൨. ഉയ്യോജനസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൨൭൪. ദുതിയസിക്ഖാപദേ – പടിക്കമനേപീതി ആസനസാലായമ്പി. ഭത്തവിസ്സഗ്ഗന്തി ഭത്തകിച്ചം. ന സമ്ഭാവേസീതി ന പാപുണി.

൨൭൬. അനാചാരന്തി വുത്താവസേസം കായവചീദ്വാരവീതിക്കമം. ദസ്സനൂപചാരം വാ സവനൂപചാരം വാ വിജഹന്തസ്സാതി ഏത്ഥ യദി ഠിതോ വാ നിസിന്നോ വാ ഉയ്യോജേതി; യോ ഉയ്യോജിതോ, സോ വിജഹതി, തസ്സ ച ആപത്തി നാമ നത്ഥി. തസ്മിം പന വിജഹന്തേപി അത്ഥതോ ഇതരേന വിജഹിതമേവ ഹോതി. തസ്മാ യോ ഉയ്യോജേതി, തസ്സേവായം ആപത്തി. തത്ഥ സചേ ഉപചാരബ്ഭന്തരേ ഏകോ പാദോ ഹോതി, ദുക്കടം. സീമാതിക്കമേ പാചിത്തിയം. ഏത്ഥ ച ദസ്സനൂപചാരസ്സ അബ്ഭോകാസേ ദ്വാദസഹത്ഥപ്പമാണം, തഥാ സവനൂപചാരസ്സ. സചേ പന അന്തരാ കുട്ടദ്വാരപാകാരാദയോ ഹോന്തി, തേഹി അന്തരിതഭാവോ ദസ്സനൂപചാരാതിക്കമോ, തസ്സ വസേന ആപത്തി വേദിതബ്ബാ. ന അഞ്ഞോ കോചി പച്ചയോ ഹോതീതി ഠപേത്വാ വുത്തപ്പകാരമനാചാരം അഞ്ഞം കിഞ്ചി കാരണം ന ഹോതി.

൨൭൭. കലിസാസനം ആരോപേതീതി ‘‘കലീ’’തി കോധോ; തസ്സ സാസനം ആരോപേതി; കോധസ്സ ആണം ആരോപേതി; കോധവസേന ഠാനനിസജ്ജാദീസു ദോസം ദസ്സേത്വാ ‘‘പസ്സഥ ഭോ ഇമസ്സ ഠാനം, നിസജ്ജം ആലോകിതം വിലോകിതം ഖാണുകോ വിയ തിട്ഠതി, സുനഖോ വിയ നിസീദതി, മക്കടോ വിയ ഇതോ ചിതോ ച വിലോകേതീ’’തി ഏവം അമനാപവചനം വദതി ‘‘അപ്പേവ നാമ ഇമിനാപി ഉബ്ബാള്ഹോ പക്കമേയ്യാ’’തി. സേസം ഉത്താനമേവ.

തിസമുട്ഠാനം – കായചിത്തതോ വാചാചിത്തതോ കായവാചാചിത്തതോ ച സമുട്ഠാതി, കിരിയം, സഞ്ഞാവിമോക്ഖം, സചിത്തകം, ലോകവജ്ജം, കായകമ്മം, വചീകമ്മം, അകുസലചിത്തം, തിവേദനന്തി.

ഉയ്യോജനസിക്ഖാപദം ദുതിയം.