൩. മണിഥൂണവിമാനവണ്ണനാ

ഉച്ചമിദം മണിഥൂണം വിമാനന്തി മണിഥൂണവിമാനം. തസ്സ കാ ഉപ്പത്തി? ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ. തേന സമയേന സമ്ബഹുലാ ഥേരാ ഭിക്ഖൂ അരഞ്ഞായതനേ വിഹരന്തി. തേസം ഗാമം പിണ്ഡായ ഗമനമഗ്ഗേ ഏകോ ഉപാസകോ വിസമം സമം കരോതി, കണ്ടകേ നീഹരതി, ഗച്ഛഗുമ്ബേ അപനേതി, ഉദകകാലേ മാതികാസു സേതും ബന്ധതി, വിവനട്ഠാനേസു ഛായാരുക്ഖേ രോപേതി, ജലാസയേസു മത്തികം ഉദ്ധരിത്വാ തേ പുഥുലഗമ്ഭീരേ കരോതി, തിത്ഥേ സമ്പാദേതി, യഥാവിഭവം ദാനം ദേതി, സീലം രക്ഖതി. സോ അപരഭാഗേ കാലം കത്വാ താവതിംസേസു ദ്വാദസയോജനികേ കനകവിമാനേ നിബ്ബത്തി. തം ആയസ്മാ മഹാമോഗ്ഗല്ലാനത്ഥേരോ ഉപസങ്കമിത്വാ ഇമാഹി ഗാഥാഹി പടിപുച്ഛി –

൧൧൨൬. ‘‘ഉച്ചമിദം മണിഥൂണം വിമാനം, സമന്തതോ ദ്വാദസ യോജനാനി;

കൂടാഗാരാ സത്തസതാ ഉളാരാ, വേളുരിയഥമ്ഭാ രുചകത്ഥതാ സുഭാ.

൧൧൨൭. ‘‘തത്ഥച്ഛസി പിവസി ഖാദസി ച, ദിബ്ബാ ച വീണാ പവദന്തി വഗ്ഗും;

ദിബ്ബാ രസാ കാമഗുണേത്ഥ പഞ്ച, നാരിയോ ച നച്ചന്തി സുവണ്ണച്ഛന്നാ.

൧൧൨൮. ‘‘കേന തേതാദിസോ വണ്ണോ…പേ…വണ്ണോ ച തേ സബ്ബദിസാ പഭാസതീ’’തി.

സോപി തസ്സ ഗാഥാഹി ബ്യാകാസി –

൧൧൩൦. ‘‘സോ ദേവപുത്തോ അത്തമനോ…പേ… യസ്സ കമ്മസ്സിദം ഫലം’’.

൧൧൩൧. ‘‘അഹം മനുസ്സേസു മനുസ്സഭൂതോ, വിവനേ പഥേ സങ്കമനം അകാസിം;

ആരാമരുക്ഖാനി ച രോപയിസ്സം, പിയാ ച മേ സീലവന്തോ അഹേസും;

അന്നഞ്ച പാനഞ്ച പസന്നചിത്തോ, സക്കച്ച ദാനം വിപുലം അദാസിം.

൧൧൩൨. ‘‘തേന മേതാദിസോ വണ്ണോ…പേ…വണ്ണോ ച മേ സബ്ബദിസാ പഭാസതീ’’തി.

൧൧൩൧. തത്ഥ വിവനേതി അരഞ്ഞേ. ആരാമരുക്ഖാനി ചാ ആരാമഭൂതേ രുക്ഖേ, ആരാമം കത്വാ തത്ഥ രുക്ഖേ രോപേസിന്തി അത്ഥോ. സേസം സബ്ബം വുത്തനയമേവ.

മണിഥൂണവിമാനവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.