൧. പഠമമിഗജാലസുത്തവണ്ണനാ

൬൩. മിഗജാലവഗ്ഗസ്സ പഠമേ ചക്ഖുവിഞ്ഞേയ്യാതി ചക്ഖുവിഞ്ഞാണേന പസ്സിതബ്ബാ. സോതവിഞ്ഞേയ്യാദീസുപി ഏസേവ നയോ. ഇട്ഠാതി പരിയിട്ഠാ വാ ഹോന്തു മാ വാ, ഇട്ഠാരമ്മണഭൂതാതി അത്ഥോ. കന്താതി കമനീയാ. മനാപാതി മനവഡ്ഢനകാ. പിയരൂപാതി പിയജാതികാ. കാമൂപസംഹിതാതി ആരമ്മണം കത്വാ ഉപ്പജ്ജമാനേന കാമേന ഉപസംഹിതാ രജനീയാതി രഞ്ജനീയാ, രാഗുപ്പത്തികാരണഭൂതാതി അത്ഥോ. നന്ദീതി തണ്ഹാനന്ദീ. സംയോഗോതി സംയോജനം. നന്ദിസംയോജനസംയുത്തോതി നന്ദീബന്ധനേന ബദ്ധോ. അരഞ്ഞവനപത്ഥാനീതി അരഞ്ഞാനി ച വനപത്ഥാനി ച. തത്ഥ കിഞ്ചാപി അഭിധമ്മേ നിപ്പരിയായേന ‘‘നിക്ഖമിത്വാ ബഹി ഇന്ദഖീലാ സബ്ബമേതം അരഞ്ഞ’’ന്തി (വിഭ. ൫൨൯) വുത്തം, തഥാപി യം തം ‘‘പഞ്ചധനുസതികം പച്ഛിമ’’ന്തി (പാരാ. ൬൫൪) അരഞ്ഞകങ്ഗനിപ്ഫാദകം സേനാസനം വുത്തം, തദേവ അധിപ്പേതന്തി വേദിതബ്ബം. വനപത്ഥന്തി ഗാമന്തം അതിക്കമിത്വാ മനുസ്സാനം അനുപചാരട്ഠാനം, യത്ഥ ന കസീയതി ന വപീയതി. വുത്തമ്പി ചേതം –

‘‘വനപത്ഥന്തി ദൂരാനമേതം സേനാസനാനം അധിവചനം. വനപത്ഥന്തി വനസണ്ഡാനമേതം, വനപത്ഥന്തി ഭിംസനകാനമേതം, വനപത്ഥന്തി സലോമഹംസാനമേതം, വനപത്ഥന്തി പരിയന്താനമേതം, വനപത്ഥന്തി അമനുസ്സൂപചാരാനം സേനാസനാനമേതം അധിവചന’’ന്തി (വിഭ. ൫൩൧).

ഏത്ഥ ച പരിയന്താനന്തി ഇമം ഏകം പരിയായം ഠപേത്വാ സേസപരിയായേഹി വനപത്ഥാനി വേദിതബ്ബാനി. പന്താനീതി പരിയന്താനി അതിദൂരാനി. അപ്പസദ്ദാനീതി ഉദുക്ഖലമുസലദാരകസദ്ദാദീനം അഭാവേന അപ്പസദ്ദാനി. അപ്പനിഗ്ഘോസാനീതി തേസം തേസം നിന്നാദമഹാനിഗ്ഘോസസ്സ അഭാവേന അപ്പനിഗ്ഘോസാനി. വിജനവാതാനീതി സഞ്ചരണജനസ്സ സരീരവാതവിരഹിതാനി. മനുസ്സരാഹസ്സേയ്യകാനീതി മനുസ്സാനം രഹോകമ്മസ്സ അനുച്ഛവികാനി. പടിസല്ലാനസാരുപ്പാനീതി നിലീയനസാരുപ്പാനി.