൧. പാരാജികകണ്ഡം (ഭിക്ഖുനീവിഭങ്ഗവണ്ണനാ)

യോ ഭിക്ഖൂനം വിഭങ്ഗസ്സ, സങ്ഗഹിതോ അനന്തരം;

ഭിക്ഖുനീനം വിഭങ്ഗസ്സ, തസ്സ സംവണ്ണനാക്കമോ.

പത്തോ യതോ തതോ തസ്സ, അപുബ്ബപദവണ്ണനം;

കാതും പാരാജികേ താവ, ഹോതി സംവണ്ണനാ അയം.

൧. പഠമപാരാജികസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൬൫൬. തേന സമയേന ബുദ്ധോ ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി…പേ… സാള്ഹോ മിഗാരനത്താതി ഏത്ഥ സാള്ഹോതി തസ്സ നാമം; മിഗാരമാതുയാ പന നത്താ ഹോതി, തേന വുത്തം – ‘‘മിഗാരനത്താ’’തി. നവകമ്മികന്തി നവകമ്മാധിട്ഠായികം. പണ്ഡിതാതി പണ്ഡിച്ചേന സമന്നാഗതാ. ബ്യത്താതി വേയ്യത്തികേന സമന്നാഗതാ. മേധാവിനീതി പാളിഗ്ഗഹണേ സതിപുബ്ബങ്ഗമായ പഞ്ഞായ അത്ഥഗ്ഗഹണേ പഞ്ഞാപുബ്ബങ്ഗമായ സതിയാ സമന്നാഗതാ. ദക്ഖാതി ഛേകാ; അവിരജ്ഝിത്വാ സീഘം കത്തബ്ബകാരിനീതി അത്ഥോ. അനലസാതി ആലസിയവിരഹിതാ. തത്രുപായായാതി തേസു തേസു കമ്മേസു ഉപായഭൂതായ. വീമംസായാതി കത്തബ്ബകമ്മുപപരിക്ഖായ. സമന്നാഗതാതി സമ്പയുത്താ. അലം കാതുന്തി സമത്ഥാ തം തം കമ്മം കാതും. അലം സംവിധാതുന്തി ഏവഞ്ച ഏവഞ്ച ഇദം ഹോതൂതി ഏവം സംവിദഹിതുമ്പി സമത്ഥാ. കതാകതം ജാനിതുന്തി കതഞ്ച അകതഞ്ച ജാനിതും. തേതി തേ ഉഭോ; സാ ച സുന്ദരീനന്ദാ സോ ച സാള്ഹോതി അത്ഥോ. ഭത്തഗ്ഗേതി പരിവേസനട്ഠാനേ. നികൂടേതി കോണസദിസം കത്വാ ദസ്സിതേ ഗമ്ഭീരേ. വിസ്സരോ മേ ഭവിസ്സതീതി വിരൂപോ മേ സരോ ഭവിസ്സതി; വിപ്പകാരസദ്ദോ ഭവിസ്സതീതി അത്ഥോ. പതിമാനേന്തീതി അപേക്ഖമാനാ. ക്യാഹന്തി കിം അഹം. ജരാദുബ്ബലാതി ജരായ ദുബ്ബലാ. ചരണഗിലാനാതി പാദരോഗേന സമന്നാഗതാ.

൬൫൭-൮. അവസ്സുതാതി കായസംസഗ്ഗരാഗേന അവസ്സുതാ; തിന്താ കിലിന്നാതി അത്ഥോ. പദഭാജനേ പനസ്സ തമേവ രാഗം ഗഹേത്വാ ‘‘സാരത്താ’’തിആദി വുത്തം. തത്ഥ സാരത്താതി വത്ഥം വിയ രങ്ഗജാതേന കായസംസഗ്ഗരാഗേന സുട്ഠു രത്താ. അപേക്ഖവതീതി തസ്സേവ രാഗസ്സ വസേന തസ്മിം പുരിസേ പവത്തായ അപേക്ഖായ സമന്നാഗതാ. പടിബദ്ധചിത്താതി തേന രാഗേന തസ്മിം പുരിസേ ബന്ധിത്വാ ഠപിതചിത്താ വിയ. ഏസ നയോ ദുതിയപദവിഭങ്ഗേപി. പുരിസപുഗ്ഗലസ്സാതി പുരിസസങ്ഖാതസ്സ പുഗ്ഗലസ്സ. അധക്ഖകന്തി അക്ഖകാനം അധോ. ഉബ്ഭജാണുമണ്ഡലന്തി ജാണുമണ്ഡലാനം ഉപരി. പദഭാജനേ പന പദപടിപാടിയാ ഏവ ‘‘ഹേട്ഠക്ഖകം ഉപരിജാണുമണ്ഡല’’ന്തി വുത്തം. ഏത്ഥ ച ഉബ്ഭകപ്പരമ്പി ഉബ്ഭജാണുമണ്ഡലേനേവ സങ്ഗഹിതം. സേസം മഹാവിഭങ്ഗേ വുത്തനയേനേവ വേദിതബ്ബം. പുരിമായോ ഉപാദായാതി സാധാരണപാരാജികേഹി പാരാജികായോ ചതസ്സോ ഉപാദായാതി അത്ഥോ. ഉബ്ഭജാണുമണ്ഡലികാതി ഇദം പന ഇമിസ്സാ പാരാജികായ നാമമത്തം, തസ്മാ പദഭാജനേ ന വിചാരിതം.

൬൫൯. ഏവം ഉദ്ദിട്ഠസിക്ഖാപദം പദാനുക്കമേന വിഭജിത്വാ ഇദാനി അവസ്സുതാദിഭേദേന ആപത്തിഭേദം ദസ്സേതും ‘‘ഉഭതോഅവസ്സുതേ’’തിആദിമാഹ. തത്ഥ ഉഭതോഅവസ്സുതേതി ഉഭതോഅവസ്സവേ; ഭിക്ഖുനിയാ ചേവ പുരിസസ്സ ച കായസംസഗ്ഗരാഗേന അവസ്സുതഭാവേ സതീതി അത്ഥോ. കായേന കായം ആമസതീതി ഭിക്ഖുനീ യഥാപരിച്ഛിന്നേന കായേന പുരിസസ്സ യംകിഞ്ചി കായം പുരിസോ വാ യേന കേനചി കായേന ഭിക്ഖുനിയാ യഥാപരിച്ഛിന്നം കായം ആമസതി, ഉഭയഥാപി ഭിക്ഖുനിയാ പാരാജികം. കായേന കായപടിബദ്ധന്തി വുത്തപ്പകാരേനേവ അത്തനോ കായേന പുരിസസ്സ കായപടിബദ്ധം. ആമസതീതി ഏത്ഥ സയം വാ ആമസതു, തസ്സ വാ ആമസനം സാദിയതു, ഥുല്ലച്ചയമേവ. കായപടിബദ്ധേന കായന്തി അത്തനോ വുത്തപ്പകാരകായപടിബദ്ധേന പുരിസസ്സ കായം. ആമസതീതി ഇധാപി സയം വാ ആമസതു, തസ്സ വാ ആമസനം സാദിയതു, ഥുല്ലച്ചയമേവ. അവസേസപദേസുപി ഇമിനാവ നയേന വിനിച്ഛയോ വേദിതബ്ബോ.

സചേ പന ഭിക്ഖു ചേവ ഭിക്ഖുനീ ച ഹോതി, തത്ര ചേ ഭിക്ഖുനീ ആമസതി, ഭിക്ഖു നിച്ചലോ ഹുത്വാ ചിത്തേന സാദിയതി, ഭിക്ഖു ആപത്തിയാ ന കാരേതബ്ബോ. സചേ ഭിക്ഖു ആമസതി, ഭിക്ഖുനീ നിച്ചലാ ഹുത്വാ ചിത്തേനേവ അധിവാസേതി, കായങ്ഗം അചോപയമാനാപി പാരാജികക്ഖേത്തേ പാരാജികേന, ഥുല്ലച്ചയക്ഖേത്തേ ഥുല്ലച്ചയേന, ദുക്കടക്ഖേത്തേ ദുക്കടേന കാരേതബ്ബാ. കസ്മാ? ‘‘കായസംസഗ്ഗം സാദിയേയ്യാ’’തി വുത്തത്താ. അയം അട്ഠകഥാസു വിനിച്ഛയോ. ഏവം പന സതി കിരിയാസമുട്ഠാനതാ ന ദിസ്സതി, തസ്മാ തബ്ബഹുലനയേന സാ വുത്താതി വേദിതബ്ബാ.

൬൬൦. ഉബ്ഭക്ഖകന്തി അക്ഖകാനം ഉപരി. അധോജാണുമണ്ഡലന്തി ജാണുമണ്ഡലാനം ഹേട്ഠാ. ഏത്ഥ ച അധോകപ്പരമ്പി അധോജാണുമണ്ഡലേനേവ സങ്ഗഹിതം.

൬൬൨. ഏകതോഅവസ്സുതേതി ഏത്ഥ കിഞ്ചാപി ഏകതോതി അവിസേസേന വുത്തം, തഥാപി ഭിക്ഖുനിയാ ഏവ അവസ്സുതേ സതി അയം ആപത്തിഭേദോ വുത്തോതി വേദിതബ്ബോ.

തത്രായം ആദിതോ പട്ഠായ വിനിച്ഛയോ – ഭിക്ഖുനീ കായസംസഗ്ഗരാഗേന അവസ്സുതാ, പുരിസോപി തഥേവ. അധക്ഖകേ ഉബ്ഭജാണുമണ്ഡലേ കായപ്പദേസേ കായസംസഗ്ഗസാദിയനേ സതി ഭിക്ഖുനിയാ പാരാജികം. ഭിക്ഖുനിയാ കായസംസഗ്ഗരാഗോ, പുരിസസ്സ മേഥുനരാഗോ വാ ഗേഹസ്സിതപേമം വാ സുദ്ധചിത്തം വാ ഹോതു, ഥുല്ലച്ചയമേവ. ഭിക്ഖുനിയാ മേഥുനരാഗോ, പുരിസസ്സ കായസംസഗ്ഗരാഗോ വാ മേഥുനരാഗോ വാ ഗഹേസ്സിതപേമം വാ സുദ്ധചിത്തം വാ ഹോതു, ദുക്കടം. ഭിക്ഖുനിയാ ഗേഹസ്സിതപേമം, പുരിസസ്സ വുത്തേസു ചതൂസു യം വാ തം വാ ഹോതു, ദുക്കടമേവ. ഭിക്ഖുനിയാ സുദ്ധചിത്തം, പുരിസസ്സ വുത്തേസു ചതൂസു യം വാ തം വാ ഹോതു, അനാപത്തി.

സചേ പന ഭിക്ഖു ചേവ ഹോതി ഭിക്ഖുനീ ച ഉഭിന്നം കായസംസഗ്ഗരാഗോ, ഭിക്ഖുസ്സ സങ്ഘാദിസേസോ, ഭിക്ഖുനിയാ പാരാജികം. ഭിക്ഖുനിയാ കായസംസഗ്ഗരാഗോ, ഭിക്ഖുസ്സ മേഥുനരാഗോ വാ ഗേഹസ്സിതപേമം വാ, ഭിക്ഖുനിയാ ഥുല്ലച്ചയം, ഭിക്ഖുസ്സ ദുക്കടം. ഉഭിന്നം മേഥുനരാഗോ വാ ഗേഹസ്സിതപേമം വാ, ഉഭിന്നമ്പി ദുക്കടമേവ. യസ്സ യത്ഥ സുദ്ധചിത്തം, തസ്സ തത്ഥ അനാപത്തി. ഉഭിന്നമ്പി സുദ്ധചിത്തം, ഉഭിന്നമ്പി അനാപത്തി.

൬൬൩. അനാപത്തി അസഞ്ചിച്ചാതിആദീസു വിരജ്ഝിത്വാ വാ ആമസന്തിയാ അഞ്ഞവിഹിതായ വാ ‘‘അയം പുരിസോ വാ ഇത്ഥീ വാ’’തി അജാനന്തിയാ വാ തേന ഫുട്ഠായപി തം ഫസ്സം അസാദിയന്തിയാ വാ ആമസനേപി സതി അനാപത്തി. സേസം സബ്ബത്ഥ ഉത്താനമേവ.

പഠമപാരാജികസമുട്ഠാനം – കിരിയം, സഞ്ഞാവിമോക്ഖം, സചിത്തകം, ലോകവജ്ജം, കായകമ്മം, അകുസലചിത്തം, ദ്വിവേദനന്തി.

പഠമപാരാജികം.

൨. ദുതിയപാരാജികസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൬൬൪. ദുതിയേ പാരാജികേ – കച്ചി നോ സാതി കച്ചി നു സാ. അവണ്ണോതി അഗുണോ. അകിത്തീതി നിന്ദാ. അയസോതി പരിവാരവിപത്തി; പരമ്മുഖഗരഹാ വാ.

൬൬൫. വജ്ജപടിച്ഛാദികാതി ഇദമ്പി ഇമിസ്സാ പാരാജികായ നാമമത്തമേവ, തസ്മാ പദഭാജനേ ന വിചാരിതം. സേസമേത്ഥ ഉത്താനമേവ.

൬൬൬. സാ വാ ആരോചേതീതി യാ പാരാജികം ആപന്നാ, സാ സയം ആരോചേതി. അട്ഠന്നം പാരാജികാനം അഞ്ഞതരന്തി ഭിക്ഖൂഹി സാധാരണാനം ചതുന്നം അസാധാരണാനഞ്ച ചതുന്നമേവ അഞ്ഞതരം. ഇദഞ്ച പാരാജികം പച്ഛാ പഞ്ഞത്തം, തസ്മാ ‘‘അട്ഠന്ന’’ന്തി വിഭങ്ഗേ വുത്തം. പുരിമേന പന സദ്ധിം യുഗളത്താ ഇമസ്മിം ഓകാസേ ഠപിതന്തി വേദിതബ്ബം. ധുരം നിക്ഖിത്തമത്തേതി ധുരേ നിക്ഖിത്തമത്തേ. വിത്ഥാരകഥാ പനേത്ഥ സപ്പാണകവഗ്ഗമ്ഹി ദുട്ഠുല്ലസിക്ഖാപദേ വുത്തനയേനേവ വേദിതബ്ബാ. തത്ര ഹി പാചിത്തിയം, ഇധ പാരാജികന്തി അയമേവ വിസേസോ. സേസം താദിസമേവ. വജ്ജപടിച്ഛാദികാതി ഇദമ്പിഇമിസ്സാ പാരാജികായ നാമമത്ഥാമേവ, തസ്മാ പദഭാജനേ ന വിചാരിതം. സേസമേത്ഥ ഉത്താനമേവ.

ധുരനിക്ഖേപസമുട്ഠാനം – കായവാചാചിത്തതോ സമുട്ഠാതി, അകിരിയം, സഞ്ഞാവിമോക്ഖം, സചിത്തകം, ലോകവജ്ജം, കായകമ്മം, വചീകമ്മം, അകുസലചിത്തം, ദുക്ഖവേദനന്തി.

ദുതിയപാരാജികം.

൩. തതിയപാരാജികസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൬൬൯. തതിയേ – ധമ്മേനാതി ഭൂതേന വത്ഥുനാ. വിനയേനാതി ചോദേത്വാ സാരേത്വാ. പദഭാജനം പനസ്സ ‘‘യേന ധമ്മേന യേന വിനയേന ഉക്ഖിത്തോ സുഉക്ഖിത്തോ ഹോതീ’’തി ഇമംഅധിപ്പായമത്തം ദസ്സേതും വുത്തം. സത്ഥുസാസനേനാതി ഞത്തിസമ്പദായ ചേവ അനുസാവനസമ്പദായ ച. പദഭാജനേ പനസ്സ ‘‘ജിനസാസനേന ബുദ്ധസാസനേനാ’’തി വേവചനമത്തമേവ വുത്തം. സങ്ഘം വാ ഗണം വാതിആദീസു യേന സങ്ഘേന കമ്മം കതം, തം സങ്ഘം വാ തത്ഥ സമ്ബഹുലപുഗ്ഗലസങ്ഖാതം ഗണം വാ, ഏകപുഗ്ഗലം വാ തം കമ്മം വാ ന ആദിയതി, ന അനുവത്തതി, ന തത്ഥ ആദരം ജനേതീതി അത്ഥോ. സമാനസംവാസകാ ഭിക്ഖൂ വുച്ചന്തി സഹായാ, സോ തേഹി സദ്ധിം നത്ഥീതി ഏത്ഥ ‘‘ഏകകമ്മം ഏകുദ്ദേസോ സമസിക്ഖതാ’’തി അയം താവ സംവാസോ; സമാനോ സംവാസോ ഏതേസന്തി സമാനസംവാസകാ.ഏവരൂപാ ഭിക്ഖൂ ഭിക്ഖുസ്സ തസ്മിം സംവാസേ സഹ അയനഭാവേന സഹായാതി വുച്ചന്തി. ഇദാനി യേന സംവാസേന തേ സമാനസംവാസകാതി വുത്താ, സോ സംവാസോ തസ്സ ഉക്ഖിത്തകസ്സ തേഹി സദ്ധിം നത്ഥി. യേഹി ച സദ്ധിം തസ്സ സോ സംവാസോ നത്ഥി, ന തേന തേ ഭിക്ഖൂ അത്തനോ സഹായാ കതാ ഹോന്തി. തസ്മാ വുത്തം ‘‘സമാനസംവാസകാ ഭിക്ഖൂ വുച്ചന്തി സഹായാ, സോ തേഹി സദ്ധിം നത്ഥി, തേന വുച്ചതി അകതസഹായോ’’തി. സേസം സങ്ഘഭേദസിക്ഖാപദാദീസു വുത്തനയത്താ ഉത്താനത്ഥമേവ.

സമനുഭാസനസമുട്ഠാനം – കായവാചാചിത്തതോ സമുട്ഠാതി, അകിരിയം, സഞ്ഞാവിമോക്ഖം, സചിത്തകം, ലോകവജ്ജം, കായകമ്മം, വചീകമ്മം, അകുസലചിത്തം, ദുക്ഖവേദനന്തി.

തതിയപാരാജികം.

൪. ചതുത്ഥപാരാജികസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൬൭൫. ചതുത്ഥേ – അവസ്സുതാതി ലോകസ്സാദമിത്തസന്ഥവവസേന കായസംസഗ്ഗരാഗേന അവസ്സുതാ. ദുതിയപദേപി ഏസേവ നയോ. പുരിസപുഗ്ഗലസ്സ ഹത്ഥഗ്ഗഹണം വാതിആദീസു പന യം പുരിസപുഗ്ഗലേന ഹത്ഥേ ഗഹണം കതം, തം പുരിസപുഗ്ഗലസ്സ ഹത്ഥഗ്ഗഹണന്തി വുത്തം. ഏസേവ നയോ സങ്ഘാടികണ്ണഗ്ഗഹണേപി. ഹത്ഥഗ്ഗഹണന്തി ഏത്ഥ ച ഹത്ഥഗ്ഗഹണഞ്ച അഞ്ഞമ്പി അപാരാജികക്ഖേത്തേ ഗഹണഞ്ച ഏകജ്ഝം കത്വാ ഹത്ഥഗ്ഗഹണന്തി വുത്തന്തി വേദിതബ്ബം. തേനേവസ്സ പദഭാജനേ ‘‘ഹത്ഥഗ്ഗഹണം വാ സാദിയേയ്യാതി ഹത്ഥോ നാമ കപ്പരം ഉപാദായ യാവ അഗ്ഗനഖാ, ഏതസ്സ അസദ്ധമ്മസ്സ പടിസേവനത്ഥായ ഉബ്ഭക്ഖകം അധോജാണുമണ്ഡലം ഗഹണം സാദിയതി, ആപത്തി ഥുല്ലച്ചയസ്സാ’’തി വുത്തം. ഏത്ഥ ച അസദ്ധമ്മോതി കായസംസഗ്ഗോ വേദിതബ്ബോ, ന മേഥുനധമ്മോ. ന ഹി മേഥുനസ്സ സാമന്താ ഥുല്ലച്ചയം ഹോതി. ‘‘വിഞ്ഞൂ പടിബലോ കായസംസഗ്ഗം സമാപജ്ജിതുന്തി വചനമ്പി ചേത്ഥ സാധകം.

‘‘തിസ്സിത്ഥിയോ മേഥുനം തം ന സേവേ,

തയോ പുരിസേ തയോ ച അനരിയപണ്ഡകേ;

ന ചാചരേ മേഥുനം ബ്യഞ്ജനസ്മിം,

ഛേജ്ജാ സിയാ മേഥുനധമ്മപച്ചയാ;

പഞ്ഹാ മേസാ കുസലേഹി ചിന്തിതാ’’തി. (പരി. ൪൮൧);

ഇമായ പരിവാരേ വുത്തായ സേദമോചകഗാഥായ വിരുജ്ഝതീതി ചേ? ന; മേഥുനധമ്മസ്സ പുബ്ബഭാഗത്താ. പരിവാരേയേവ ഹി ‘‘മേഥുനധമ്മസ്സ പുബ്ബഭാഗോ ജാനിതബ്ബോ’’തി ‘‘വണ്ണാവണ്ണോ കായസംസഗ്ഗോ ദുട്ഠുല്ലവാചാ അത്തകാമപാരിചരിയാഗമനുപ്പാദന’’ന്തി ഏവം സുക്കവിസ്സട്ഠിആദീനി പഞ്ച സിക്ഖാപദാനി മേഥുനധമ്മസ്സ പുബ്ബഭാഗോതി വുത്താനി. തസ്മാ കായസംസഗ്ഗോ മേഥുനധമ്മസ്സ പുബ്ബഭാഗത്താ പച്ചയോ ഹോതി. ഇതി ഛേജ്ജാ സിയാ മേഥുനധമ്മപച്ചയാതി ഏത്ഥ ഇമിനാ പരിയായേന അത്ഥോ വേദിതബ്ബോ. ഏതേനുപായേന സബ്ബപദേസു വിനിച്ഛയോ വേദിതബ്ബോ. അപിച ‘‘സങ്കേതം വാ ഗച്ഛേയ്യാ’’തി ഏതസ്സ പദഭാജനേ ‘‘ഇത്ഥന്നാമം ആഗച്ഛാ’’തി. ഏവംനാമകം ഠാനം ആഗച്ഛാതി അത്ഥോ.

൬൭൬. അട്ഠമം വത്ഥും പരിപൂരേന്തീ അസ്സമണീ ഹോതീതി അനുലോമതോ വാ പടിലോമതോ വാ ഏകന്തരികായ വാ യേന തേന നയേന അട്ഠമം വത്ഥും പരിപൂരേന്തീയേവ അസ്സമണീ ഹോതി. യാ പന ഏകം വാ വത്ഥും സത്ത വാ വത്ഥൂനി സതക്ഖത്തുമ്പി പൂരേതി, നേവ അസ്സമണീ ഹോതി. ആപന്നാ ആപത്തിയോ ദേസേത്വാ മുച്ചതി. അപിചേത്ഥ ഗണനൂപികാ ആപത്തി വേദിതബ്ബാ. വുത്തഞ്ഹേതം ‘‘അത്ഥാപത്തി ദേസിതാ ഗണനൂപികാ, അത്ഥാപത്തി ദേസിതാ ന ഗണനൂപികാ’’തി. തത്രായം വിനിച്ഛയോ – ഇദാനി നാപജ്ജിസ്സാമീതി ധുരനിക്ഖേപം കത്വാ ദേസിതാ ഗണനൂപികാ ദേസിതഗണനം ഉപേതി പാരാജികസ്സ അങ്ഗം ന ഹോതി. തസ്മാ യാ ഏകം ആപന്നാ ധുരനിക്ഖേപം കത്വാ ദേസേത്വാ പുന കിലേസവസേന ആപജ്ജതി, പുന ദേസേതി, ഏവം അട്ഠ വത്ഥൂനി പൂരേന്തീപി പാരാജികാ ന ഹോതി. യാ പന ആപജ്ജിത്വാ പുനപി അഞ്ഞം വത്ഥും ആപജ്ജിസ്സാമീതി സഉസ്സാഹാവ ദേസേതി, തസ്സാ സാ ആപത്തി നഗണനൂപികാ, ദേസിതാപി അദേസിതാ ഹോതി, ദേസിതഗണനം ന ഗച്ഛതി, പാരാജികസ്സേവ അങ്ഗം ഹോതി. അട്ഠമേ വത്ഥുമ്ഹി പരിപുണ്ണമത്തേ പാരാജികാ ഹോതി. സേസം ഉത്താനമേവാതി.

ധുരനിക്ഖേപസമുട്ഠാനം – കായവാചാചിത്തതോ സമുട്ഠാതി, കിരിയം, സഞ്ഞാവിമോക്ഖം, സചിത്തകം, ലോകവജ്ജം, കായകമ്മം, വചീകമ്മം, അകുസലചിത്തം, ദ്വിവേദനന്തി.

ചതുത്ഥപാരാജികം.

ഉദ്ദിട്ഠാ ഖോ അയ്യായോ അട്ഠ പാരാജികാ ധമ്മാതി ഭിക്ഖൂ ആരബ്ഭ പഞ്ഞത്താ സാധാരണാ ചത്താരോ ഇമേ ച ചത്താരോതി ഏവം പാതിമോക്ഖുദ്ദേസമഗ്ഗേന ഉദ്ദിട്ഠാ ഖോ അയ്യായോ അട്ഠ പാരാജികാ ധമ്മാതി ഏവമേത്ഥ അത്ഥോ ദട്ഠബ്ബോ. സേസം മഹാവിഭങ്ഗേ വുത്തനയമേവാതി.

സമന്തപാസാദികായ വിനയസംവണ്ണനായ ഭിക്ഖുനീവിഭങ്ഗേ

പാരാജികകണ്ഡവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.

പാരാജികകണ്ഡം നിട്ഠിതം.