൫. ആനന്ദസുത്തവണ്ണനാ

൨൨൫. പഞ്ചമേ ആനന്ദോതി ധമ്മഭണ്ഡാഗാരികത്ഥേരോ. അതിവേലന്തി അതിക്കന്തം വേലം. ഗിഹിസഞ്ഞത്തിബഹുലോതി രത്തിഞ്ച ദിവാ ച ബഹുകാലം ഗിഹീ സഞ്ഞാപയന്തോ. ഭഗവതി പരിനിബ്ബുതേ മഹാകസ്സപത്ഥേരോ ഥേരം ആഹ – ‘‘ആവുസോ, മയം രാജഗഹേ വസ്സം ഉപഗന്ത്വാ ധമ്മം സങ്ഗായിസ്സാമ, ഗച്ഛ ത്വം അരഞ്ഞം പവിസിത്വാ ഉപരിമഗ്ഗത്തയത്ഥായ വായാമം കരോഹീ’’തി. സോ ഭഗവതോ പത്തചീവരമാദായ കോസലരട്ഠം ഗന്ത്വാ ഏകസ്മിം അരഞ്ഞാവാസേ വസിത്വാ പുനദിവസേ ഏകം ഗാമം പാവിസി. മനുസ്സാ ഥേരം ദിസ്വാ – ‘‘ഭന്തേ ആനന്ദ, തുമ്ഹേ പുബ്ബേ സത്ഥാരാ സദ്ധിം ആഗച്ഛഥ. അജ്ജ ഏകകാവ ആഗതാ. കഹം സത്ഥാരം ഠപേത്വാ ആഗതത്ഥ? ഇദാനി കസ്സ പത്തചീവരം ഗഹേത്വാ വിചരഥ? കസ്സ മുഖോദകം ദന്തകട്ഠം ദേഥ, പരിവേണം സമ്മജ്ജഥ, വത്തപടിവത്തം കരോഥാ’’തി ബഹും വത്വാ പരിദേവിംസു. ഥേരോ – ‘‘മാ, ആവുസോ, സോചിത്ഥ, മാ പരിദേവിത്ഥ, അനിച്ചാ സങ്ഖാരാ’’തിആദീനി വത്വാ തേ സഞ്ഞാപേത്വാ ഭത്തകിച്ചാവസാനേ വസനട്ഠാനമേവ ഗച്ഛതി. മനുസ്സാ സായമ്പി തത്ഥ ഗന്ത്വാ തഥേവ പരിദേവന്തി. ഥേരോപി തഥേവ ഓവദതി. തം സന്ധായേതം വുത്തം. അജ്ഝഭാസീതി ‘‘അയം ഥേരോ ഭിക്ഖുസങ്ഘസ്സ കഥം സുത്വാ ‘സമണധമ്മം കരിസ്സാമീ’തി അരഞ്ഞം പവിസിത്വാ ഇദാനി ഗിഹീ സഞ്ഞാപേന്തോ വിഹരതി, സത്ഥു സാസനം അസങ്ഗഹിതപുപ്ഫരാസി വിയ ഠിതം, ധമ്മസങ്ഗഹം ന കരോതി, ചോദേസ്സാമി ന’’ന്തി ചിന്തേത്വാ അഭാസി.

പസക്കിയാതി പവിസിത്വാ. ഹദയസ്മിം ഓപിയാതി കിച്ചതോ ച ആരമ്മണതോ ച ഹദയമ്ഹി പക്ഖിപിത്വാ. ‘‘നിബ്ബാനം പാപുണിസ്സാമീ’’തി വീരിയം കരോന്തോ നിബ്ബാനം കിച്ചതോ ഹദയമ്ഹി ഓപേതി നാമ, നിബ്ബാനാരമ്മണം പന സമാപത്തിം അപ്പേത്വാ നിസീദന്തോ ആരമ്മണതോ. തദുഭയമ്പി സന്ധായേസാ ഭാസതി. ഝായാതി ദ്വീഹി ഝാനേഹി ഝായികോ ഭവ. ബിളിബിളികാതി അയം ഗിഹീഹി സദ്ധിം ബിളിബിളികഥാ. പഞ്ചമം.