൧. അന്തേപുരസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൪൯൪. രാജവഗ്ഗസ്സ പഠമസിക്ഖാപദേ – ഓരകോതി പരിത്തകോ. ഉപരിപാസാദവരഗതോതി പാസാദവരസ്സ ഉപരിഗതോ. അയ്യാനം വാഹസാതി അയ്യാനം കാരണാ; തേഹി ജാനാപിതത്താ ജാനാമീതി വുത്തം ഹോതി.

൪൯൭. പിതരം പത്ഥേതീതി അന്തരം പസ്സിത്വാ ഘാതേതും ഇച്ഛതി. രാജന്തേപുരം ഹത്ഥിസമ്മദ്ദന്തിആദീസു ഹത്ഥീഹി സമ്മദ്ദോ ഏത്ഥാതി ഹത്ഥിസമ്മദ്ദം; ഹത്ഥിസമ്ബാധന്തി അത്ഥോ. അസ്സരഥസമ്മദ്ദപദേപി ഏസേവ നയോ. ‘‘സമ്മത്ത’’ന്തി കേചി പഠന്തി, തം ന ഗഹേതബ്ബം. ‘‘രഞ്ഞോ അന്തേപുരേ ഹത്ഥിസമ്മദ്ദ’’ന്തിപി പാഠോ, തത്ഥ ഹത്ഥീനം സമ്മദ്ദം ഹത്ഥിസമ്മദ്ദന്തി അത്ഥോ, രഞ്ഞോ അന്തേപുരേ ഹത്ഥിസമ്മദ്ദോ അത്ഥീതി വുത്തം ഹോതി. ഏസ നയോ സേസപദേസുപി. രജനീയാനീതി തസ്മിം അന്തേപുരേ ഏദിസാനി രൂപാദീനി.

൪൯൮. മുദ്ധാവസിത്തസ്സാതി മുദ്ധനി അവസിത്തസ്സ. അനിക്ഖന്തോ രാജാ ഇതോതി അനിക്ഖന്തരാജകം, തസ്മിം അനിക്ഖന്തരാജകേ; സയനിഘരേതി അത്ഥോ. രതനം വുച്ചതി മഹേസീ, നിഗ്ഗതന്തി നിക്ഖന്തം, അനിഗ്ഗതം രതനം ഇതോതി അനിഗ്ഗതരതനകം, തസ്മിം അനിഗ്ഗതരതനകേ; സയനിഘരേതി അത്ഥോ. സേസമേത്ഥ ഉത്താനമേവ.

കഥിനസമുട്ഠാനം – കായവാചതോ കായവാചാചിത്തതോ ച സമുട്ഠാതി, കിരിയാകിരിയം, നോസഞ്ഞാവിമോക്ഖം, അചിത്തകം, പണ്ണത്തിവജ്ജം, കായകമ്മം, വചീകമ്മം, തിചിത്തം, തിവേദനന്തി.

അന്തേപുരസിക്ഖാപദം പഠമം.