൨. നന്ദനവിമാനവണ്ണനാ

യഥാ വനം നന്ദനം പഭാസതീതി നന്ദനവിമാനം. തസ്സ കാ ഉപ്പത്തി? ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ. തേന സമയേന സാവത്ഥിയം അഞ്ഞതരോ ഉപാസകോതിആദി സബ്ബം അനന്തരവിമാനസദിസം. അയം പന ദാരപരിഗ്ഗഹം കത്വാ മാതാപിതരോ പോസേസീതി അയമേവ വിസേസോ.

൧൧൨൦. യഥാ വനം നന്ദനം പഭാസതി, ഉയ്യാനസേട്ഠം തിദസാനമുത്തമം;

തഥൂപമം തുയ്ഹമിദം വിമാനം, ഓഭാസയം തിട്ഠതി അന്തലിക്ഖേ.

൧൧൨൧. ‘‘ദേവിദ്ധിപത്തോസി മഹാനുഭാവോ…പേ…വണ്ണോ ച തേ സബ്ബദിസാ പഭാസതീതി.

൧൧൨൨. ‘‘സോ ദേവപുത്തോ അത്തമനോ…പേ… യസ്സ കമ്മസ്സിദം ഫലം’’.

൧൧൨൩. ‘‘അഹം മനുസ്സേസു മനുസ്സഭൂതോ, ദലിദ്ദോ അതാണോ കപണോ കമ്മകരോ അഹോസിം;

ജിണ്ണേ ച മാതാപിതരോ അഭാരിം, പിയാ ച മേ സീലവന്തോ അഹേസും;

അന്നഞ്ച പാനഞ്ച പസന്നചിത്തോ, സക്കച്ച ദാനം വിപുലം അദാസിം.

൧൧൨൪. ‘‘തേന മേതാദിസോ വണ്ണോ…പേ…വണ്ണോ ച മേ സബ്ബദിസാ പഭാസതീ’’തി. –

ഗാഥാഹി ബ്യാകാസി. തത്ഥ ഗാഥാസുപി അപുബ്ബം നത്ഥി.

നന്ദനവിമാനവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.