൪. ചതുത്ഥപാരാജികസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൬൭൫. ചതുത്ഥേ – അവസ്സുതാതി ലോകസ്സാദമിത്തസന്ഥവവസേന കായസംസഗ്ഗരാഗേന അവസ്സുതാ. ദുതിയപദേപി ഏസേവ നയോ. പുരിസപുഗ്ഗലസ്സ ഹത്ഥഗ്ഗഹണം വാതിആദീസു പന യം പുരിസപുഗ്ഗലേന ഹത്ഥേ ഗഹണം കതം, തം പുരിസപുഗ്ഗലസ്സ ഹത്ഥഗ്ഗഹണന്തി വുത്തം. ഏസേവ നയോ സങ്ഘാടികണ്ണഗ്ഗഹണേപി. ഹത്ഥഗ്ഗഹണന്തി ഏത്ഥ ച ഹത്ഥഗ്ഗഹണഞ്ച അഞ്ഞമ്പി അപാരാജികക്ഖേത്തേ ഗഹണഞ്ച ഏകജ്ഝം കത്വാ ഹത്ഥഗ്ഗഹണന്തി വുത്തന്തി വേദിതബ്ബം. തേനേവസ്സ പദഭാജനേ ‘‘ഹത്ഥഗ്ഗഹണം വാ സാദിയേയ്യാതി ഹത്ഥോ നാമ കപ്പരം ഉപാദായ യാവ അഗ്ഗനഖാ, ഏതസ്സ അസദ്ധമ്മസ്സ പടിസേവനത്ഥായ ഉബ്ഭക്ഖകം അധോജാണുമണ്ഡലം ഗഹണം സാദിയതി, ആപത്തി ഥുല്ലച്ചയസ്സാ’’തി വുത്തം. ഏത്ഥ ച അസദ്ധമ്മോതി കായസംസഗ്ഗോ വേദിതബ്ബോ, ന മേഥുനധമ്മോ. ന ഹി മേഥുനസ്സ സാമന്താ ഥുല്ലച്ചയം ഹോതി. ‘‘വിഞ്ഞൂ പടിബലോ കായസംസഗ്ഗം സമാപജ്ജിതുന്തി വചനമ്പി ചേത്ഥ സാധകം.

‘‘തിസ്സിത്ഥിയോ മേഥുനം തം ന സേവേ,

തയോ പുരിസേ തയോ ച അനരിയപണ്ഡകേ;

ന ചാചരേ മേഥുനം ബ്യഞ്ജനസ്മിം,

ഛേജ്ജാ സിയാ മേഥുനധമ്മപച്ചയാ;

പഞ്ഹാ മേസാ കുസലേഹി ചിന്തിതാ’’തി. (പരി. ൪൮൧);

ഇമായ പരിവാരേ വുത്തായ സേദമോചകഗാഥായ വിരുജ്ഝതീതി ചേ? ന; മേഥുനധമ്മസ്സ പുബ്ബഭാഗത്താ. പരിവാരേയേവ ഹി ‘‘മേഥുനധമ്മസ്സ പുബ്ബഭാഗോ ജാനിതബ്ബോ’’തി ‘‘വണ്ണാവണ്ണോ കായസംസഗ്ഗോ ദുട്ഠുല്ലവാചാ അത്തകാമപാരിചരിയാഗമനുപ്പാദന’’ന്തി ഏവം സുക്കവിസ്സട്ഠിആദീനി പഞ്ച സിക്ഖാപദാനി മേഥുനധമ്മസ്സ പുബ്ബഭാഗോതി വുത്താനി. തസ്മാ കായസംസഗ്ഗോ മേഥുനധമ്മസ്സ പുബ്ബഭാഗത്താ പച്ചയോ ഹോതി. ഇതി ഛേജ്ജാ സിയാ മേഥുനധമ്മപച്ചയാതി ഏത്ഥ ഇമിനാ പരിയായേന അത്ഥോ വേദിതബ്ബോ. ഏതേനുപായേന സബ്ബപദേസു വിനിച്ഛയോ വേദിതബ്ബോ. അപിച ‘‘സങ്കേതം വാ ഗച്ഛേയ്യാ’’തി ഏതസ്സ പദഭാജനേ ‘‘ഇത്ഥന്നാമം ആഗച്ഛാ’’തി. ഏവംനാമകം ഠാനം ആഗച്ഛാതി അത്ഥോ.

൬൭൬. അട്ഠമം വത്ഥും പരിപൂരേന്തീ അസ്സമണീ ഹോതീതി അനുലോമതോ വാ പടിലോമതോ വാ ഏകന്തരികായ വാ യേന തേന നയേന അട്ഠമം വത്ഥും പരിപൂരേന്തീയേവ അസ്സമണീ ഹോതി. യാ പന ഏകം വാ വത്ഥും സത്ത വാ വത്ഥൂനി സതക്ഖത്തുമ്പി പൂരേതി, നേവ അസ്സമണീ ഹോതി. ആപന്നാ ആപത്തിയോ ദേസേത്വാ മുച്ചതി. അപിചേത്ഥ ഗണനൂപികാ ആപത്തി വേദിതബ്ബാ. വുത്തഞ്ഹേതം ‘‘അത്ഥാപത്തി ദേസിതാ ഗണനൂപികാ, അത്ഥാപത്തി ദേസിതാ ന ഗണനൂപികാ’’തി. തത്രായം വിനിച്ഛയോ – ഇദാനി നാപജ്ജിസ്സാമീതി ധുരനിക്ഖേപം കത്വാ ദേസിതാ ഗണനൂപികാ ദേസിതഗണനം ഉപേതി പാരാജികസ്സ അങ്ഗം ന ഹോതി. തസ്മാ യാ ഏകം ആപന്നാ ധുരനിക്ഖേപം കത്വാ ദേസേത്വാ പുന കിലേസവസേന ആപജ്ജതി, പുന ദേസേതി, ഏവം അട്ഠ വത്ഥൂനി പൂരേന്തീപി പാരാജികാ ന ഹോതി. യാ പന ആപജ്ജിത്വാ പുനപി അഞ്ഞം വത്ഥും ആപജ്ജിസ്സാമീതി സഉസ്സാഹാവ ദേസേതി, തസ്സാ സാ ആപത്തി നഗണനൂപികാ, ദേസിതാപി അദേസിതാ ഹോതി, ദേസിതഗണനം ന ഗച്ഛതി, പാരാജികസ്സേവ അങ്ഗം ഹോതി. അട്ഠമേ വത്ഥുമ്ഹി പരിപുണ്ണമത്തേ പാരാജികാ ഹോതി. സേസം ഉത്താനമേവാതി.

ധുരനിക്ഖേപസമുട്ഠാനം – കായവാചാചിത്തതോ സമുട്ഠാതി, കിരിയം, സഞ്ഞാവിമോക്ഖം, സചിത്തകം, ലോകവജ്ജം, കായകമ്മം, വചീകമ്മം, അകുസലചിത്തം, ദ്വിവേദനന്തി.

ചതുത്ഥപാരാജികം.

ഉദ്ദിട്ഠാ ഖോ അയ്യായോ അട്ഠ പാരാജികാ ധമ്മാതി ഭിക്ഖൂ ആരബ്ഭ പഞ്ഞത്താ സാധാരണാ ചത്താരോ ഇമേ ച ചത്താരോതി ഏവം പാതിമോക്ഖുദ്ദേസമഗ്ഗേന ഉദ്ദിട്ഠാ ഖോ അയ്യായോ അട്ഠ പാരാജികാ ധമ്മാതി ഏവമേത്ഥ അത്ഥോ ദട്ഠബ്ബോ. സേസം മഹാവിഭങ്ഗേ വുത്തനയമേവാതി.

സമന്തപാസാദികായ വിനയസംവണ്ണനായ ഭിക്ഖുനീവിഭങ്ഗേ

പാരാജികകണ്ഡവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.

പാരാജികകണ്ഡം നിട്ഠിതം.