൮. ആദിത്തപരിയായസുത്തവണ്ണനാ

൨൩൫. അട്ഠമേ അനുബ്യഞ്ജനസോ നിമിത്തഗ്ഗാഹോതി ‘‘ഹത്ഥാ സോഭനാ പാദാ സോഭനാ’’തി ഏവം അനുബ്യഞ്ജനവസേന നിമിത്തഗ്ഗാഹോ. നിമിത്തഗ്ഗാഹോതി ഹി സംസന്ദേത്വാ ഗഹണം, അനുബ്യഞ്ജനഗ്ഗാഹോതി വിഭത്തിഗഹണം. നിമിത്തഗ്ഗാഹോ കുമ്ഭീലസദിസോ സബ്ബമേവ ഗണ്ഹാതി, അനുബ്യഞ്ജനഗ്ഗാഹോ രത്തപാസദിസോ വിഭജിത്വാ ഹത്ഥപാദാദീസു തം തം കോട്ഠാസം. ഇമേ പന ദ്വേ ഗാഹാ ഏകജവനവാരേപി ലബ്ഭന്തി, നാനാജവനവാരേ വത്തബ്ബമേവ നത്ഥി.

നിമിത്തസ്സാദഗഥിതന്തി നിമിത്തസ്സാദേന ഗന്ഥിതം ബദ്ധം. വിഞ്ഞാണന്തി കമ്മവിഞ്ഞാണം. തസ്മിം ചേ സമയേ കാലം കരേയ്യാതി ന കോചി സംകിലിട്ഠേന ചിത്തേന കാലം കരോന്തോ നാമ അത്ഥി. സബ്ബസത്താനഞ്ഹി ഭവങ്ഗേനേവ കാലകിരിയാ ഹോതി. കിലേസഭയം പന ദസ്സേന്തോ ഏവമാഹ. സമയവസേന വാ ഏവം വുത്തം. ചക്ഖുദ്വാരസ്മിഞ്ഹി ആപാഥഗതേ ആരമ്മണേ രത്തചിത്തം വാ ദുട്ഠചിത്തം വാ മൂള്ഹചിത്തം വാ ആരമ്മണരസം അനുഭവിത്വാ ഭവങ്ഗം ഓതരതി, ഭവങ്ഗേ ഠത്വാ കാലകിരിയം കരോതി. തസ്മിം സമയേ കാലം കരോന്തസ്സ ദ്വേവ ഗതിയോ പാടികങ്ഖാ, ഇമസ്സ സമയസ്സ വസേനേതം വുത്തം.

ഇമം ഖ്വാഹം, ഭിക്ഖവേ, ആദീനവന്തി ഇമം അനേകാനി വസ്സസതസഹസ്സാനി നിരയേ അനുഭവിതബ്ബം ദുക്ഖം സമ്പസ്സമാനോ ഏവം വദാമി തത്തായ അയോസലാകായ അക്ഖീനി അഞ്ജാപേതുകാമോതി. ഇമിനാ നയേന സബ്ബത്ഥ അത്ഥോ വേദിതബ്ബോ. അയോസങ്കുനാതി അയസൂലേന. സമ്പലിമട്ഠന്തി ദ്വേപി കണ്ണച്ഛിദ്ദാനി വിനിവിജ്ഝിത്വാ പഥവിയം ആകോടനവസേന സമ്പലിമട്ഠം.

തതിയവാരേ സമ്പലിമട്ഠന്തി നഖച്ഛേദനം പവേസേത്വാ ഉക്ഖിപിത്വാ സഹധുനട്ഠേന ഛിന്ദിത്വാ പാതനവസേന സമ്പലിമട്ഠം. ചതുത്ഥവാരേ സമ്പലിമട്ഠന്തി ബന്ധനമൂലം ഛേത്വാ പാതനവസേന സമ്പലിമട്ഠം. പഞ്ചമവാരേ സമ്പലിമട്ഠന്തി തിഖിണായ സത്തിയാ കായപസാദം ഉപ്പാടേത്വാ പതനവസേന സമ്പലിമട്ഠം. സത്തിയാതി ഏത്ഥ മഹതീ ദണ്ഡകവാസി വേദിതബ്ബാ. സോത്തന്തി നിപജ്ജിത്വാ നിദ്ദോക്കമനം. യഥാരൂപാനം വിതക്കാനം വസം ഗതോ സങ്ഘം ഭിന്ദേയ്യാതി ഇമിനാ വിതക്കാനം യാവ സങ്ഘഭേദാ പാപകമ്മാവഹനതാ ദസ്സിതാ. സേസമേത്ഥ ഉത്താനമേവ.