൬. ചാരിത്തസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൨൯൪. ഛട്ഠസിക്ഖാപദേ – ദേഥാവുസോ ഭത്തന്തി ഏത്ഥ തം കിര ഭത്തം അഭിഹടം അഹോസി, തസ്മാ ഏവമാഹംസു. അനഭിഹടേ പന ഏവം വത്തും ന ലബ്ഭതി, പയുത്തവാചാ ഹോതി.

൨൯൫. തേന ഹി ഭിക്ഖവേ പടിഗ്ഗഹേത്വാ നിക്ഖിപഥാതി ഇദം പന ഭഗവാ കുലസ്സ സദ്ധാനുരക്ഖണത്ഥായ ആഹ. യദി ‘‘ഭാജേത്വാ ഖാദഥാ’’തി വദേയ്യ, മനുസ്സാനം പസാദഞ്ഞഥത്തം സിയാ. ഉസ്സാരിയിത്ഥാതി പടിഹരിയിത്ഥ; ഘരംയേവ നം ഗഹേത്വാ അഗമംസൂതി വുത്തം ഹോതി.

൨൯൮. സന്തം ഭിക്ഖുന്തി ഏത്ഥ കിത്താവതാ സന്തോ ഹോതി, കിത്താവതാ അസന്തോതി? അന്തോവിഹാരേ യത്ഥ ഠിതസ്സ കുലാനി പയിരുപാസനചിത്തം ഉപ്പന്നം, തതോ പട്ഠായ യം പസ്സേ വാ അഭിമുഖേ വാ പസ്സതി, യസ്സ സക്കാ ഹോതി പകതിവചനേന ആരോചേതും, അയം സന്തോ നാമ. ഇതോ ചിതോ ച പരിയേസിത്വാ ആരോചനകിച്ചം നാമ നത്ഥി. യോ ഹി ഏവം പരിയേസിതബ്ബോ, സോ അസന്തോയേവ. അപിച അന്തോഉപചാരസീമായ ഭിക്ഖും ദിസ്വാ ആപുച്ഛിസ്സാമീതി ഗന്ത്വാ തത്ഥ യം പസ്സതി, സോ ആപുച്ഛിതബ്ബോ. നോ ചേ പസ്സതി, അസന്തം ഭിക്ഖും അനാപുച്ഛാ പവിട്ഠോ നാമ ഹോതി.

൩൦൨. അന്തരാരാമന്തി അന്തോഗാമേ വിഹാരോ ഹോതി, തം ഗച്ഛതി. ഭത്തിയഘരന്തി നിമന്തിതഘരം വാ സലാകഭത്താദിദായകാനം വാ ഘരം. ആപദാസൂതി ജീവിതബ്രഹ്മചരിയന്തരായേസു സതി ഗന്തും വട്ടതി. സേസമേത്ഥ ഉത്താനമേവ.

കഥിനസമുട്ഠാനം – കായവാചതോ കായവാചാചിത്തതോ ച സമുട്ഠാതി, കിരിയാകിരയം, നോസഞ്ഞാവിമോക്ഖം, അചിത്തകം, പണ്ണത്തിവജ്ജം, കായകമ്മം, വചീകമ്മം, തിചിത്തം, തിവേദനന്തി.

ചാരിത്തസിക്ഖാപദം ഛട്ഠം.