൧. വിവേകസുത്തവണ്ണനാ

൨൨൧. വനസംയുത്തസ്സ പഠമേ കോസലേസു വിഹരതീതി സത്ഥു സന്തികേ കമ്മട്ഠാനം ഗഹേത്വാ തസ്സ ജനപദസ്സ സുലഭഭിക്ഖതായ തത്ഥ ഗന്ത്വാ വിഹരതി. സംവേജേതുകാമാതി വിവേകം പടിപജ്ജാപേതുകാമാ. വിവേകകാമോതി തയോ വിവേകേ പത്ഥയന്തോ. നിച്ഛരതീ ബഹിദ്ധാതി ബാഹിരേസു പുഥുത്താരമ്മണേസു ചരതി. ജനോ ജനസ്മിന്തി ത്വം ജനോ അഞ്ഞസ്മിം ജനേ ഛന്ദരാഗം വിനയസ്സു. പജഹാസീതി പജഹ. ഭവാസീതി ഭവ. സതം തം സാരയാമസേതി സതിമന്തം പണ്ഡിതം തം മയമ്പി സാരയാമ, സതം വാ ധമ്മം മയം തം സാരയാമാതി അത്ഥോ. പാതാലരജോതി അപ്പതിട്ഠട്ഠേന പാതാലസങ്ഖാതോ കിലേസരജോ. മാ തം കാമരജോതി അയം കാമരാഗരജോ തം മാ അവഹരി, അപായമേവ മാ നേതൂതി അത്ഥോ. പംസുകുന്ഥിതോതി പംസുമക്ഖിതോ. വിധുനന്തി വിധുനന്തോ. സിതം രജന്തി സരീരലഗ്ഗം രജം. സംവേഗമാപാദീതി ദേവതാപി നാമ മം ഏവം സാരേതീതി വിവേകമാപന്നോ, ഉത്തമവീരിയം വാ പഗ്ഗയ്ഹ പരമവിവേകം മഗ്ഗമേവ പടിപന്നോതി. പഠമം.