൧൦. ദസമസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൮൩൫. ദസമേ – യംകിഞ്ചി നച്ചന്തി നടാദയോ വാ നച്ചന്തു സോണ്ഡാ വാ, അന്തമസോ മോരസുവമക്കടാദയോപി, സബ്ബമ്പേതം നച്ചമേവ. യംകിഞ്ചി ഗീതന്തി യംകിഞ്ചി നടാദീനം വാ ഗീതം ഹോതു, അരിയാനം പരിനിബ്ബാനകാലേ രതനത്തയഗുണൂപസംഹിതം സാധുകീളിതഗീതം വാ അസംയതഭിക്ഖൂനം ധമ്മഭാണകഗീതം വാ, സബ്ബമ്പേതം ഗീതമേവ. യംകിഞ്ചി വാദിതന്തി തന്തിബദ്ധാദിവാദനീയഭണ്ഡവാദിതം വാ ഹോതു, കുടഭേരിവാദിതം വാ, അന്തമസോ ഉദകഭേരിവാദിതമ്പി, സബ്ബമ്പേതം വാദിതമേവ.

൮൩൬. ദസ്സനായ ഗച്ഛതി ആപത്തി ദുക്കടസ്സാതി പദവാരഗണനായ ആപത്തി ദുക്കടസ്സ. യത്ഥ ഠിതാ പസ്സതി വാ സുണാതി വാതി ഏകപയോഗേന ഓലോകേന്തീ പസ്സതി, തേസംയേവ ഗീതവാദിതം സുണാതി, ഏകമേവ പാചിത്തിയം. സചേ പന ഏകം ദിസം ഓലോകേത്വാ നച്ചം പസ്സതി, പുന അഞ്ഞതോ ഓലോകേത്വാ ഗായന്തേ പസ്സതി അഞ്ഞതോ വാദേന്തേ, പാടേക്കാ ആപത്തിയോ. ഭിക്ഖുനീ സയമ്പി നച്ചിതും വാ ഗായിതും വാ വാദിതും വാ ന ലഭതി, അഞ്ഞേ ‘‘നച്ച, ഗായ, വാദേഹീ’’തി വത്തുമ്പി ന ലഭതി. ‘‘ചേതിയസ്സ ഉപഹാരം ദേഥ, ഉപാസകാ’’തി വത്തുമ്പി ‘‘തുമ്ഹാകം ചേതിയസ്സ ഉപട്ഠാനം കരോമാ’’തി വുത്തേ ‘‘സാധൂ’’തി സമ്പടിച്ഛിതുമ്പി ന ലഭതി. സബ്ബത്ഥ പാചിത്തിയന്തി സബ്ബഅട്ഠകഥാസു വുത്തം. ഭിക്ഖുനോ ദുക്കടം. ‘‘തുമ്ഹാകം ചേതിയസ്സ ഉപട്ഠാനം കരോമാ’’തി വുത്തേ പന ‘‘ഉപട്ഠാനകരണം നാമ സുന്ദര’’ന്തി വത്തും വട്ടതി.

൮൩൭. ആരാമേ ഠിതാതി ആരാമേ ഠത്വാ അന്തരാരാമേ വാ ബഹിആരാമേ വാ നച്ചാദീനി പസ്സതി വാ സുണാതി വാ, അനാപത്തി. സതി കരണീയേതി സലാകഭത്താദീനം വാ അത്ഥായ അഞ്ഞേന വാ കേനചി കരണീയേന ഗന്ത്വാ ഗതട്ഠാനേ പസ്സതി വാ സുണാതി വാ, അനാപത്തി. ആപദാസൂതി താദിസേന ഉപദ്ദവേന ഉപദ്ദുതാ സമജ്ജട്ഠാനം പവിസതി, ഏവം പവിസിത്വാ പസ്സന്തിയാ വാ സുണന്തിയാ വാ അനാപത്തി. സേസം ഉത്താനമേവ.

ഏളകലോമസമുട്ഠാനം – കിരിയം, നോസഞ്ഞാവിമോക്ഖം, അചിത്തകം, ലോകവജ്ജം, കായകമ്മം, അകുസലചിത്തം, തിവേദനന്തി.

ദസമസിക്ഖാപദം.

ലസുണവഗ്ഗോ പഠമോ.