൧. സംയോജനസുത്തവണ്ണനാ

൩൪൩. ചിത്തസംയുത്തസ്സ പഠമേ മച്ഛികാസണ്ഡേതി ഏവംനാമകേ വനസണ്ഡേ. അയമന്തരാകഥാ ഉദപാദീതി പോരാണകത്ഥേരാ അതിരച്ഛാനകഥാ ഹോന്തി, നിസിന്നനിസിന്നട്ഠാനേ പഞ്ഹം സമുട്ഠാപേത്വാ അജാനന്താ പുച്ഛന്തി, ജാനന്താ വിസ്സജ്ജേന്തി, തേന നേസം അയം കഥാ ഉദപാദി. മിഗപഥകന്തി ഏവംനാമകം അത്തനോ ഭോഗഗാമം. സോ കിര അമ്ബാടകാരാമസ്സ പിട്ഠിഭാഗേ ഹോതി. തേനുപസങ്കമീതി ‘‘ഥേരാനം പഞ്ഹം വിസ്സജ്ജേത്വാ ഫാസുവിഹാരം കത്വാ ദസ്സാമീ’’തി ചിന്തേത്വാ ഉപസങ്കമി. ഗമ്ഭീരേ ബുദ്ധവചനേതി അത്ഥഗമ്ഭീരേ ചേവ ധമ്മഗമ്ഭീരേ ച ബുദ്ധവചനേ. പഞ്ഞാചക്ഖു കമതീതി ഞാണചക്ഖു വഹതി പവത്തതി.