൨. ദുബ്ബണ്ണിയസുത്തവണ്ണനാ

൨൬൮. ദുതിയേ ദുബ്ബണ്ണോതി ഝാമഖാണുവണ്ണോ. ഓകോടിമകോതി ലകുണ്ഡകോ മഹോദരോ. ആസനേതി പണ്ഡുകമ്ബലസിലായം. കോധഭക്ഖോതി സക്കേന ഗഹിതനാമമേവേതം. സോ പന ഏകോ രൂപാവചരബ്രഹ്മാ, ‘‘സക്കോ കിര ഖന്തിബലേന സമന്നാഗതോ’’തി സുത്വാ വീമംസനത്ഥം ആഗതോ. അവരുദ്ധകയക്ഖാ പന ഏവരൂപം സംവിഹിതാരക്ഖം ഠാനം പവിസിതും ന സക്കോന്തി. ഉപസങ്കമീതി ദേവാനം സുത്വാ ‘‘ന സക്കാ ഏസ ഫരുസേന ചാലേതും, നീചവുത്തിനാ പന ഖന്തിയം ഠിതേന സക്കാ പലാപേതു’’ന്തി തഥാ പലാപേതുകാമോ ഉപസങ്കമി. അന്തരധായീതി ഖന്തിയം ഠത്വാ ബലവചിത്തീകാരം പച്ചുപട്ഠപേത്വാ നീചവുത്തിയാ ദസ്സിയമാനായ സക്കാസനേ ഠാതും അസക്കോന്തോ അന്തരധായി. ന സൂപഹതചിത്തോമ്ഹീതി ഏത്ഥ സൂതി നിപാതമത്തം, ഉപഹതചിത്തോമ്ഹീതി ആഹ. നാവത്തേന സുവാനയോതി ന കോധാവത്തേന സുആനയോ, കോധവസേ വത്തേതും ന സുകരോമ്ഹീതി വദതി. ന വോ ചിരാഹന്തി വോതി നിപാതമത്തം, അഹം ചിരം ന കുജ്ഝാമീതി വദതി. ദുതിയം.