൩. മിത്തസുത്തവണ്ണനാ

൫൩. തതിയേ സത്ഥോതി സദ്ധിംചരോ, ജങ്ഘസത്ഥോ വാ സകടസത്ഥോ വാ. മിത്തന്തി രോഗേ ഉപ്പന്നേ പാടങ്കിയാ വാ അഞ്ഞേന വാ യാനേന ഹരിത്വാ ഖേമന്തസമ്പാപനേന മിത്തം. സകേ ഘരേതി അത്തനോ ഗേഹേ. തഥാരൂപേ രോഗേ ജാതേ പുത്തഭരിയാദയോ ജിഗുച്ഛന്തി, മാതാ പന അസുചിമ്പി ചന്ദനം വിയ മഞ്ഞതി. തസ്മാ സാ സകേ ഘരേ മിത്തം. സഹായോ അത്ഥജാതസ്സാതി ഉപ്പന്നകിച്ചസ്സ യോ തം കിച്ചം വഹതി നിത്ഥരതി, സോ കിച്ചേസു സഹ അയനഭാവേന സഹായോ മിത്തം, സുരാപാനാദിസഹായാ പന ന മിത്താ. സമ്പരായികന്തി സമ്പരായഹിതം. തതിയം.