൧൦. രജ്ജസുത്തവണ്ണനാ

൧൫൬. ദസമേ അഹനം അഘാതയന്തി അഹനന്തേന അഘാതയന്തേന. അജിനം അജാപയന്തി പരസ്സ ധനജാനിം അകരോന്തേന അകാരാപേന്തേന. അസോചം അസോചാപയന്തി അസോചന്തേന അസോചാപയന്തേന. ഇതി ഭഗവാ അധമ്മികരാജൂനം രജ്ജേ വിജിതേ ദണ്ഡകരപീളിതേ മനുസ്സേ ദിസ്വാ കാരുഞ്ഞവസേന ഏവം ചിന്തേസി. ഉപസങ്കമീതി ‘‘സമണോ ഗോതമോ ‘സക്കാ നു ഖോ രജ്ജം കാരേതു’ന്തി ചിന്തേസി, രജ്ജം കാരേതുകാമോ ഭവിസ്സതി, രജ്ജഞ്ച നാമേതം പമാദട്ഠാനം, രജ്ജം കാരേന്തേ സക്കാ ഓതാരം ലഭിതും, ഗച്ഛാമി ഉസ്സാഹമസ്സ ജനേസ്സാമീ’’തി ചിന്തേത്വാ ഉപസങ്കമി. ഇദ്ധിപാദാതി ഇജ്ഝനകകോട്ഠാസാ. ഭാവിതാതി വഡ്ഢിതാ. ബഹുലീകതാതി പുനപ്പുനം കതാ. യാനീകതാതി യുത്തയാനം വിയ കതാ. വത്ഥുകതാതി പതിട്ഠട്ഠേനവത്ഥുകതാ. അനുട്ഠിതാതി അവിജഹിതാ നിച്ചാനുബദ്ധാ. പരിചിതാതി സാതച്ചകിരിയായ സുപരിചിതാ കതാ ഇസ്സാസസ്സ അവിരാധിതവേധിഹത്ഥോ വിയ. സുസമാരദ്ധാതി സുട്ഠു സമാരദ്ധാ പരിപുണ്ണഭാവനാ. അധിമുച്ചേയ്യാതി ചിന്തേയ്യ.

പബ്ബതസ്സാതി പബ്ബതോ ഭവേയ്യ. ദ്വിത്താവാതി തിട്ഠതു ഏകോ പബ്ബതോ, ദ്വിക്ഖത്തുമ്പി താവ മഹന്തോ സുവണ്ണപബ്ബതോ ഏകസ്സ നാലം, ന പരിയത്തോതി അത്ഥോ. ഇതി വിദ്വാ സമഞ്ചരേതി ഏവം ജാനന്തോ സമം ചരേയ്യ. യതോനിദാനന്തി ദുക്ഖം നാമ പഞ്ചകാമഗുണനിദാനം, തം യതോനിദാനം ഹോതി, ഏവം യോ അദക്ഖി. കഥം നമേയ്യാതി സോ ജന്തു തേസു ദുക്ഖസ്സ നിദാനഭൂതേസു കാമേസു കേന കാരണേന നമേയ്യ. ഉപധിം വിദിത്വാതി കാമഗുണഉപധിം ‘‘സങ്ഗോ ഏസോ, ലഗ്ഗനമേത’’ന്തി ഏവം വിദിത്വാ. തസ്സേവ ജന്തു വിനയായ സിക്ഖേതി തസ്സേവ ഉപധിസ്സ വിനയായ സിക്ഖേയ്യ. ദസമം.

ദുതിയോ വഗ്ഗോ.