൨. സേലസുത്തവണ്ണനാ

൩൯൬. ഏവം മേ സുതന്തി സേലസുത്തം. തത്ഥ അങ്ഗുത്തരാപേസൂതിആദി പോതലിയസുത്തേ വിത്ഥാരിതമേവ. അഡ്ഢതേളസേഹീതി അഡ്ഢേന തേളസേഹി, ദ്വാദസഹി സതേഹി പഞ്ഞാസായ ച ഭിക്ഖൂഹി സദ്ധിന്തി വുത്തം ഹോതി. തേ പന സാവകസന്നിപാതേ സന്നിപതിതാ ഭിക്ഖൂയേവ സബ്ബേ ഏഹിഭിക്ഖുപബ്ബജ്ജായ പബ്ബജിതാ ഖീണാസവാ. കേണിയോതി തസ്സ നാമം, ജടിലോതി താപസോ. സോ കിര ബ്രാഹ്മണമഹാസാലോ, ധനരക്ഖണത്ഥായ പന താപസപബ്ബജ്ജം സമാദായ രഞ്ഞോ പണ്ണാകാരം ദത്വാ ഭൂമിഭാഗം ഗഹേത്വാ തത്ഥ അസ്സമം കാരേത്വാ വസതി പഞ്ചഹി സകടസതേഹി വണിജ്ജം പയോജേത്വാ കുലസഹസ്സസ്സ നിസ്സയോ ഹുത്വാ, അസ്സമേപി ചസ്സ ഏകോ താലരുക്ഖോ ദിവസേ ദിവസേ ഏകം സോവണ്ണമയം താലഫലം മുഞ്ചതീതി വദന്തി. സോ ദിവാ കാസായാനി ധാരേതി, ജടാ ച ബന്ധതി, രത്തിം കാമസമ്പത്തിം അനുഭവതി. ധമ്മിയാ കഥായാതി പാനകാനിസംസപടിസംയുത്തായ ധമ്മിയാ കഥായ. അയഞ്ഹി കേണിയോ തുച്ഛഹത്ഥോ ഭഗവതോ ദസ്സനായ ഗന്തും ലജ്ജായമാനോ – ‘‘വികാലഭോജനാ വിരതാനമ്പി പാനകം കപ്പതീ’’തി ചിന്തേത്വാ സുസങ്ഖതബദരപാനം പഞ്ചഹി കാജസതേഹി ഗാഹാപേത്വാ അഗമാസി. ഏവം ഗതഭാവോ ചസ്സ – ‘‘അഥ ഖോ കേണിയസ്സ ജടിലസ്സ ഏതദഹോസി കിം നു ഖോ അഹം സമണസ്സ ഗോതമസ്സ ഹരാപേയ്യ’’ന്തി ഭേസജ്ജക്ഖന്ധകേ (മഹാവ. ൩൦൦) പാളിആരുള്ഹോയേവ.

ദുതിയമ്പി ഖോ ഭഗവാതി കസ്മാ പുനപ്പുനം പടിക്ഖിപി? തിത്ഥിയാനം പടിക്ഖേപപസന്നതായ, അകാരണമേതം, നത്ഥി ബുദ്ധാനം പച്ചയഹേതു ഏവരൂപം കോഹഞ്ഞം. അയം പന അഡ്ഢതേളസാനി ഭിക്ഖുസതാനി ദിസ്വാ ഏത്തകാനംയേവ ഭിക്ഖം പടിയാദേസ്സതി, സ്വേവ സേലോ തീഹി പുരിസസതേഹി സദ്ധിം പബ്ബജിസ്സതി. അയുത്തം ഖോ പന നവകേ അഞ്ഞതോ പേസേത്വാ ഇമേഹേവ സദ്ധിം ഗന്തും, ഇമേ വാ അഞ്ഞതോ പേസേത്വാ നവകേഹി സദ്ധിം ഗന്തും. അഥാപി സബ്ബേ ഗഹേത്വാ ഗമിസ്സാമി, ഭിക്ഖാഹാരോ നപ്പഹോസ്സതി. തതോ ഭിക്ഖൂസു പിണ്ഡായ ചരന്തേസു മനുസ്സാ ഉജ്ഝായിസ്സന്തി – ‘‘ചിരസ്സാപി കേണിയോ സമണം ഗോതമം നിമന്തേത്വാ യാപനമത്തം ദാതും നാസക്ഖീ’’തി, സയമ്പി വിപ്പടിസാരീ ഭവിസ്സതി. പടിക്ഖേപേ പന കതേ ‘‘സമണോ ഗോതമോ പുനപ്പുനം ‘ത്വഞ്ച ബ്രാഹ്മണേസു അഭിപ്പസന്നോ’തി ബ്രാഹ്മണാനം നാമം ഗണ്ഹാതീ’’തി ചിന്തേത്വാ ബ്രാഹ്മണേപി നിമന്തേതുകാമോ ഭവിസ്സതി, തതോ ബ്രാഹ്മണേ പാടിയേക്കം നിമന്തേസ്സതി, തേ തേന നിമന്തിതാ ഭിക്ഖൂ ഹുത്വാ ഭുഞ്ജിസ്സന്തി. ഏവമസ്സ സദ്ധാ അനുരക്ഖിതാ ഭവിസ്സതീതി പുനപ്പുനം പടിക്ഖിപി. കിഞ്ചാപി ഖോ, ഭോതി ഇമിനാ ഇദം ദീപേതി, – ‘‘ഭോ ഗോതമ, കിം ജാതം യദി അഹം ബ്രാഹ്മണേസു അഭിപ്പസന്നോ, അധിവാസേതു ഭവം ഗോതമോ, അഹം ബ്രാഹ്മണാനമ്പി ദാതും സക്കോമി തുമ്ഹാകമ്പീ’’തി.

കായവേയ്യാവടികന്തി കായവേയ്യാവച്ചം. മണ്ഡലമാളന്തി ദുസ്സമണ്ഡപം.

൩൯൭. ആവാഹോതി കഞ്ഞാഗഹണം. വിവാഹോതി കഞ്ഞാദാനം. സോ മേ നിമന്തിതോതി സോ മയാ നിമന്തിതോ. അഥ ബ്രാഹ്മണോ പരിപക്കോപനിസ്സയത്താ ബുദ്ധസദ്ദം സുത്വാവ അമതേനേവാഭിസിത്തോ പസാദം ആവികരോന്തോ ബുദ്ധോതി, ഭോ കേണിയ, വദേസീതി ആഹ. കേണിയോ യഥാഭൂതം ആചിക്ഖന്തോ ബുദ്ധോതി, ഭോ സേല, വദാമീതി ആഹ. തതോ നം പുനപി ദള്ഹീകരണത്ഥം പുച്ഛി, ഇതരോപി തഥേവ ആരോചേസി.

൩൯൮. അഥസ്സ കപ്പസതസഹസ്സേഹിപി ബുദ്ധസദ്ദസ്സേവ ദുല്ലഭഭാവം സമ്പസ്സതോ. ഏതദഹോസീതി. ഏതം ‘‘ഘോസോപി ഖോ’’തിആദി അഹോസി. നീലവനരാജീതി നീലവണ്ണരുക്ഖപന്തി. പദേ പദന്തി പദപ്പമാണേ പദം. അച്ചാസന്നേ ഹി അതിദൂരേ വാ പാദേ നിക്ഖിപമാനേ സദ്ദോ ഉട്ഠാതി, തം പടിസേധേന്തോ ഏവമാഹ. സീഹാവ ഏകചരാതി ഗണവാസീ സീഹോ സീഹപോതകാദീഹി സദ്ധിം പമാദം ആപജ്ജതി, ഏകചരോ അപ്പമത്തോ ഹോതി. ഇതി അപ്പമാദവിഹാരം ദസ്സേന്തോ ഏകചരസീഹേന ഓപമ്മം കരോതി. മാ മേ ഭോന്തോതി ആചാരം സിക്ഖാപേന്തോ ആഹ. അയഞ്ഹേത്ഥ അധിപ്പായോ – സചേ തുമ്ഹേ കഥാവാരം അലഭിത്വാ മമ കഥായ അന്തരേ കഥം പവേസേസ്സഥ, ‘‘അന്തേവാസികേ സിക്ഖാപേതും നാസക്ഖീ’’തി മയ്ഹം ഗരഹാ ഉപ്പജ്ജിസ്സതി, തസ്മാ ഓകാസം പസ്സിത്വാ മന്തേയ്യാഥാതി. നോ ച ഖോ നം ജാനാമീതി വിപസ്സീപി ബോധിസത്തോ ചതുരാസീതിസഹസ്സത്ഥേരപബ്ബജിതപരിവാരോ സത്ത മാസാനി ബോധിസത്തചാരികം ചരി, ബുദ്ധുപ്പാദകാലോ വിയ അഹോസി. അമ്ഹാകമ്പി ബോധിസത്തോ ഛബ്ബസ്സാനി ബോധിസത്തചാരികം ചരി. ഏവം പരിപുണ്ണസരീരലക്ഖണേഹി സമന്നാഗതാപി ബുദ്ധാ ന ഹോന്തി. തസ്മാ ബ്രാഹ്മണോ ‘‘നോ ച ഖോ നം ജാനാമീ’’തി ആഹ.

൩൯൯. പരിപുണ്ണകായോതി ലക്ഖണേഹി പരിപുണ്ണതായ അഹീനങ്ഗതായ ച പരിപുണ്ണസരീരോ. സുരുചീതി സുന്ദരസരീരപ്പഭോ. സുജാതോതി ആരോഹപരിണാഹസമ്പത്തിയാ സണ്ഠാനസമ്പത്തിയാ ച സുനിബ്ബത്തോ. ചാരുദസ്സനോതി സുചിരമ്പി പസ്സന്താനം അതിത്തിജനകോ മനോഹരദസ്സനോ. സുവണ്ണവണ്ണോതി സുവണ്ണസദിസവണ്ണോ. സുസുക്കദാഠോതി സുട്ഠു സുക്കദാഠോ. മഹാപുരിസലക്ഖണാതി പഠമം വുത്തബ്യഞ്ജനാനേവ വചനന്തരേന നിഗമേന്തോ ആഹ.

ഇദാനി തേസു ലക്ഖണേസു അത്തനോ ചിത്തരുചിതാനി ഗഹേത്വാ ഥോമേന്തോ പസന്നനേത്തോതിആദിമാഹ. ഭഗവാ ഹി പഞ്ചവണ്ണപസാദസമ്പത്തിയാ പസന്നനേത്തോ, പുണ്ണചന്ദസദിസമുഖതായ സുമുഖോ, ആരോഹപരിണാഹസമ്പത്തിയാ ബ്രഹാ, ബ്രഹ്മുജുഗത്തതായ ഉജു, ജുതിമന്തതായ പതാപവാ. യമ്പി ചേത്ഥ പുബ്ബേ വുത്തം, തം ‘‘മജ്ഝേ സമണസങ്ഘസ്സാ’’തി ഇമിനാ പരിയായേന ഥോമയതാ പുന വുത്തം. ഏദിസോ ഹി ഏവം വിരോചതി. ഉത്തരഗാഥായപി ഏസേവ നയോ. ഉത്തമവണ്ണീനോതി ഉത്തമവണ്ണസമ്പന്നസ്സ. രഥേസഭോതി ഉത്തമസാരഥി. ജമ്ബുസണ്ഡസ്സാതി ജമ്ബുദീപസ്സ. പാകടേന ഇസ്സരിയം ഇസ്സരോ ഹോതി.

ഖത്തിയാതി ജാതിഖത്തിയാ. ഭോഗീതി ഭോഗിയാ. രാജാനോതി യേ കേചി രജ്ജം കാരേന്താ. രാജാഭിരാജാതി രാജൂനം പൂജനീയോ, അധിരാജാ ഹുത്വാ, ചക്കവത്തീതി അധിപ്പായോ. മനുജിന്ദോതി മനുസ്സാധിപതി പരമിസ്സരോ ഹുത്വാ.

ഏവം വുത്തേ ഭഗവാ – ‘‘യേ തേ ഭവന്തി അരഹന്തോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധാ, തേ സകവണ്ണേ ഭഞ്ഞമാനേ അത്താനം പാതുകരോന്തീ’’തി ഇമം സേലസ്സ മനോരഥം പൂരേന്തോ രാജാഹമസ്മീതിആദിമാഹ. തത്രായമധിപ്പായോ – യം മം ത്വം സേല ‘‘രാജാ അരഹസി ഭവിതു’’ന്തി യാചസി, ഏത്ഥ അപ്പോസ്സുക്കോ ഹോതി രാജാഹമസ്മി. സതി ച രാജത്തേ യഥാ അഞ്ഞോ രാജാ യോജനസതം വാ അനുസാസതി യോജനസഹസ്സം വാ, ചക്കവത്തീ ഹുത്വാപി ചതുദീപപരിയന്തമത്തം വാ, നാഹമേവം പരിച്ഛിന്നവിസയോ, അഹഞ്ഹി ധമ്മരാജാ അനുത്തരോ ഭവഗ്ഗതോ അവീചിപരിയന്തം കത്വാ തിരിയം അപ്പമാണലോകധാതുയോ അനുസാസാമി. യാവതാ ഹി അപദദ്വിപദാദിഭേദാ സത്താ, അഹം തേസം അഗ്ഗോ. ന ഹി മേ കോചി സീലേന വാ…പേ… വിമുത്തിഞാണദസ്സനേന വാ പടിഭാഗോ അത്ഥി, സ്വാഹം ഏവം ധമ്മരാജാ അനുത്തരോ അനുത്തരേനേവ ചതുസതിപട്ഠാനാദിഭേദേന ധമ്മേന ചക്കം വത്തേമി. ഇദം പജഹഥ, ഇദം ഉപസമ്പജ്ജ വിഹരഥാതി ആണാചക്കം, ഇദം ഖോ പന, ഭിക്ഖവേ, ദുക്ഖം അരിയസച്ചന്തിആദിനാ പരിയത്തിധമ്മേന ധമ്മചക്കമേവ വാ. ചക്കം അപ്പടിവത്തിയന്തി യം ചക്കം അപ്പടിവത്തിയം ഹോതി സമണേന വാ…പേ… കേനചി വാ ലോകസ്മിന്തി.

ഏവം അത്താനം ആവികരോന്തം ഭഗവന്തം ദിസ്വാ പീതിസോമനസ്സജാതോ സേലോ പുന ദള്ഹീകരണത്ഥം സമ്ബുദ്ധോ പടിജാനാസീതി ഗാഥാദ്വയമാഹ. തത്ഥ കോ നു സേനാപതീതി രഞ്ഞോ ഭോതോ ധമ്മേന പവത്തിതസ്സ ചക്കസ്സ അനുപവത്തകോ സേനാപതി കോ നൂതി പുച്ഛി.

തേന ച സമയേന ഭഗവതോ ദക്ഖിണപസ്സേ ആയസ്മാ സാരിപുത്തോ നിസിന്നോ ഹോതി സുവണ്ണപുഞ്ജോ വിയ സിരിയാ സോഭമാനോ, തം ദസ്സേന്തോ ഭഗവാ മയാ പവത്തിതന്തി ഗാഥമാഹ. തത്ഥ അനുജാതോ തഥാഗതന്തി തഥാഗതം ഹേതും അനുജാതോ, തഥാഗതേന ഹേതുനാ ജാതോതി അത്ഥോ. അപിച അവജാതോ അനുജാതോ അതിജാതോതി തയോ വുത്താ. തേസു അവജാതോ ദുസ്സീലോ, സോ തഥാഗതസ്സ പുത്തോ നാമ ന ഹോതി. അതിജാതോ നാമ പിതരാ ഉത്തരിതരോ, താദിസോപി തഥാഗതസ്സ പുത്തോ നത്ഥി. തഥാഗതസ്സ പന ഏകോ അനുജാതോവ പുത്തോ ഹോതി, തം ദസ്സേന്തോ ഏവമാഹ.

ഏവം ‘‘കോ നു സേനാപതീ’’തി പഞ്ഹം ബ്യാകരിത്വാ യം സേലോ ആഹ ‘‘സമ്ബുദ്ധോ പടിജാനാസീ’’തി, തത്ര നം നിക്കങ്ഖം കാതുകാമോ ‘‘നാഹം പടിഞ്ഞാമത്തേനേവ പടിജാനാമി, അപിചാഹം ഇമിനാ കാരണേന ബുദ്ധോ’’തി ഞാപേതും അഭിഞ്ഞേയ്യന്തി ഗാഥമാഹ. തത്ര അഭിഞ്ഞേയ്യന്തി വിജ്ജാ ച വിമുത്തി ച. ഭാവേതബ്ബം മഗ്ഗസച്ചം. പഹാതബ്ബം സമുദയസച്ചം. ഹേതുവചനേന പന ഫലസിദ്ധിതോ തേസം ഫലാനി നിരോധസച്ചദുക്ഖസച്ചാനിപി വുത്താനേവ ഹോന്തി. ഏവം സച്ഛികാതബ്ബം സച്ഛികതം പരിഞ്ഞാതബ്ബം പരിഞ്ഞാതന്തി ഇദമ്പേത്ഥ സങ്ഗഹിതന്തി ചതുസച്ചഭാവനാഫലഞ്ച വിമുത്തിഞ്ച ദസ്സേന്തോ ‘‘ബുജ്ഝിതബ്ബം ബുജ്ഝിത്വാ ബുദ്ധോ ജാതോസ്മീ’’തി യുത്തഹേതുനാ ബുദ്ധഭാവം സാധേതി.

ഏവം നിപ്പരിയായേന അത്താനം ആവികത്വാ അത്തനി കങ്ഖാവിതരണത്ഥം ബ്രാഹ്മണം അതിചാരിയമാനോ വിനയസ്സൂതി ഗാഥത്തയമാഹ. തത്ഥ സല്ലകത്തോതി രാഗാദിസല്ലകന്തനോ. അനുത്തരോതി യഥാ ബാഹിരവേജ്ജേന വൂപസമിതരോഗോ ഇമസ്മിഞ്ഞേവത്തഭാവേ കുപ്പതി, ന ഏവം. മയാ വൂപസമിതസ്സ പന രോഗസ്സ ഭവന്തരേപി ഉപ്പത്തി നത്ഥി, തസ്മാ അഹം അനുത്തരോതി അത്ഥോ. ബ്രഹ്മഭൂതോതി സേട്ഠഭൂതോ. അതിതുലോതി തുലം അതീതോ, നിരുപമോതി അത്ഥോ. മാരസേനപ്പമദ്ദനോതി കാമാ തേ പഠമാ സേനാതി ഏവം ആഗതായ മാരസേനായ പമദ്ദനോ. സബ്ബാമിത്തേതി ഖന്ധകിലേസാഭിസങ്ഖാരമച്ചുദേവപുത്തമാരസങ്ഖാതേ സബ്ബപച്ചത്ഥികേ. വസീകത്വാതി അത്തനോ വസേ വത്തേത്വാ. അകുതോഭയോതി കുതോചി അഭയോ.

ഏവം വുത്തേ സേലോ ബ്രാഹ്മണോ താവദേവ ഭഗവതി സഞ്ജാതപസാദോ പബ്ബജ്ജാപേക്ഖോ ഹുത്വാ ഇമം ഭോന്തോതി ഗാഥത്തയമാഹ. തത്ഥ കണ്ഹാഭിജാതികോതി ചണ്ഡാലാദിനീചകുലേ ജാതോ. തതോ തേപി മാണവകാ പബ്ബജ്ജാപേക്ഖാ ഹുത്വാ ഏവഞ്ചേ രുച്ചതി, ഭോതോതി ഗാഥമാഹംസു. അഥ സേലോ തേസു മാണവകേസു തുട്ഠചിത്തോ തേ ച ദസ്സേന്തോ പബ്ബജ്ജം യാചന്തോ ‘‘ബ്രാഹ്മണാ’’തി ഗാഥമാഹ.

തതോ ഭഗവാ യസ്മാ സേലോ അതീതേ പദുമുത്തരസ്സ ഭഗവതോ സാസനേ തേസംയേവ തിണ്ണം പുരിസസതാനം ഗണസേട്ഠോ ഹുത്വാ തേഹി സദ്ധിം പരിവേണം കാരേത്വാ ദാനാദീനി പുഞ്ഞാനി കത്വാ തേന കമ്മേന ദേവമനുസ്സസമ്പത്തിം അനുഭവമാനോ പച്ഛിമേ ഭവേ തേസംയേവ ആചരിയോ ഹുത്വാ നിബ്ബത്തോ, തഞ്ച തേസം കമ്മം വിമുത്തിപരിപാകായ പരിപക്കം ഏഹിഭിക്ഖുഭാവസ്സ ച ഉപനിസ്സയഭൂതം, തസ്മാ തേ സബ്ബേവ ഏഹിഭിക്ഖുപബ്ബജ്ജം പബ്ബാജേന്തോ സ്വാക്ഖാതന്തി ഗാഥമാഹ. തത്ഥ സന്ദിട്ഠികന്തി സയമേവ ദട്ഠബ്ബം പച്ചക്ഖം. അകാലികന്തി മഗ്ഗാനന്തരഫലുപ്പത്തിയാ ന കാലന്തരം പത്തബ്ബഫലം. യത്ഥ അമോഘാതി യസ്മിം മഗ്ഗബ്രഹ്മചരിയേ അപ്പമത്തസ്സ സിക്ഖത്തയപൂരണേന സിക്ഖതോ പബ്ബജ്ജാ അമോഘാ ഹോതി, സഫലാതി അത്ഥോ. ഏവഞ്ച വത്വാ ‘‘ഏഥ ഭിക്ഖവോ’’തി ഭഗവാ അവോച. തേ സബ്ബേ പത്തചീവരധരാ ഹുത്വാ ആകാസേനാഗന്ത്വാ വസ്സസതികത്ഥേരാ വിയ സുവിനീതാ ഭഗവന്തം അഭിവാദയിംസു. ഏവമിമം തേസം ഏഹിഭിക്ഖുഭാവം സന്ധായ ‘‘അലത്ഥ ഖോ സേലോ’’തിആദി വുത്തം.

൪൦൦. ഇമാഹീതി ഇമാഹി കേണിയസ്സ ചിത്താനുകൂലാഹി ഗാഥാഹി. തത്ഥ അഗ്ഗിപരിചരിയം വിനാ ബ്രാഹ്മണാനം യഞ്ഞാഭാവതോ ‘‘അഗ്ഗിഹുത്തമുഖാ യഞ്ഞാ’’തി വുത്തം. അഗ്ഗിഹുത്തസേട്ഠാ അഗ്ഗിജുഹനപ്പധാനാതി അത്ഥോ. വേദേ സജ്ഝായന്തേഹി പഠമം സജ്ഝായിതബ്ബതോ, സാവിത്തീ, ‘‘ഛന്ദസോ മുഖ’’ന്തി വുത്തോ. മനുസ്സാനം സേട്ഠതോ രാജാ ‘‘മുഖ’’ന്തി വുത്തോ. നദീനം ആധാരതോ പടിസരണതോ ച സാഗരോ ‘‘മുഖ’’ന്തി വുത്തോ. ചന്ദയോഗവസേന ‘‘അജ്ജ കത്തികാ അജ്ജ രോഹിണീ’’തി സഞ്ഞാണതോ ആലോകകരണതോ സോമ്മഭാവതോ ച ‘‘നക്ഖത്താനം മുഖം ചന്ദോ’’തി വുത്തം. തപന്താനം അഗ്ഗത്താ ആദിച്ചോ ‘‘തപതം മുഖ’’ന്തി വുത്തോ. ദക്ഖിണേയ്യാനം പന അഗ്ഗത്താ വിസേസേന തസ്മിം സമയേ ബുദ്ധപ്പമുഖം സങ്ഘം സന്ധായ ‘‘പുഞ്ഞം ആകങ്ഖമാനാനം, സങ്ഘോ ഏവ യജതം മുഖ’’ന്തി വുത്തം. തേന സങ്ഘോ പുഞ്ഞസ്സ ആയമുഖന്തി ദസ്സേതി.

യം തം സരണന്തി അഞ്ഞം ബ്യാകരണഗാഥമാഹ. തസ്സത്ഥോ – പഞ്ചഹി ചക്ഖൂഹി ചക്ഖുമാ ഭഗവാ യസ്മാ മയം ഇതോ അട്ഠമേ ദിവസേ തം സരണം ആഗതമ്ഹാ, തസ്മാ അത്തനാ തവ സാസനേ അനുത്തരേന ദമഥേന ദന്താമ്ഹാ, അഹോ തേ സരണസ്സ ആനുഭാവോതി.

തതോ പരം ഭഗവന്തം ദ്വീഹി ഗാഥാഹി ഥോമേത്വാ തതിയായ വന്ദനം യാചന്തോ ഭിക്ഖവോ തിസതാ ഇമേതിആദിമാഹാതി.

പപഞ്ചസൂദനിയാ മജ്ഝിമനികായട്ഠകഥായ

സേലസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.