൧. ചിത്തലതാവിമാനവണ്ണനാ

യഥാ വനം ചിത്തലതം പഭാസതീതി ചിത്തലതാവിമാനം. തസ്സ കാ ഉപ്പത്തി? ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ. തേന സമയേന സാവത്ഥിയം അഞ്ഞതരോ ഉപാസകോ ദലിദ്ദോ അപ്പഭോഗോ പരേസം കമ്മം കത്വാ ജീവതി. സോ സദ്ധോ പസന്നോ ജിണ്ണേ വുഡ്ഢേ മാതാപിതരോ പോസേന്തോ ‘‘ഇത്ഥിയോ നാമ പതികുലേ ഠിതാ ഇസ്സരിയം കരോന്തി, സസ്സുസസുരാനം മനാപചാരിനിയോ ദുല്ലഭാ’’തി മാതാപിതൂനം ചിത്തദുക്ഖം പരിഹരന്തോ ദാരപരിഗ്ഗഹം അകത്വാ സയമേവ നേ ഉപട്ഠഹതി, സീലാനി രക്ഖതി, ഉപോസഥം ഉപവസതി, യഥാവിഭവം ദാനാനി ദേതി. സോ അപരഭാഗേ കാലം കത്വാ താവതിംസേസു ദ്വാദസയോജനികേ വിമാനേ നിബ്ബത്തി. തം ആയസ്മാ മഹാമോഗ്ഗല്ലാനോ ഹേട്ഠാ വുത്തനയേന ഗന്ത്വാ കതകമ്മം ഇമാഹി ഗാഥാഹി പടിപുച്ഛി –

൧൧൧൪. ‘‘യഥാ വനം ചിത്തലതം പഭാസതി, ഉയ്യാനസേട്ഠം തിദസാനമുത്തമം;

തഥൂപമം തുയ്ഹമിദം വിമാനം, ഓഭാസയം തിട്ഠതി അന്തലിക്ഖേ.

൧൧൧൫. ‘‘ദേവിദ്ധിപത്തോസി മഹാനുഭാവോ…പേ…

വണ്ണോ ച തേ സബ്ബദിസാ പഭാസതീ’’തി.

൧൧൧൬. ‘‘സോ ദേവപുത്തോ അത്തമനോ…പേ… യസ്സ കമ്മസ്സിദം ഫലം’’.

൧൧൧൭. ‘‘അഹം മനുസ്സേസു മനുസ്സഭൂതോ, ദലിദ്ദോ അതാണോ കപണോ കമ്മകരോ അഹോസിം;

ജിണ്ണേ ച മാതാപിതരോ അഭാരിം, പിയാ ച മേ സീലവന്തോ അഹേസും;

അന്നഞ്ച പാനഞ്ച പസന്നചിത്തോ, സക്കച്ച ദാനം വിപുലം അദാസിം.

൧൧൧൮. ‘‘തേന മേതാദിസോ വണ്ണോ…പേ…വണ്ണോ ച മേ സബ്ബദിസാ പഭാസതീ’’തി. –

സോപി തസ്സ ബ്യാകാസി. സേസം വുത്തനയമേവ.

ചിത്തലതാവിമാനവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.