൮. ലോകായതികസുത്തവണ്ണനാ

൪൮. അട്ഠമേ ലോകായതികോതി വിതണ്ഡസത്ഥേ ലോകായതേ കതപരിചയോ. ജേട്ഠമേതം ലോകായതന്തി പഠമം ലോകായതം. ലോകായതന്തി ച ലോകസ്സേവ ആയതം, ബാലപുഥുജ്ജനലോകസ്സ ആയതം, മഹന്തം ഗമ്ഭീരന്തി ഉപധാരിതബ്ബം പരിത്തം ഭാവം ദിട്ഠിഗതം. ഏകത്തന്തി ഏകസഭാവം, നിച്ചസഭാവമേവാതി പുച്ഛതി. പുഥുത്തന്തി പുരിമസഭാവേന നാനാസഭാവം, ദേവമനുസ്സാദിഭാവേന പഠമം ഹുത്വാ പച്ഛാ ന ഹോതീതി ഉച്ഛേദം സന്ധായ പുച്ഛതി. ഏവമേത്ഥ ‘‘സബ്ബമത്ഥി, സബ്ബമേകത്ത’’ന്തി ഇമാ ദ്വേപി സസ്സതദിട്ഠിയോ, ‘‘സബ്ബം നത്ഥി, സബ്ബം പുഥുത്ത’’ന്തി ഇമാ ദ്വേ ഉച്ഛേദദിട്ഠിയോതി വേദിതബ്ബാ. അട്ഠമം.