൫. ഞാതികസുത്തവണ്ണനാ

൪൫. പഞ്ചമേ ഞാതികേതി ദ്വിന്നം ഞാതകാനം ഗാമേ. ഗിഞ്ജകാവസഥേതി ഇട്ഠകാഹി കതേ മഹാപാസാദേ. ധമ്മപരിയായന്തി ധമ്മകാരണം. ഉപസ്സുതീതി ഉപസ്സുതിട്ഠാനം, യം ഠാനം ഉപഗതേന സക്കാ ഹോതി ഭഗവതോ സദ്ദം സോതും, തത്ഥ ഠിതോതി അത്ഥോ. സോ കിര ഗന്ധകുടിപരിവേണസമ്മജ്ജനത്ഥം ആഗതോ അത്തനോ കമ്മം പഹായ ഭഗവതോ ധമ്മഘോസം സുണന്തോ അട്ഠാസി. അദ്ദസാതി തദാ കിര ഭഗവതോ ആദിതോവ പച്ചയാകാരം മനസികരോന്തസ്സ ‘‘ഇദം ഇമിനാ പച്ചയേന ഹോതി, ഇദം ഇമിനാ’’തി ആവജ്ജതോ യാവ ഭവഗ്ഗാ ഏകങ്ഗണം അഹോസി, സത്ഥാ മനസികാരം പഹായ വചസാ സജ്ഝായം കരോന്തോ യഥാനുസന്ധിനാ ദേസനം നിട്ഠപേത്വാ, ‘‘അപി നു ഖോ ഇമം ധമ്മപരിയായം കോചി അസ്സോസീ’’തി ആവജ്ജേന്തോ തം ഭിക്ഖുമദ്ദസ. തേന വുത്തം ‘‘അദ്ദസാ ഖോ ഭഗവാ’’തി.

അസ്സോസി നോതി അസ്സോസി നു. അഥ വാ അസ്സോസി നോതി അമ്ഹാകം ഭാസന്താനം അസ്സോസീതി. ഉഗ്ഗണ്ഹാഹീതിആദീസു സുത്വാ തുണ്ഹീഭൂതോവ പഗുണം കരോന്തോ ഉഗ്ഗണ്ഹാതി നാമ. പദാനുപദം ഘടേത്വാ വാചായ പരിചിതം കരോന്തോ പരിയാപുണാതി നാമ. ഉഭയഥാപി പഗുണം ആധാരപ്പത്തം കരോന്തോ ധാരേതി നാമ. അത്ഥസംഹിതോതി കാരണനിസ്സിതോ. ആദിബ്രഹ്മചരിയകോതി മഗ്ഗബ്രഹ്മചരിയസ്സ ആദി പതിട്ഠാനഭൂതോ. ഇതി തീസുപി ഇമേസു സുത്തേസു വട്ടവിവട്ടമേവ കഥിതം. പഞ്ചമം.