൩. പേസുഞ്ഞസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൩൬. തതിയസിക്ഖാപദേ – ഭണ്ഡനജാതാനന്തി സഞ്ജാതഭണ്ഡനാനം. ഭണ്ഡനന്തി കലഹസ്സ പുബ്ബഭാഗോ, ‘‘ഇമിനാ ച ഇമിനാ ച ഇദം കതം; ഏവം വുത്തേ ഏവം വക്ഖാമാ’’തിആദികം സകസകപക്ഖേ സമ്മന്തനം. കലഹോതി ആപത്തിഗാമികോ കായവാചാവീതിക്കമോ. വിവാദോതി വിഗ്ഗാഹികകഥാ. തം വിവാദം ആപന്നാനം വിവാദാപന്നാനം. പേസുഞ്ഞന്തി പിസുണവാചം, പിയഭാവസ്സ സുഞ്ഞകരണവാചന്തി വുത്തം ഹോതി.

൩൭. ഭിക്ഖുപേസുഞ്ഞേതി ഭിക്ഖൂനം പേസുഞ്ഞേ; ഭിക്ഖുതോ സുത്വാ ഭിക്ഖുനാ ഭിക്ഖുസ്സ ഉപസംഹടപേസുഞ്ഞേതി അത്ഥോ.

൩൮. ദ്വീഹാകാരേഹീതി ദ്വീഹി കാരണേഹി. പിയകമ്യസ്സ വാതി ‘‘ഏവം അഹം ഏതസ്സ പിയോ ഭവിസ്സാമീ’’തി അത്തനോ പിയഭാവം പത്ഥയമാനസ്സ വാ. ഭേദാധിപ്പായസ്സ വാതി ‘‘ഏവമയം ഏതേന സദ്ധിം ഭിജ്ജിസ്സതീ’’തി പരസ്സ പരേന ഭേദം ഇച്ഛന്തസ്സ വാ. ജാതിതോപീതിആദി സബ്ബം പുരിമസിക്ഖാപദേ വുത്തനയമേവ. ഇധാപി ഭിക്ഖുനിം ആദിം കത്വാ സബ്ബേ അനുപസമ്പന്നാ നാമ.

ന പിയകമ്യസ്സ ന ഭേദാധിപ്പായസ്സാതി ഏകം അക്കോസന്തം ഏകഞ്ച ഖമന്തം ദിസ്വാ ‘‘അഹോ നില്ലജ്ജോ, ഈദിസമ്പി നാമ ഭവന്തം പുന വത്തബ്ബം മഞ്ഞിസ്സതീ’’തി ഏവം കേവലം പാപഗരഹിതായ ഭണന്തസ്സ അനാപത്തി. സേസം ഉത്താനത്ഥമേവ. തിസമുട്ഠാനം – കായചിത്തതോ വാചാചിത്തതോ കായവാചാചിത്തതോ ച സമുട്ഠാതി, കിരിയം, സഞ്ഞാവിമോക്ഖം, സചിത്തകം, ലോകവജ്ജം, കായകമ്മം, വചീകമ്മം, അകുസലചിത്തം, തിവേദനന്തി.

പേസുഞ്ഞസിക്ഖാപദം തതിയം.