൧. പഠമകസ്സപസുത്തവണ്ണനാ

൮൨. ദേവപുത്തസംയുത്തസ്സ പഠമേ ദേവപുത്തോതി ദേവാനഞ്ഹി അങ്കേ നിബ്ബത്താ പുരിസാ ദേവപുത്താ നാമ, ഇത്ഥിയോ ദേവധീതരോ നാമ ഹോന്തി. നാമവസേന അപാകടാവ ‘‘അഞ്ഞതരാ ദേവതാ’’തി വുച്ചതി, പാകടോ ‘‘ഇത്ഥന്നാമോ ദേവപുത്തോ’’തി. തസ്മാ ഹേട്ഠാ ‘‘അഞ്ഞതരാ ദേവതാ’’തി വത്വാ ഇധ ‘‘ദേവപുത്തോ’’തി വുത്തം. അനുസാസന്തി അനുസിട്ഠിം. അയം കിര ദേവപുത്തോ ഭഗവതാ സമ്ബോധിതോ സത്തമേ വസ്സേ യമകപാടിഹാരിയം കത്വാ തിദസപുരേ വസ്സം ഉപഗമ്മ അഭിധമ്മം ദേസേന്തേന ഝാനവിഭങ്ഗേ – ‘‘ഭിക്ഖൂതി സമഞ്ഞായ ഭിക്ഖു, പടിഞ്ഞായ ഭിക്ഖൂ’’തി (വിഭ. ൫൧൦). ഏവം ഭിക്ഖുനിദ്ദേസം കഥിയമാനം അസ്സോസി. ‘‘ഏവം വിതക്കേഥ, മാ ഏവം വിതക്കയിത്ഥ, ഏവം മനസികരോഥ, മാ ഏവം മനസാകത്ഥ. ഇദം പജഹഥ, ഇദം ഉപസമ്പജ്ജ വിഹരഥാ’’തി (പാരാ. ൧൯). ഏവരൂപം പന ഭിക്ഖുഓവാദം ഭിക്ഖുഅനുസാസനം ന അസ്സോസി. സോ തം സന്ധായ – ‘‘ഭിക്ഖും ഭഗവാ പകാസേസി, നോ ച ഭിക്ഖുനോ അനുസാസ’’ന്തി ആഹ.

തേന ഹീതി യസ്മാ മയാ ഭിക്ഖുനോ അനുസിട്ഠി ന പകാസിതാതി വദസി, തസ്മാ. തഞ്ഞേവേത്ഥ പടിഭാതൂതി തുയ്ഹേവേസാ അനുസിട്ഠിപകാസനാ ഉപട്ഠാതൂതി. യോ ഹി പഞ്ഹം കഥേതുകാമോ ഹോതി, ന ച സക്കോതി സബ്ബഞ്ഞുതഞ്ഞാണേന സദ്ധിം സംസന്ദിത്വാ കഥേതും. യോ വാ ന കഥേതുകാമോ ഹോതി, സക്കോതി പന കഥേതും. യോ വാ നേവ കഥേതുകാമോ ഹോതി, കഥേതും ന ച സക്കോതി. സബ്ബേസമ്പി തേസം ഭഗവാ പഞ്ഹം ഭാരം ന കരോതി. അയം പന ദേവപുത്തോ കഥേതുകാമോ ചേവ, സക്കോതി ച കഥേതും. തസ്മാ തസ്സേവ ഭാരം കരോന്തോ ഭഗവാ ഏവമാഹ. സോപി പഞ്ഹം കഥേസി.

തത്ഥ സുഭാസിതസ്സ സിക്ഖേഥാതി സുഭാസിതം സിക്ഖേയ്യ, ചതുസച്ചനിസ്സിതം ദസകഥാവത്ഥുനിസ്സിതം സത്തതിംസബോധിപക്ഖിയനിസ്സിതം ചതുബ്ബിധം വചീസുചരിതമേവ സിക്ഖേയ്യ. സമണൂപാസനസ്സ ചാതി സമണേഹി ഉപാസിതബ്ബം സമണൂപാസനം നാമ അട്ഠതിംസഭേദം കമ്മട്ഠാനം, തമ്പി സിക്ഖേയ്യ ഭാവേയ്യാതി അത്ഥോ. ബഹുസ്സുതാനം വാ ഭിക്ഖൂനം ഉപാസനമ്പി സമണൂപാസനം. തമ്പി ‘കിം, ഭന്തേ, കുസല’’ന്തിആദിനാ പഞ്ഹപുച്ഛനേന പഞ്ഞാവുദ്ധത്ഥം സിക്ഖേയ്യ. ചിത്തവൂപസമസ്സ ചാതി അട്ഠസമാപത്തിവസേന ചിത്തവൂപസമം സിക്ഖേയ്യ. ഇതി ദേവപുത്തേന തിസ്സോ സിക്ഖാ കഥിതാ ഹോന്തി. പുരിമപദേന ഹി അധിസീലസിക്ഖാ കഥിതാ, ദുതിയപദേന അധിപഞ്ഞാസിക്ഖാ, ചിത്തവൂപസമേന അധിചിത്തസിക്ഖാതി ഏവം ഇമായ ഗാഥായ സകലമ്പി സാസനം പകാസിതമേവ ഹോതി. പഠമം.