൧. പഠമവഗ്ഗോ

൧. തപോകമ്മസുത്തവണ്ണനാ

൧൩൭. മാരസംയുത്തസ്സ പഠമേ ഉരുവേലായം വിഹരതീതി പടിവിദ്ധസബ്ബഞ്ഞുതഞ്ഞാണോ ഉരുവേലഗാമം ഉപനിസ്സായ വിഹരതി. പഠമാഭിസമ്ബുദ്ധോതി അഭിസമ്ബുദ്ധോ ഹുത്വാ പഠമം അന്തോസത്താഹസ്മിംയേവ. ദുക്കരകാരികായാതി ഛബ്ബസ്സാനി കതായ ദുക്കരകാരികായ. മാരോ പാപിമാതി അത്തനോ വിസയം അതിക്കമിതും പടിപന്നേ സത്തേ മാരേതീതി മാരോ. പാപേ നിയോജേതി, സയം വാ പാപേ നിയുത്തോതി പാപിമാ. അഞ്ഞാനിപിസ്സ കണ്ഹോ, അധിപതി, വസവത്തീ, അന്തകോ, നമുചി, പമത്തബന്ധൂതിആദീനി ബഹൂനി നാമാനി, ഇധ പന നാമദ്വയമേവ ഗഹിതം. ഉപസങ്കമീതി – ‘‘അയം സമണോ ഗോതമോ ‘മുത്തോസ്മീ’തി മഞ്ഞതി, അമുത്തഭാവമസ്സ കഥേസ്സാമീ’’തി ചിന്തേത്വാ ഉപസങ്കമി.

തപോകമ്മാ അപക്കമ്മാതി തപോകമ്മതോ അപക്കമിത്വാ. അപരദ്ധോതി ‘‘ദൂരേ ത്വം സുദ്ധിമഗ്ഗാ’’തി വദതി. അമരം തപന്തി അമരതപം അമരഭാവത്ഥായ കതം ലൂഖതപം, അത്തകിലമഥാനുയോഗോ. സബ്ബാനത്ഥാവഹം ഹോതീതി, ‘‘സബ്ബം തപം മയ്ഹം അത്ഥാവഹം ന ഭവതീ’’തി ഞത്വാ. ഫിയാരിത്തംവ ധമ്മനീതി അരഞ്ഞേ ഥലേ ഫിയാരിത്തം വിയ. ഇദം വുത്തം ഹോതി – യഥാ അരഞ്ഞേ ഥലേ നാവം ഠപേത്വാ ഭണ്ഡസ്സ പൂരേത്വാ മഹാജനാ അഭിരൂഹിത്വാ ഫിയാരിത്തം ഗഹേത്വാ സംകഡ്ഢേയ്യും ചേവ ഉപ്പീലേയ്യും ച, സോ മഹാജനസ്സ വായാമോ ഏകങ്ഗുലദ്വങ്ഗുലമത്തമ്പി നാവായ ഗമനം അസാധേന്തോ നിരത്ഥകോ ഭവേയ്യ ന അനത്ഥാവഹോ, ഏവമേവ അഹം ‘സബ്ബം അമരം തപം അനത്ഥാവഹം ഹോതീ’തി ഞത്വാ വിസ്സജ്ജേസിന്തി.

ഇദാനി തം അമരം തപം പഹായ യേന മഗ്ഗേന ബുദ്ധോ ജാതോ, തം ദസ്സേന്തോ സീലന്തിആദിമാഹ. തത്ഥ സീലന്തി വചനേന സമ്മാവാചാകമ്മന്താജീവാ ഗഹിതാ, സമാധിനാ സമ്മാവായാമസതിസമാധയോ, പഞ്ഞായ സമ്മാദിട്ഠിസങ്കപ്പാ. മഗ്ഗം ബോധായ ഭാവയന്തി ഇമം അട്ഠങ്ഗികമേവ അരിയമഗ്ഗം ബോധത്ഥായ ഭാവയന്തോ. ഏത്ഥ ച ബോധായാതി മഗ്ഗത്ഥായ. യഥാ ഹി യാഗുത്ഥായ യാഗുമേവ പചന്തി, പൂവത്ഥായ പൂവമേവ പചന്തി, ന അഞ്ഞം കിഞ്ചി കരോന്തി, ഏവം മഗ്ഗമേവ മഗ്ഗത്ഥായ ഭാവേതി. തേനാഹ ‘‘മഗ്ഗം ബോധായ ഭാവയ’’ന്തി. പരമം സുദ്ധിന്തി അരഹത്തം. നിഹതോതി ത്വം മയാ നിഹതോ പരാജിതോ. പഠമം.

൨. ഹത്ഥിരാജവണ്ണസുത്തവണ്ണനാ

൧൩൮. ദുതിയേ രത്തന്ധകാരതിമിസായന്തി രത്തിം അന്ധഭാവകാരകേ മഹാതമേ ചതുരങ്ഗേ തമസി. അബ്ഭോകാസേ നിസിന്നോ ഹോതീതി ഗന്ധകുടിതോ നിക്ഖമിത്വാ ചങ്കമനകോടിയം പാസാണഫലകേ മഹാചീവരം സീസേ ഠപേത്വാ പധാനം പരിഗ്ഗണ്ഹമാനോ നിസിന്നോ ഹോതി.

നനു ച തഥാഗതസ്സ അഭാവിതോ വാ മഗ്ഗോ, അപ്പഹീനാ വാ കിലേസാ, അപ്പടിവിദ്ധം വാ അകുപ്പം, അസച്ഛികതോ വാ നിരോധോ നത്ഥി, കസ്മാ ഏവമകാസീതി? അനാഗതേ കുലപുത്താനം അങ്കുസത്ഥം. ‘‘അനാഗതേ ഹി കുലപുത്താ മയാ ഗതമഗ്ഗം ആവജ്ജിത്വാ അബ്ഭോകാസവാസം വസിതബ്ബം മഞ്ഞമാനാ പധാനകമ്മം കരിസ്സന്തീ’’തി സമ്പസ്സമാനോ സത്ഥാ ഏവമകാസി. മഹാതി മഹന്തോ. അരിട്ഠകോതി കാളകോ. മണീതി പാസാണോ. ഏവമസ്സ സീസം ഹോതീതി ഏവരൂപം തസ്സ കാളവണ്ണം കൂടാഗാരപ്പമാണം മഹാപാസാണസദിസം സീസം ഹോതി.

സുഭാസുഭന്തി ദീഘമദ്ധാനം സംസരന്തോ സുന്ദരാസുന്ദരം വണ്ണം കത്വാ ആഗതോസീതി വദതി. അഥ വാ സംസരന്തി സംസരന്തോ ആഗച്ഛന്തോ. ദീഘമദ്ധാനന്തി വസവത്തിട്ഠാനതോ യാവ ഉരുവേലായ ദീഘമഗ്ഗം, പുരേ ബോധായ വാ ഛബ്ബസ്സാനി ദുക്കരകാരികസമയസങ്ഖാതം ദീഘകാലം. വണ്ണം കത്വാ സുഭാസുഭന്തി സുന്ദരഞ്ച അസുന്ദരഞ്ച നാനപ്പകാരം വണ്ണം കത്വാ അനേകവാരം മമ സന്തികം ആഗതോസീതി അത്ഥോ. സോ കിര വണ്ണോ നാമ നത്ഥി, യേന വണ്ണേന മാരോ വിഭിംസകത്ഥായ ഭഗവതോ സന്തികം ന ആഗതപുബ്ബോ. തേന തം ഭഗവാ ഏവമാഹ. അലം തേ തേനാതി അലം തുയ്ഹം ഏതേന മാരവിഭിംസാകാരദസ്സനബ്യാപാരേന. ദുതിയം.

൩. സുഭസുത്തവണ്ണനാ

൧൩൯. തതിയേ സുസംവുതാതി സുപിഹിതാ. ന തേ മാരവസാനുഗാതി, മാര, തേ തുയ്ഹം വസാനുഗാ ന ഹോന്തി. ന തേ മാരസ്സ ബദ്ധഗൂതി തേ തുയ്ഹം മാരസ്സ ബദ്ധചരാ സിസ്സാ അന്തേവാസികാ ന ഹോന്തി. തതിയം.

൪. പഠമമാരപാസസുത്തവണ്ണനാ

൧൪൦. ചതുത്ഥേ യോനിസോ മനസികാരാതി ഉപായമനസികാരേന. യോനിസോ സമ്മപ്പധാനാതി ഉപായവീരിയേന കാരണവീരിയേന. വിമുത്തീതി അരഹത്തഫലവിമുത്തി. അജ്ഝഭാസീതി ‘‘അയം അത്തനാ വീരിയം കത്വാ അരഹത്തം പത്വാപി ന തുസ്സതി, ഇദാനി അഞ്ഞേസമ്പി ‘പാപുണാഥാ’തി ഉസ്സാഹം കരോതി, പടിബാഹേസ്സാമി ന’’ന്തി ചിന്തേത്വാ അഭാസി.

മാരപാസേനാതി കിലേസപാസേന. യേ ദിബ്ബാ യേ ച മാനുസാതി യേ ദിബ്ബാ കാമഗുണസങ്ഖാതാ മാനുസാ കാമഗുണസങ്ഖാതാ ച മാരപാസാ നാമ അത്ഥി, സബ്ബേഹി തേഹി ത്വം ബദ്ധോതി വദതി. മാരബന്ധനബദ്ധോതി മാരബന്ധനേന ബദ്ധോ, മാരബന്ധനേ വാ ബദ്ധോ. ന മേ സമണ മോക്ഖസീതി സമണ ത്വം മമ വിസയതോ ന മുച്ചിസ്സസി. ചതുത്ഥം.

൫. ദുതിയമാരപാസസുത്തവണ്ണനാ

൧൪൧. പഞ്ചമേ മുത്താഹന്തി മുത്തോ അഹം. പുരിമം സുത്തം അന്തോവസ്സേ വുത്തം, ഇദം പന പവാരേത്വാ വുട്ഠവസ്സകാലേ. ചാരികന്തി അനുപുബ്ബഗമനചാരികം. (പവാരേത്വാ) ദിവസേ ദിവസേ യോജനപരമം ഗച്ഛന്താ ചരഥാതി വദതി. മാ ഏകേന ദ്വേതി ഏകമഗ്ഗേന ദ്വേ ജനാ മാ അഗമിത്ഥ. ഏവഞ്ഹി ഗതേസു ഏകസ്മിം ധമ്മം ദേസേന്തേ, ഏകേന തുണ്ഹീഭൂതേന ഠാതബ്ബം ഹോതി. തസ്മാ ഏവമാഹ.

ആദികല്യാണന്തി ആദിമ്ഹി കല്യാണം സുന്ദരം ഭദ്ദകം. തഥാ മജ്ഝപരിയോസാനേസു. ആദിമജ്ഝപരിയോസാനഞ്ച നാമേതം സാസനസ്സ ച ദേസനായ ച വസേന ദുവിധം. തത്ഥ സാസനസ്സ സീലം ആദി, സമഥവിപസ്സനാമഗ്ഗാ മജ്ഝം, ഫലനിബ്ബാനാനി പരിയോസാനം. സീലസമാധയോ വാ ആദി, വിപസ്സനാമഗ്ഗാ മജ്ഝം, ഫലനിബ്ബാനാനി പരിയോസാനം. സീലസമാധിവിപസ്സനാ വാ ആദി, മഗ്ഗോ മജ്ഝം, ഫലനിബ്ബാനാനി പരിയോസാനം. ദേസനായ പന ചതുപ്പദികായ ഗാഥായ താവ പഠമപാദോ ആദി, ദുതിയതതിയാ മജ്ഝം, ചതുത്ഥോ പരിയോസാനം. പഞ്ചപദഛപ്പദാനം പഠമപാദോ ആദി, അവസാനപാദോ പരിയോസാനം, അവസേസാ മജ്ഝം. ഏകാനുസന്ധികസുത്തസ്സ നിദാനം ആദി, ‘‘ഇദമവോചാ’’തി പരിയോസാനം, സേസം മജ്ഝം. അനേകാനുസന്ധികസ്സ മജ്ഝേ ബഹൂപി അനുസന്ധി മജ്ഝമേവ, നിദാനം ആദി, ‘‘ഇദമവോചാ’’തി പരിയോസാനം.

സാത്ഥന്തി സാത്ഥകം കത്വാ ദേസേഥ. സബ്യഞ്ജനന്തി ബ്യഞ്ജനേഹി ചേവ പദേഹി ച പരിപൂരം കത്വാ ദേസേഥ. കേവലപരിപുണ്ണന്തി സകലപരിപുണ്ണം. പരിസുദ്ധന്തി നിരുപക്കിലേസം. ബ്രഹ്മചരിയന്തി സിക്ഖത്തയസങ്ഗഹം സാസനബ്രഹ്മചരിയം. പകാസേഥാതി ആവികരോഥ.

അപ്പരജക്ഖജാതികാതി പഞ്ഞാചക്ഖുമ്ഹി അപ്പകിലേസരജസഭാവാ, ദുകൂലസാണിയാ പടിച്ഛന്നാ വിയ ചതുപ്പദികഗാഥാപരിയോസാനേ അരഹത്തം പത്തും സമത്ഥാ സന്തീതി അത്ഥോ. അസ്സവനതാതി അസ്സവനതായ. പരിഹായന്തീതി അലാഭപരിഹാനിയാ ധമ്മതോ പരിഹായന്തി. സേനാനിഗമോതി പഠമകപ്പികാനം സേനായ നിവിട്ഠോകാസേ പതിട്ഠിതഗാമോ, സുജാതായ വാ പിതു സേനാനീ നാമ നിഗമോ. തേനുപസങ്കമിസ്സാമീതി നാഹം തുമ്ഹേ ഉയ്യോജേത്വാ പരിവേണാദീനി കാരേത്വാ ഉപട്ഠാകാദീഹി പരിചരിയമാനോ വിഹരിസ്സാമി, തിണ്ണം പന ജടിലാനം അഡ്ഢുഡ്ഢാനി പാടിഹാരിയസഹസ്സാനി ദസ്സേത്വാ ധമ്മമേവ ദേസേതും ഉപസങ്കമിസ്സാമീതി. തേനുപസങ്കമീതി, ‘‘അയം സമണോ ഗോതമോ മഹായുദ്ധം വിചാരേന്തോ വിയ, ‘മാ ഏകേന ദ്വേ അഗമിത്ഥ, ധമ്മം ദേസേഥാ’തി സട്ഠി ജനേ ഉയ്യോജേതി, ഇമസ്മിം പന ഏകസ്മിമ്പി ധമ്മം ദേസേന്തേ മയ്ഹം ചിത്തസ്സാദം നത്ഥി, ഏവം ബഹൂസു ദേസേന്തേസു കുതോ ഭവിസ്സതി, പടിബാഹാമി ന’’ന്തി ചിന്തേത്വാ ഉപസങ്കമി. പഞ്ചമം.

൬. സപ്പസുത്തവണ്ണനാ

൧൪൨. ഛട്ഠേ സോണ്ഡികാകിലഞ്ജന്തി സുരാകാരകാനം പിട്ഠപത്ഥരണകകിലഞ്ജം. കോസലികാ കംസപാതീതി കോസലരഞ്ഞോ രഥചക്കപ്പമാണാ പരിഭോഗപാതി. ഗളഗളായന്തേതി ഗജ്ജന്തേ. കമ്മാരഗഗ്ഗരിയാതി കമ്മാരുദ്ധനപണാളിയാ. ധമമാനായാതി ഭസ്തവാതേന പൂരിയമാനായ. ഇതി വിദിത്വാതി – ‘‘സമണോ ഗോതമോ പധാനമനുയുത്തോ സുഖേന നിസിന്നോ, ഘട്ടയിസ്സാമി ന’’ന്തി വുത്തപ്പകാരം അത്തഭാവം മാപേത്വാ നിയാമഭൂമിയം ഇതോ ചിതോ ച സഞ്ചരന്തം വിജ്ജുലതാലോകേന ദിസ്വാ, ‘‘കോ നു ഖോ ഏസോ സത്തോ’’തി? ആവജ്ജേന്തോ, ‘‘മാരോ അയ’’ന്തി ഏവം വിദിത്വാ.

സുഞ്ഞഗേഹാനീതി സുഞ്ഞാഗാരാനി. സേയ്യാതി സേയ്യത്ഥായ. ഠസ്സാമി ചങ്കമിസ്സാമി നിസീദിസ്സാമി നിപജ്ജിസ്സാമീതി ഏതദത്ഥായ യോ സുഞ്ഞാഗാരാനി സേവതീതി അത്ഥോ. സോ മുനി അത്തസഞ്ഞതോതി സോ ബുദ്ധമുനി ഹത്ഥപാദകുക്കുച്ചാഭാവേന സംയതത്തഭാവോ. വോസ്സജ്ജ ചരേയ്യ തത്ഥ സോതി സോ തസ്മിം അത്തഭാവേ ആലയം നികന്തിം വോസ്സജ്ജിത്വാ പഹായ ചരേയ്യ. പതിരൂപം ഹി തഥാവിധസ്സ തന്തി താദിസസ്സ തംസണ്ഠിതസ്സ ബുദ്ധമുനിനോ തം അത്തഭാവേ നികന്തിം വോസ്സജ്ജിത്വാ ചരണം നാമ പതിരൂപം യുത്തം അനുച്ഛവികം.

ചരകാതി സീഹബ്യഗ്ഘാദികാ സഞ്ചരണസത്താ. ഭേരവാതി സവിഞ്ഞാണകഅവിഞ്ഞാണകഭേരവാ. തത്ഥ സവിഞ്ഞാണകാ സീഹബ്യഗ്ഘാദയോ, അവിഞ്ഞാണകാ രത്തിഭാഗേ ഖാണുവമ്മികാദയോ. തേപി ഹി തസ്മിം കാലേ യക്ഖാ വിയ ഉപട്ഠഹന്തി, രജ്ജുവല്ലിയാദീനി സബ്ബാനി സപ്പാ വിയ ഉപട്ഠഹന്തി. തത്ഥാതി തേസു ഭേരവേസു സുഞ്ഞാഗാരഗതോ ബുദ്ധമുനി ലോമചലനമത്തകമ്പി ന കരോതി.

ഇദാനി അട്ഠാനപരികപ്പം ദസ്സേന്തോ നഭം ഫലേയ്യാതിആദിമാഹ. തത്ഥ ഫലേയ്യാതി കാകപദം വിയ ഹീരഹീരസോ ഫലേയ്യ. ചലേയ്യാതി പോക്ഖരപത്തേ വാതാഹതോ ഉദകബിന്ദു വിയ ചലേയ്യ. സല്ലമ്പി ചേ ഉരസി പകപ്പയേയ്യുന്തി തിഖിണസത്തിസല്ലം ചേപി ഉരസ്മിം ചാരേയേയ്യും. ഉപധീസൂതി ഖന്ധൂപധീസു. താണം ന കരോന്തീതി തിഖിണേ സല്ലേ ഉരസ്മിം ചാരിയമാനേ ഭയേന ഗുമ്ബന്തരകന്ദരാദീനി പവിസന്താ താണം കരോന്തി നാമ. ബുദ്ധാ പന സമുച്ഛിന്നസബ്ബഭയാ ഏവരൂപം താണം നാമ ന കരോന്തി. ഛട്ഠം.

൭. സുപതിസുത്തവണ്ണനാ

൧൪൩. സത്തമേ പാദേ പക്ഖാലേത്വാതി ഉതുഗാഹാപനത്ഥം ധോവിത്വാ. ബുദ്ധാനം പന സരീരേ രജോജല്ലം ന ഉപലിമ്പതി, ഉദകമ്പി പോക്ഖരപത്തേ പക്ഖിത്തം വിയ വിവട്ടിത്വാ ഗച്ഛതി. അപിച ഖോ ധോതപാദകേ ഗേഹേ പാദേ ധോവിത്വാ പവിസനം പബ്ബജിതാനം വത്തം. തത്ഥ ബുദ്ധാനം വത്തഭേദോ നാമ നത്ഥി, വത്തസീസേ പന ഠത്വാ ധോവന്തി. സചേ ഹി തഥാഗതോ നേവ ന്ഹായേയ്യ, ന പാദേ ധോവേയ്യ, ‘‘നായം മനുസ്സോ’’തി വദേയ്യും. തസ്മാ മനുസ്സകിരിയം അമുഞ്ചന്തോ ധോവതി. സതോ സമ്പജാനോതി സോപ്പപരിഗ്ഗാഹകേന സതിസമ്പജഞ്ഞേന സമന്നാഗതോ. ഉപസങ്കമീതി സമണോ ഗോതമോ സബ്ബരത്തിം അബ്ഭോകാസേ ചങ്കമിത്വാ ഗന്ധകുടിം പവിസിത്വാ നിദ്ദായതി, അതിവിയ സുഖസയിതോ ഭവിസ്സതി, ഘട്ടയിസ്സാമി നന്തി ചിന്തേത്വാ ഉപസങ്കമി.

കിം സോപ്പസീതി കിം സുപസി, കിം സോപ്പം നാമിദം തവാതി വദതി. കിം നു സോപ്പസീതി കസ്മാ നു സുപസി? ദുബ്ഭഗോ വിയാതി മതോ വിയ, വിസഞ്ഞീ വിയ ച. സുഞ്ഞമഗാരന്തി സുഞ്ഞം മേ ഘരം ലദ്ധന്തി സോപ്പസീതി വദതി. സൂരിയേ ഉഗ്ഗതേതി സൂരിയമ്ഹി ഉട്ഠിതേ. ഇദാനി ഹി അഞ്ഞേ ഭിക്ഖൂ സമ്മജ്ജന്തി, പാനീയം ഉപട്ഠപേന്തി, ഭിക്ഖാചാരഗമനസജ്ജാ ഭവന്തി, ത്വം കസ്മാ സോപ്പസിയേവ.

ജാലിനീതി തയോ ഭവേ അജ്ഝോത്ഥരിത്വാ ഠിതേന ‘‘അജ്ഝത്തികസ്സുപാദായ അട്ഠാരസതണ്ഹാവിചരിതാനീ’’തിആദിനാ (വിഭ. ൮൪൨) തേന തേന അത്തനോ കോട്ഠാസഭൂതേന ജാലേന ജാലിനീ. വിസത്തികാതി രൂപാദീസു തത്ഥ തത്ഥ വിസത്തതായ വിസമൂലതായ വിസപരിഭോഗതായ ച വിസത്തികാ. കുഹിഞ്ചി നേതവേതി കത്ഥചി നേതും. സബ്ബൂപധി പരിക്ഖയാതി സബ്ബേസം ഖന്ധകിലേസാഭിസങ്ഖാരകാമഗുണഭേദാനം ഉപധീനം പരിക്ഖയാ. കിം തവേത്ഥ, മാരാതി, മാര, തുയ്ഹം കിം ഏത്ഥ? കസ്മാ ത്വം ഉണ്ഹയാഗുയം നിലീയിതും അസക്കോന്തീ ഖുദ്ദകമക്ഖികാ വിയ അന്തന്തേനേവ ഉജ്ഝായന്തോ ആഹിണ്ഡസീതി. സത്തമം.

൮. നന്ദതിസുത്തവണ്ണനാ

൧൪൪. അട്ഠമം ദേവതാസംയുത്തേ വുത്തത്ഥമേവ. അട്ഠമം.

൯. പഠമആയുസുത്തവണ്ണനാ

൧൪൫. നവമേ അപ്പം വാ ഭിയ്യോതി ഭിയ്യോ ജീവന്തോ അപരം വസ്സസതം ജീവിതും ന സക്കോതി, പണ്ണാസം വാ സട്ഠി വാ വസ്സാനി ജീവതി. അജ്ഝഭാസീതി സമണോ ഗോതമോ ‘‘മനുസ്സാനം അപ്പമായൂ’’തി കഥേതി, ദീഘഭാവമസ്സ കഥേസ്സാമീതി പച്ചനീകസാതതായ അഭിഭവിത്വാ അഭാസി.

ന നം ഹീളേതി തം ആയും ‘‘അപ്പകമിദ’’ന്തി ന ഹീളേയ്യ. ഖീരമത്തോ വാതി യഥാ ദഹരോ കുമാരോ ഉത്താനസേയ്യകോ ഖീരം പിവിത്വാ ദുകൂലചുമ്ബടകേ നിപന്നോ അസഞ്ഞീ വിയ നിദ്ദായതി, കസ്സചി ആയും അപ്പം വാ ദീഘം വാതി ന ചിന്തേതി, ഏവം സപ്പുരിസോ. ചരേയ്യാദിത്തസീസോ വാതി ആയും പരിത്തന്തി ഞത്വാ പജ്ജലിതസീസോ വിയ ചരേയ്യ. നവമം.

൧൦. ദുതിയആയുസുത്തവണ്ണനാ

൧൪൬. ദസമേ നേമീവ രഥകുബ്ബരന്തി യഥാ ദിവസം ഗച്ഛന്തസ്സ രഥസ്സ ചക്കനേമി കുബ്ബരം അനുപരിയായതി ന വിജഹതി, ഏവം ആയു അനുപരിയായതീതി. ദസമം.

പഠമോ വഗ്ഗോ.