൧൦. ദസമസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൧൧൬൪. ദസമേ – അനാപുച്ഛാതി അനാപുച്ഛിത്വാ. ഭിക്ഖുനീഹി ദ്വിക്ഖത്തും ആപുച്ഛിതബ്ബം – പബ്ബജ്ജാകാലേ ച ഉപസമ്പദാകാലേ ച, ഭിക്ഖൂനം പന സകിം ആപുച്ഛിതേപി വട്ടതി.

൧൧൬൫. അജാനന്തീതി മാതാദീനം അത്ഥിഭാവം അജാനന്തീ. സേസം ഉത്താനമേവ. ഇദം അപുബ്ബസമുട്ഠാനസീസം. ചതുസമുട്ഠാനം – വാചതോ കായവാചതോ വാചാചിത്തതോ കായവാചാചിത്തതോ ച സമുട്ഠാതി. കഥം? അബ്ഭാനകമ്മാദീസു കേനചിദേവ കരണീയേന ഖണ്ഡസീമായം നിസിന്നാ ‘‘പക്കോസഥ സിക്ഖമാനം, ഇധേവ നം ഉപസമ്പാദേസ്സാമാ’’തി ഉപസമ്പാദേതി; ഏവം വാചതോ സമുട്ഠാതി. ഉപസ്സയതോ പട്ഠായ ഉപസമ്പാദേസ്സാമീതി വത്വാ ഖണ്ഡസീമം ഗച്ഛന്തിയാ കായവാചതോ സമുട്ഠാതി. ദ്വീസുപി ഠാനേസു പണ്ണത്തിഭാവം ജാനിത്വാവ വീതിക്കമം കരോന്തിയാ വാചാചിത്തതോ കായവാചാചിത്തതോ ച സമുട്ഠാതി. അനനുജാനാപേത്വാ ഉപസമ്പാദനതോ കിരിയാകിരിയം, നോസഞ്ഞാവിമോക്ഖം, അചിത്തകം, പണ്ണത്തിവജ്ജം, കായകമ്മം, വചീകമ്മം, തിചിത്തം, തിവേദനന്തി.

ദസമസിക്ഖാപദം.