൮. വേഹാസകുടിസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൧൨൯. അട്ഠമസിക്ഖാപദേ – ഉപരിവേഹാസകുടിയാതി ഉപരി അച്ഛന്നതലായ ദ്വിഭൂമികകുടിയാ വാ തിഭൂമികാദികുടിയാ വാ. മഞ്ചം സഹസാ അഭിനിസീദീതി മഞ്ചം സഹസാ അഭിഭവിത്വാ അജ്ഝോത്ഥരിത്വാ നിസീദി. ഭുമ്മത്ഥേ വാ ഏതം ഉപയോഗവചനം; മഞ്ചേ നിസീദീതി അത്ഥോ. അഭീതി ഇദം പന പദസോഭനത്ഥം ഉപസഗ്ഗമത്തമേവ. നിപ്പതിത്വാതി നിപതിത്വാ നിക്ഖമിത്വാ വാ. തസ്സ ഹി ഉപരി ആണീപി ന ദിന്നാ, തസ്മാ നിക്ഖന്തോ. വിസ്സരമകാസീതി വിരൂപം ആതുരസ്സരമകാസി.

൧൩൧. വേഹാസകുടി നാമ മജ്ഝിമസ്സ പുരിസസ്സ അസീസഘട്ടാതി യാ പമാണമജ്ഝിമസ്സ പുരിസസ്സ സബ്ബഹേട്ഠിമാഹി തുലാഹി സീസം ന ഘട്ടേതി, ഏതേന ഇധ അധിപ്പേതാ വേഹാസകുടി ദസ്സിതാ ഹോതി, ന വേഹാസകുടിലക്ഖണം. യാ ഹി കാചി ഉപരി അച്ഛിന്നതലാ ദ്വിഭൂമികാ കുടി തിഭൂമികാദികുടി വാ ‘‘വേഹാസകുടീ’’തി വുച്ചതി. ഇധ പന അസീസഘട്ടാ അധിപ്പേതാ. അഭിനിസീദനാദീസു പുബ്ബേ വുത്തനയേനേവ പയോഗവസേന ആപത്തിഭേദോ വേദിതബ്ബോ.

൧൩൩. അവേഹാസകുടിയാതി ഭൂമിയം കതപണ്ണസാലാദീസു അനാപത്തി. ന ഹി സക്കാ തത്ഥ പരസ്സ പീളാ കാതും. സീസഘട്ടായാതി യായം സീസഘട്ടാ ഹോതി, തത്ഥാപി അനാപത്തി. ന ഹി സക്കാ തത്ഥ ഹേട്ഠാപാസാദേ അനോണതേന വിചരിതും, തസ്മാ അസഞ്ചരണട്ഠാനത്താ പരപീളാ ന ഭവിസ്സതി. ഹേട്ഠാ അപരിഭോഗം ഹോതീതി യസ്സാ ഹേട്ഠാ ദബ്ബസമ്ഭാരാദീനം നിക്ഖിത്തത്താ അപരിഭോഗം ഹോതി, തത്ഥാപി അനാപത്തി. പദരസഞ്ചിതം ഹോതീതി യസ്സാ ഉപരിമതലം ദാരുഫലകേഹി വാ ഘനസന്ഥതം ഹോതി, സുധാദിപരികമ്മകതം വാ തത്ഥാപി അനാപത്തി. പടാണി ദിന്നാ ഹോതീതി മഞ്ചപീഠാനം പാദസിഖാസു ആണീ ദിന്നാ ഹോതി, യത്ഥ നിസീദന്തേപി ന നിപ്പതന്തി, താദിസേ മഞ്ചപീഠേ നിസീദതോപി അനാപത്തി. തസ്മിം ഠിതോതി ആഹച്ചപാദകേ മഞ്ചേ വാ പീഠേ വാ ഠിതോ ഉപരി നാഗദന്തകാദീസു ലഗ്ഗിതകം ചീവരം വാ കിഞ്ചി വാ ഗണ്ഹാതി വാ, അഞ്ഞം വാ ലഗ്ഗേതി, തസ്സാപി അനാപത്തി. സേസം ഉത്താനമേവ. ഏളകലോമസമുട്ഠാനം – കായതോ ച കായചിത്തതോ ച സമുട്ഠാതി, കിരിയം, നോസഞ്ഞാവിമോക്ഖം, അചിത്തകം, പണ്ണത്തിവജ്ജം, കായകമ്മം, തിചിത്തം, തിവേദനന്തി.

വേഹാസകുടിസിക്ഖാപദം അട്ഠമം.