൯. തുരൂബ്രഹ്മസുത്തവണ്ണനാ

൧൮൦. നവമേ ആബാധികോതി ‘‘സാസപമത്തീഹി പീളകാഹീ’’തിആദിനാ നയേന അനന്തരസുത്തേ ആഗതേന ആബാധേന ആബാധികോ. ബാള്ഹഗിലാനോതി അധിമത്തഗിലാനോ. തുരൂതി കോകാലികസ്സ ഉപജ്ഝായോ തുരുത്ഥേരോ നാമ അനാഗാമിഫലം പത്വാ ബ്രഹ്മലോകേ നിബ്ബത്തോ. സോ ഭൂമട്ഠകദേവതാ ആദിം കത്വാ, ‘‘അയുത്തം കോകാലികേന കതം അഗ്ഗസാവകേ അന്തിമവത്ഥുനാ അബ്ഭാചിക്ഖന്തേനാ’’തി പരമ്പരായ ബ്രഹ്മലോകസമ്പത്തം കോകാലികസ്സ പാപകമ്മം സുത്വാ – ‘‘മാ മയ്ഹം പസ്സന്തസ്സേവ വരാകോ നസ്സി, ഓവദിസ്സാമി നം ഥേരേസു ചിത്തപസാദത്ഥായാ’’തി ആഗന്ത്വാ തസ്സ പുരതോ അട്ഠാസി. തം സന്ധായ വുത്തം ‘‘തുരൂ പച്ചേകബ്രഹ്മാ’’തി. പേസലാതി പിയസീലാ. കോസി ത്വം, ആവുസോതി നിപന്നകോവ കബരക്ഖീനി ഉമ്മീലേത്വാ ഏവമാഹ. പസ്സ യാവഞ്ച തേതി പസ്സ യത്തകം തയാ അപരദ്ധം, അത്തനോ നലാടേ മഹാഗണ്ഡം അപസ്സന്തോ സാസപമത്തായ പീളകായ മം ചോദേതബ്ബം മഞ്ഞസീതി ആഹ.

അഥ നം ‘‘അദിട്ഠിപ്പത്തോ അയം വരാകോ, ഗിലവിസോ വിയ കസ്സചി വചനം ന കരിസ്സതീ’’തി ഞത്വാ പുരിസസ്സ ഹീതിആദിമാഹ. തത്ഥ കുഠാരീതി കുഠാരിസദിസാ ഫരുസാ വാചാ. ഛിന്ദതീതി കുസലമൂലസങ്ഖാതേ മൂലേയേവ നികന്തതി. നിന്ദിയന്തി നിന്ദിതബ്ബം ദുസ്സീലപുഗ്ഗലം. പസംസതീതി ഉത്തമത്ഥേ സമ്ഭാവേത്വാ ഖീണാസവോതി വദതി. തം വാ നിന്ദതി യോ പസംസിയോതി, യോ വാ പസംസിതബ്ബോ ഖീണാസവോ, തം അന്തിമവത്ഥുനാ ചോദേന്തോ ‘‘ദുസ്സീലോ അയ’’ന്തി വദതി. വചിനാതി മുഖേന സോ കലിന്തി, സോ തം അപരാധം മുഖേന വിചിനാതി നാമ. കലിനാ തേനാതി തേന അപരാധേന സുഖം ന വിന്ദതി. നിന്ദിയപസംസായ ഹി പസംസിയനിന്ദായ ച സമകോവ വിപാകോ.

സബ്ബസ്സാപി സഹാപി അത്തനാതി സബ്ബേന സകേനപി അത്തനാപി സദ്ധിം യോ അക്ഖേസു ധനപരാജയോ നാമ, അയം അപ്പമത്തകോ അപരാധോ. യോ സുഗതേസൂതി യോ പന സമ്മഗ്ഗതേസു പുഗ്ഗലേസു ചിത്തം പദുസ്സേയ്യ, അയം ചിത്തപദോസോവ തതോ കലിതോ മഹന്തതരോ കലി.

ഇദാനി തസ്സ മഹന്തതരഭാവം ദസ്സേന്തോ സതം സഹസ്സാനന്തിആദിമാഹ. തത്ഥ സതം സഹസ്സാനന്തി നിരബ്ബുദഗണനായ സതസഹസ്സം. ഛത്തിംസതീതി അപരാനി ഛത്തിംസതി നിരബ്ബുദാനി. പഞ്ച ചാതി അബ്ബുദഗണനായ പഞ്ച അബ്ബുദാനി. യമരിയഗരഹീതി യം അരിയേ ഗരഹന്തോ നിരയം ഉപപജ്ജതി, തത്ഥ ഏത്തകം ആയുപ്പമാണന്തി. നവമം.