൫. ജന്തുസുത്തവണ്ണനാ

൧൦൬. പഞ്ചമേ കോസലേസു വിഹരന്തീതി ഭഗവതോ സന്തികേ കമ്മട്ഠാനം ഗഹേത്വാ തത്ഥ ഗന്ത്വാ വിഹരന്തി. ഉദ്ധതാതി അകപ്പിയേ കപ്പിയസഞ്ഞിതായ ച കപ്പിയേ അകപ്പിയസഞ്ഞിതായ ച അനവജ്ജേ സാവജ്ജസഞ്ഞിതായ ച സാവജ്ജേ അനവജ്ജസഞ്ഞിതായ ച ഉദ്ധച്ചപകതികാ ഹുത്വാ. ഉന്നളാതി ഉഗ്ഗതനളാ, ഉട്ഠിതതുച്ഛമാനാതി വുത്തം ഹോതി. ചപലാതി പത്തചീവരമണ്ഡനാദിനാ ചാപല്ലേന യുത്താ. മുഖരാതി മുഖഖരാ, ഖരവചനാതി വുത്തം ഹോതി. വികിണ്ണവാചാതി അസംയതവചനാ, ദിവസമ്പി നിരത്ഥകവചനപലാപിനോ. മുട്ഠസ്സതിനോതി നട്ഠസ്സതിനോ സതിവിരഹിതാ, ഇധ കതം ഏത്ഥ പമുസ്സന്തി. അസമ്പജാനാതി നിപ്പഞ്ഞാ. അസമാഹിതാതി അപ്പനാഉപചാരസമാധിരഹിതാ, ചണ്ഡസോതേ ബദ്ധനാവാസദിസാ. വിബ്ഭന്തചിത്താതി അനവട്ഠിതചിത്താ, പന്ഥാരുള്ഹബാലമിഗസദിസാ. പാകതിന്ദ്രിയാതി സംവരാഭാവേന ഗിഹികാലേ വിയ വിവടഇന്ദ്രിയാ.

ജന്തൂതി ഏവംനാമകോ ദേവപുത്തോ. തദഹുപോസഥേതി തസ്മിം അഹു ഉപോസഥേ, ഉപോസഥദിവസേതി അത്ഥോ. പന്നരസേതി ചാതുദ്ദസികാദിപടിക്ഖേപോ. ഉപസങ്കമീതി ചോദനത്ഥായ ഉപഗതോ. സോ കിര ചിന്തേസി – ‘‘ഇമേ ഭിക്ഖൂ സത്ഥു സന്തികേ കമ്മട്ഠാനം ഗഹേത്വാ നിക്ഖന്താ, ഇദാനി പമത്താ വിഹരന്തി, ന ഖോ പനേതേ പാടിയേക്കം നിസിന്നട്ഠാനേ ചോദിയമാനാ കഥം ഗണ്ഹിസ്സന്തി, സമാഗമനകാലേ ചോദിസ്സാമീ’’തി ഉപോസഥദിവസേ തേസം സന്നിപതിതഭാവം ഞത്വാ ഉപസങ്കമി. ഗാഥാഹി അജ്ഝഭാസീതി സബ്ബേസം മജ്ഝേ ഠത്വാ ഗാഥാ അഭാസി.

തത്ഥ യസ്മാ ഗുണകഥായ സദ്ധിം നിഗ്ഗുണസ്സ അഗുണോ പാകടോ ഹോതി, തസ്മാ ഗുണം താവ കഥേന്തോ സുഖജീവിനോ പുരേ ആസുന്തിആദിമാഹ. തത്ഥ സുഖജീവിനോ പുരേ ആസുന്തി പുബ്ബേ ഭിക്ഖൂ സുപ്പോസാ സുഭരാ അഹേസും, ഉച്ചനീചകുലേസു സപദാനം ചരിത്വാ ലദ്ധേന മിസ്സകപിണ്ഡേന യാപേസുന്തി അധിപ്പായേന ഏവമാഹ. അനിച്ഛാതി നിത്തണ്ഹാ ഹുത്വാ.

ഏവം പോരാണകഭിക്ഖൂനം വണ്ണം കഥേത്വാ ഇദാനി തേസം അവണ്ണം കഥേന്തോ ദുപ്പോസന്തിആദിമാഹ. തത്ഥ ഗാമേ ഗാമണികാ വിയാതി യഥാ ഗാമേ ഗാമകുടാ നാനപ്പകാരേന ജനം പീളേത്വാ ഖീരദധിതണ്ഡുലാദീനി ആഹരാപേത്വാ ഭുഞ്ജന്തി, ഏവം തുമ്ഹേപി അനേസനായ ഠിതാ തുമ്ഹാകം ജീവികം കപ്പേഥാതി അധിപ്പായേന വദതി. നിപജ്ജന്തീതി ഉദ്ദേസപരിപുച്ഛാമനസികാരേഹി അനത്ഥികാ ഹുത്വാ സയനമ്ഹി ഹത്ഥപാദേ വിസ്സജ്ജേത്വാ നിപജ്ജന്തി. പരാഗാരേസൂതി പരഗേഹേസു, കുലസുണ്ഹാദീസൂതി അത്ഥോ. മുച്ഛിതാതി കിലേസമുച്ഛായ മുച്ഛിതാ.

ഏകച്ചേതി വത്തബ്ബയുത്തകേയേവ. അപവിദ്ധാതി ഛഡ്ഡിതകാ. അനാഥാതി അപതിട്ഠാ. പേതാതി സുസാനേ ഛഡ്ഡിതാ കാലങ്കതമനുസ്സാ. യഥാ ഹി സുസാനേ ഛഡ്ഡിതാ നാനാസകുണാദീഹി ഖജ്ജന്തി, ഞാതകാപി നേസം നാഥകിച്ചം ന കരോന്തി, ന രക്ഖന്തി, ന ഗോപയന്തി, ഏവമേവം ഏവരൂപാപി ആചരിയുപജ്ഝായാദീനം സന്തികാ ഓവാദാനുസാസനിം ന ലഭന്തീതി അപവിദ്ധാ അനാഥാ, യഥാ പേതാ, തഥേവ ഹോന്തി. പഞ്ചമം.