൮-൧൦. കകുധസുത്താദിവണ്ണനാ

൯൯. അട്ഠമേ കകുധോ ദേവപുത്തോതി അയം കിര കോലനഗരേ മഹാമോഗ്ഗല്ലാനത്ഥേരസ്സ ഉപട്ഠാകപുത്തോ ദഹരകാലേയേവ ഥേരസ്സ സന്തികേ വസന്തോ ഝാനം നിബ്ബത്തേത്വാ കാലങ്കതോ, ബ്രഹ്മലോകേ ഉപ്പജ്ജി. തത്രാപി നം കകുധോ ബ്രഹ്മാത്വേവ സഞ്ജാനന്തി. നന്ദസീതി തുസ്സസി. കിം ലദ്ധാതി തുട്ഠി നാമ കിഞ്ചി മനാപം ലഭിത്വാ ഹോതി, തസ്മാ ഏവമാഹ. കിം ജീയിത്ഥാതി യസ്സ ഹി കിഞ്ചി മനാപം ചീവരാദിവത്ഥു ജിണ്ണം ഹോതി, സോ സോചതി, തസ്മാ ഏവമാഹ. അരതീ നാഭികീരതീതി ഉക്കണ്ഠിതാ നാഭിഭവതി. അഘജാതസ്സാതി ദുക്ഖജാതസ്സ, വട്ടദുക്ഖേ ഠിതസ്സാതി അത്ഥോ. നന്ദീജാതസ്സാതി ജാതതണ്ഹസ്സ. അഘന്തി ഏവരൂപസ്സ ഹി വട്ടദുക്ഖം ആഗതമേവ ഹോതി. ‘‘ദുക്ഖീ സുഖം പത്ഥയതീ’’തി ഹി വുത്തം. ഇതി അഘജാതസ്സ നന്ദീ ഹോതി, സുഖവിപരിണാമേന ദുക്ഖം ആഗതമേവാതി നന്ദീജാതസ്സ അഘം ഹോതി. അട്ഠമം.

൧൦൦. നവമം വുത്തത്ഥമേവ. നവമം.

൧൦൧. ദസമേ ആനന്ദത്ഥേരസ്സ അനുമാനബുദ്ധിയാ ആനുഭാവപ്പകാസനത്ഥം അഞ്ഞതരോതി ആഹ. ദസമം.

ദുതിയോ വഗ്ഗോ.