൩. സഭോജനസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൨൭൯. തതിയസിക്ഖാപദേ – സയനിഘരേതി സയനിയഘരേ. യതോ അയ്യസ്സ ഭിക്ഖാ ദിന്നാതി യസ്മാ ഭിക്ഖാ ദിന്നാ, യം ആഗതേന ലദ്ധബ്ബം തം വോ ലദ്ധം; ഗച്ഛഥാതി അധിപ്പായോ. പരിയുട്ഠിതോതി രാഗപരിയുട്ഠിതോ; മേഥുനാധിപ്പായോതി അത്ഥോ.

൨൮൦. സഹ ഉഭോഹി ജനേഹീതി സഭോജനം; തസ്മിം സഭോജനേ. അഥ വാ സഭോജനേതി സഭോഗേ. രാഗപരിയുട്ഠിതസ്സ ഹി പുരിസസ്സ ഇത്ഥീ ഭോഗോ ഇത്ഥിയാ ച പുരിസോ. തേനേവസ്സ പദഭാജനേ – ‘‘ഇത്ഥീ ചേവ ഹോതി പുരിസോ ചാ’’തിആദി വുത്തം. മഹല്ലകേ ഘരേതി മഹല്ലകേ സയനിഘരേ. പിട്ഠസങ്ഘാടസ്സ ഹത്ഥപാസം വിജഹിത്വാതി തസ്സ സയനിഘരേ ഗബ്ഭസ്സ യോ പിട്ഠസങ്ഘാടോ, തസ്സ ഹത്ഥപാസം വിജഹിത്വാ; അന്തോസയനസ്സ ആസന്നേ ഠാനേ നിസീദതീതി അത്ഥോ. ഈദിസഞ്ച സയനിഘരം മഹാചതുസ്സാലാദീസു ഹോതി. പിട്ഠിവംസം അതിക്കമിത്വാതി ഇമിനാ മജ്ഝാതിക്കമം ദസ്സേതി. തസ്മാ യഥാ വാ തഥാ വാ കതസ്സ ഖുദ്ദകസ്സ സയനിഘരസ്സ മജ്ഝാതിക്കമേ ആപത്തി വേദിതബ്ബാ. സേസമേത്ഥ ഉത്താനമേവ.

പഠമപാരാജികസമുട്ഠാനം – കിരിയം, സഞ്ഞാവിമോക്ഖം, സചിത്തകം, ലോകവജ്ജം, കായകമ്മം, അകുസലചിത്തം, ദ്വിവേദനന്തി.

സഭോജനസിക്ഖാപദം തതിയം.

൨൮൪. ചതുത്ഥപഞ്ചമസിക്ഖാപദേസു യം വത്തബ്ബം സിയാ, തം സബ്ബം അനിയതദ്വയേ വുത്തനയമേവ. യഥാ ച സഭോജനസിക്ഖാപദം, ഏവമേതാനിപി പഠമപാരാജികസമുട്ഠാനാനേവാതി.

രഹോപടിച്ഛന്നസിക്ഖാപദം ചതുത്ഥം, രഹോനിസജ്ജസിക്ഖാപദം പഞ്ചമം.