൫. സുഭാസിതജയസുത്തവണ്ണനാ

൨൫൧. പഞ്ചമേ അസുരിന്ദം ഏതദവോചാതി ഛേകതായ ഏതം അവോച. ഏവം കിരസ്സ അഹോസി ‘‘പരസ്സ നാമ ഗാഹം മോചേത്വാ പഠമം വത്തും ഗരു. പരസ്സ വചനം അനുഗന്ത്വാ പന പച്ഛാ സുഖം വത്തു’’ന്തി. പുബ്ബദേവാതി ദേവലോകേ ചിരനിവാസിനോ പുബ്ബസാമികാ, തുമ്ഹാകം താവ പവേണിആഗതം ഭണഥാതി. അദണ്ഡാവചരാതി ദണ്ഡാവചരണരഹിതാ, ദണ്ഡം വാ സത്ഥം വാ ഗഹേതബ്ബന്തി ഏവമേത്ഥ നത്ഥീതി അത്ഥോ. പഞ്ചമം.