൯. അന്തരപേയ്യാലം

൧. സത്ഥുസുത്താദിവണ്ണനാ

൭൩. ഇതോ പരം ‘‘സത്ഥാ പരിയേസിതബ്ബോ’’തിആദിനയപ്പവത്താ ദ്വാദസ അന്തരപേയ്യാലവഗ്ഗാ നാമ ഹോന്തി. തേ സബ്ബേപി തഥാ തഥാ ബുജ്ഝനകാനം വേനേയ്യപുഗ്ഗലാനം അജ്ഝാസയവസേന വുത്താ. തത്ഥ സത്ഥാതി ബുദ്ധോ വാ ഹോതു സാവകോ വാ, യം നിസ്സായ മഗ്ഗഞാണം ലഭതി, അയം സത്ഥാ നാമ, സോ പരിയേസിതബ്ബോ. സിക്ഖാ കരണീയാതി തിവിധാപി സിക്ഖാ കാതബ്ബാ. യോഗാദീസു യോഗോതി പയോഗോ. ഛന്ദോതി കത്തുകമ്യതാകുസലച്ഛന്ദോ. ഉസ്സോള്ഹീതി സബ്ബസഹം അധിമത്തവീരിയം. അപ്പടിവാനീതി അനിവത്തനാ. ആതപ്പന്തി കിലേസതാപനവീരിയമേവ. സാതച്ചന്തി സതതകിരിയം. സതീതി ജരാമരണാദിവസേന ചതുസച്ചപരിഗ്ഗാഹികാ സതി. സമ്പജഞ്ഞന്തി താദിസമേവ ഞാണം. അപ്പമാദോതി സച്ചഭാവനായ അപ്പമാദോ. സേസം സബ്ബത്ഥ ഉത്താനമേവാതി.

അന്തരപേയ്യാലോ നവമോ.

നിദാനസംയുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.