൩-൪. സേരീസുത്താദിവണ്ണനാ

൧൦൪. തതിയേ ദായകോതി ദാനസീലോ. ദാനപതീതി യം ദാനം ദേമി, തസ്സ പതി ഹുത്വാ ദേമി, ന ദാസോ ന സഹായോ. യോ ഹി അത്തനാ മധുരം ഭുഞ്ജതി, പരേസം അമധുരം ദേതി, സോ ദാനസങ്ഖാതസ്സ ദേയ്യധമ്മസ്സ ദാസോ ഹുത്വാ ദേതി. യോ യം അത്തനാ ഭുഞ്ജതി, തദേവ ദേതി, സോ സഹായോ ഹുത്വാ ദേതി. യോ പന അത്തനാ യേന തേന യാപേതി, പരേസം മധുരം ദേതി, സോ പതി ജേട്ഠകോ സാമി ഹുത്വാ ദേതി. അഹം ‘‘താദിസോ അഹോസി’’ന്തി വദതി.

ചതൂസു ദ്വാരേസുതി തസ്സ കിര രഞ്ഞോ സിന്ധവരട്ഠം സോധിവാകരട്ഠന്തി ദ്വേ രട്ഠാനി അഹേസും, നഗരം രോരുവം നാമ. തസ്സ ഏകേകസ്മിം ദ്വാരേ ദേവസികം സതസഹസ്സം ഉപ്പജ്ജതി, അന്തോനഗരേ വിനിച്ഛയട്ഠാനേ സതസഹസ്സം. സോ ബഹുഹിരഞ്ഞസുവണ്ണം രാസിഭൂതം ദിസ്വാ കമ്മസ്സകതഞാണം ഉപ്പാദേത്വാ ചതൂസു ദ്വാരേസു ദാനസാലായോ കാരേത്വാ തസ്മിം തസ്മിം ദ്വാരേ ഉട്ഠിതആയേന ദാനം ദേഥാതി അമച്ചേ ഠപേസി. തേനാഹ – ‘‘ചതൂസു ദ്വാരേസു ദാനം ദീയിത്ഥാ’’തി.

സമണബ്രാഹ്മണകപണദ്ധികവനിബ്ബകയാചകാനന്തി ഏത്ഥ സമണാതി പബ്ബജ്ജൂപഗതാ. ബ്രാഹ്മണാതി ഭോവാദിനോ. സമിതപാപബാഹിതപാപേ പന സമണബ്രാഹ്മണേ ഏസ നാലത്ഥ. കപണാതി ദുഗ്ഗതാ ദലിദ്ദമനുസ്സാ കാണകുണിആദയോ. അദ്ധികാതി പഥാവിനോ. വനിബ്ബകാതി യേ ‘‘ഇട്ഠം, ദിന്നം, കന്തം, മനാപം, കാലേന, അനവജ്ജം ദിന്നം, ദദം ചിത്തം പസാദേയ്യ, ഗച്ഛതു ഭവം ബ്രഹ്മലോക’’ന്തിആദിനാ നയേന ദാനസ്സ വണ്ണം ഥോമയമാനാ വിചരന്തി. യാചകാതി യേ ‘‘പസതമത്തം ദേഥ, സരാവമത്തം ദേഥാ’’തിആദീനി ച വത്വാ യാചമാനാ വിചരന്തി. ഇത്ഥാഗാരസ്സ ദാനം ദീയിത്ഥാതി പഠമദ്വാരസ്സ ലദ്ധത്താ തത്ഥ ഉപ്പജ്ജനകസതസഹസ്സേ അഞ്ഞമ്പി ധനം പക്ഖിപിത്വാ രഞ്ഞോ അമച്ചേ ഹാരേത്വാ അത്തനോ അമച്ചേ ഠപേത്വാ രഞ്ഞാ ദിന്നദാനതോ രാജിത്ഥിയോ മഹന്തതരം ദാനം അദംസു. തം സന്ധായേവമാഹ. മമ ദാനം പടിക്കമീതി യം മമ ദാനം തത്ഥ ദീയിത്ഥ, തം പടിനിവത്തി. സേസദ്വാരേസുപി ഏസേവ നയോ. കോചീതി കത്ഥചി. ദീഘരത്തന്തി അസീതിവസ്സസഹസ്സാനി. ഏത്തകം കിര കാലം തസ്സ രഞ്ഞോ ദാനം ദീയിത്ഥ. തതിയം.

൧൦൫. ചതുത്ഥം വുത്തത്ഥമേവ. ചതുത്ഥം.