനി ലോകവജ്ജാനേവാതി.

സമന്തപാസാദികായ വിനയസംവണ്ണനായ ഭിക്ഖുനീവിഭങ്ഗേ

ഖുദ്ദകവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.

പാചിത്തിയകണ്ഡം നിട്ഠിതം.