൧. സത്തിസുത്തവണ്ണനാ

൨൧. സത്തിവഗ്ഗസ്സ പഠമേ സത്തിയാതി ദേസനാസീസമേതം. ഏകതോഖാരാദിനാ സത്ഥേനാതി അത്ഥോ. ഓമട്ഠോതി പഹതോ. ചത്താരോ ഹി പഹാരാ ഓമട്ഠോ ഉമ്മട്ഠോ മട്ഠോ വിമട്ഠോതി. തത്ഥ ഉപരി ഠത്വാ അധോമുഖം ദിന്നപഹാരോ ഓമട്ഠോ നാമ; ഹേട്ഠാ ഠത്വാ ഉദ്ധംമുഖം ദിന്നോ ഉമ്മട്ഠോ നാമ; അഗ്ഗളസൂചി വിയ വിനിവിജ്ഝിത്വാ ഗതോ മട്ഠോ നാമ; സേസോ സബ്ബോപി വിമട്ഠോ നാമ. ഇമസ്മിം പന ഠാനേ ഓമട്ഠോ ഗഹിതോ. സോ ഹി സബ്ബദാരുണോ ദുരുദ്ധരസല്ലോ ദുത്തികിച്ഛോ അന്തോദോസോ അന്തോപുബ്ബലോഹിതോവ ഹോതി, പുബ്ബലോഹിതം അനിക്ഖമിത്വാ വണമുഖം പരിയോനന്ധിത്വാ തിട്ഠതി. പുബ്ബലോഹിതം നിഹരിതുകാമേഹി മഞ്ചേന സദ്ധിം ബന്ധിത്വാ അധോസിരോ കാതബ്ബോ ഹോതി, മരണം വാ മരണമത്തം വാ ദുക്ഖം പാപുണാതി. പരിബ്ബജേതി വിഹരേയ്യ.

ഇമായ ഗാഥായ കിം കഥേതി? യഥാ സത്തിയാ ഓമട്ഠോ പുരിസോ സല്ലുബ്ബഹന-വണതികിച്ഛനാനം അത്ഥായ വീരിയം ആരഭതി, പയോഗം കരോതി പരക്കമതി. യഥാ ച ഡയ്ഹമാനോ മത്ഥകേ ആദിത്തസീസോ തസ്സ നിബ്ബാപനത്ഥായ വീരിയം ആരഭതി, പയോഗം കരോതി പരക്കമതി, ഏവമേവ ഭിക്ഖു കാമരാഗം പഹാനായ സതോ അപ്പമത്തോ ഹുത്വാ വിഹരേയ്യ ഭഗവാതി കഥേസി.

അഥ ഭഗവാ ചിന്തേസി – ഇമായ ദേവതായ ഉപമാ താവ ദള്ഹം കത്വാ ആനീതാ, അത്ഥം പന പരിത്തകം ഗഹേത്വാ ഠിതാ, പുനപ്പുനം കഥേന്തീപി ഹേസാ കാമരാഗസ്സ വിക്ഖമ്ഭനപഹാനമേവ കഥേയ്യ. യാവ ച കാമരാഗോ മഗ്ഗേന ന സമുഗ്ഘാടിയതി, താവ അനുബദ്ധോവ ഹോതി. ഇതി തമേവ ഓപമ്മം ഗഹേത്വാ പഠമമഗ്ഗവസേന ദേസനം വിനിവട്ടേത്വാ ദേസേന്തോ ദുതിയം ഗാഥമാഹ. തസ്സത്ഥോ പുരിമാനുസാരേനേവ വേദിതബ്ബോതി. പഠമം.