൪. ആനന്ദസുത്തവണ്ണനാ

൨൧൨. ചതുത്ഥേ രാഗോതി ആയസ്മാ ആനന്ദോ മഹാപുഞ്ഞോ സമ്ഭാവിതോ, തം രാജരാജമഹാമത്താദയോ നിമന്തേത്വാ അന്തോനിവേസനേ നിസീദാപേന്തി. സബ്ബാലങ്കാരപടിമണ്ഡിതാപി ഇത്ഥിയോ ഥേരം ഉപസങ്കമിത്വാ വന്ദിത്വാ താലവണ്ടേന ബീജേന്തി, ഉപനിസീദിത്വാ പഞ്ഹം പുച്ഛന്തി ധമ്മം സുണന്തി. തത്ഥ ആയസ്മതോ വങ്ഗീസസ്സ നവപബ്ബജിതസ്സ ആരമ്മണം പരിഗ്ഗഹേതും അസക്കോന്തസ്സ ഇത്ഥിരൂപാരമ്മണേ രാഗോ ചിത്തം അനുദ്ധംസേതി. സോ സദ്ധാപബ്ബജിതത്താ ഉജുജാതികോ കുലപുത്തോ ‘‘അയം മേ രാഗോ വഡ്ഢിത്വാ ദിട്ഠധമ്മികസമ്പരായികം അത്ഥം നാസേയ്യാ’’തി ചിന്തേത്വാ അനന്തരം നിസിന്നോവ ഥേരസ്സ അത്താനം ആവികരോന്തോ കാമരാഗേനാതിആദിമാഹ.

തത്ഥ നിബ്ബാപനന്തി രാഗനിബ്ബാനകാരണം. വിപരിയേസാതി വിപല്ലാസേന. സുഭം രാഗൂപസഞ്ഹിതന്തി രാഗട്ഠാനിയം ഇട്ഠാരമ്മണം. പരതോ പസ്സാതി അനിച്ചതോ പസ്സ. മാ ച അത്തതോതി അത്തതോ മാ പസ്സ. കായഗതാ ത്യത്ഥൂതി കായഗതാ തേ അത്ഥു. അനിമിത്തഞ്ച ഭാവേഹീതി നിച്ചാദീനം നിമിത്താനം ഉഗ്ഘാടിതത്താ വിപസ്സനാ അനിമിത്താ നാമ, തം ഭാവേഹീതി വദതി. മാനാഭിസമയാതി മാനസ്സ ദസ്സനാഭിസമയാ ചേവ പഹാനാഭിസമയാ ച. ഉപസന്തോതി രാഗാദിസന്തതായ ഉപസന്തോ. ചതുത്ഥം.