൬. സപ്പസുത്തവണ്ണനാ

൧൪൨. ഛട്ഠേ സോണ്ഡികാകിലഞ്ജന്തി സുരാകാരകാനം പിട്ഠപത്ഥരണകകിലഞ്ജം. കോസലികാ കംസപാതീതി കോസലരഞ്ഞോ രഥചക്കപ്പമാണാ പരിഭോഗപാതി. ഗളഗളായന്തേതി ഗജ്ജന്തേ. കമ്മാരഗഗ്ഗരിയാതി കമ്മാരുദ്ധനപണാളിയാ. ധമമാനായാതി ഭസ്തവാതേന പൂരിയമാനായ. ഇതി വിദിത്വാതി – ‘‘സമണോ ഗോതമോ പധാനമനുയുത്തോ സുഖേന നിസിന്നോ, ഘട്ടയിസ്സാമി ന’’ന്തി വുത്തപ്പകാരം അത്തഭാവം മാപേത്വാ നിയാമഭൂമിയം ഇതോ ചിതോ ച സഞ്ചരന്തം വിജ്ജുലതാലോകേന ദിസ്വാ, ‘‘കോ നു ഖോ ഏസോ സത്തോ’’തി? ആവജ്ജേന്തോ, ‘‘മാരോ അയ’’ന്തി ഏവം വിദിത്വാ.

സുഞ്ഞഗേഹാനീതി സുഞ്ഞാഗാരാനി. സേയ്യാതി സേയ്യത്ഥായ. ഠസ്സാമി ചങ്കമിസ്സാമി നിസീദിസ്സാമി നിപജ്ജിസ്സാമീതി ഏതദത്ഥായ യോ സുഞ്ഞാഗാരാനി സേവതീതി അത്ഥോ. സോ മുനി അത്തസഞ്ഞതോതി സോ ബുദ്ധമുനി ഹത്ഥപാദകുക്കുച്ചാഭാവേന സംയതത്തഭാവോ. വോസ്സജ്ജ ചരേയ്യ തത്ഥ സോതി സോ തസ്മിം അത്തഭാവേ ആലയം നികന്തിം വോസ്സജ്ജിത്വാ പഹായ ചരേയ്യ. പതിരൂപം ഹി തഥാവിധസ്സ തന്തി താദിസസ്സ തംസണ്ഠിതസ്സ ബുദ്ധമുനിനോ തം അത്തഭാവേ നികന്തിം വോസ്സജ്ജിത്വാ ചരണം നാമ പതിരൂപം യുത്തം അനുച്ഛവികം.

ചരകാതി സീഹബ്യഗ്ഘാദികാ സഞ്ചരണസത്താ. ഭേരവാതി സവിഞ്ഞാണകഅവിഞ്ഞാണകഭേരവാ. തത്ഥ സവിഞ്ഞാണകാ സീഹബ്യഗ്ഘാദയോ, അവിഞ്ഞാണകാ രത്തിഭാഗേ ഖാണുവമ്മികാദയോ. തേപി ഹി തസ്മിം കാലേ യക്ഖാ വിയ ഉപട്ഠഹന്തി, രജ്ജുവല്ലിയാദീനി സബ്ബാനി സപ്പാ വിയ ഉപട്ഠഹന്തി. തത്ഥാതി തേസു ഭേരവേസു സുഞ്ഞാഗാരഗതോ ബുദ്ധമുനി ലോമചലനമത്തകമ്പി ന കരോതി.

ഇദാനി അട്ഠാനപരികപ്പം ദസ്സേന്തോ നഭം ഫലേയ്യാതിആദിമാഹ. തത്ഥ ഫലേയ്യാതി കാകപദം വിയ ഹീരഹീരസോ ഫലേയ്യ. ചലേയ്യാതി പോക്ഖരപത്തേ വാതാഹതോ ഉദകബിന്ദു വിയ ചലേയ്യ. സല്ലമ്പി ചേ ഉരസി പകപ്പയേയ്യുന്തി തിഖിണസത്തിസല്ലം ചേപി ഉരസ്മിം ചാരേയേയ്യും. ഉപധീസൂതി ഖന്ധൂപധീസു. താണം ന കരോന്തീതി തിഖിണേ സല്ലേ ഉരസ്മിം ചാരിയമാനേ ഭയേന ഗുമ്ബന്തരകന്ദരാദീനി പവിസന്താ താണം കരോന്തി നാമ. ബുദ്ധാ പന സമുച്ഛിന്നസബ്ബഭയാ ഏവരൂപം താണം നാമ ന കരോന്തി. ഛട്ഠം.