൧൧. വന്ദനവിമാനവണ്ണനാ

അഭിക്കന്തേന വണ്ണേനാതി വന്ദനവിമാനം. തസ്സ കാ ഉപ്പത്തി? ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ അനാഥപിണ്ഡികസ്സ ആരാമേ. തേന സമയേന സമ്ബഹുലാ ഭിക്ഖൂ അഞ്ഞതരസ്മിം ഗാമകാവാസേ വസ്സം വസിത്വാ വുത്ഥവസ്സാ പവാരേത്വാ സേനാസനം പടിസാമേത്വാ പത്തചീവരമാദായ സാവത്ഥിം ഉദ്ദിസ്സ ഭഗവന്തം ദസ്സനത്ഥായ ഗച്ഛന്താ അഞ്ഞതരസ്സ ഗാമസ്സ മജ്ഝേന അതിക്കമന്തി. തത്ഥ അഞ്ഞതരാ ഇത്ഥീ തേ ഭിക്ഖൂ ദിസ്വാ പസന്നചിത്താ സഞ്ജാതഗാരവബഹുമാനാ പഞ്ചപതിട്ഠിതേന വന്ദിത്വാ സിരസ്മിം അഞ്ജലിം പഗ്ഗയ്ഹ യാവ ദസ്സനൂപചാരാ പസാദസോമ്മാനി അക്ഖീനി ഉമ്മീലേത്വാ ഓലോകേന്തീ അട്ഠാസി. സാ അപരേന സമയേന കാലം കത്വാ താവതിംസേസു നിബ്ബത്തി. അഥ നം തത്ഥ ദിബ്ബസമ്പത്തിം അനുഭവന്തിം ആയസ്മാ മഹാമോഗ്ഗല്ലാനോ ഇമാഹി ഗാഥാഹി പടിപുച്ഛി –

൮൧൯. ‘‘അഭിക്കന്തേന വണ്ണേന…പേ…വണ്ണോ ച തേ സബ്ബദിസാ പഭാസതീ’’തി.

൮൨൨. ‘‘സാ ദേവതാ അത്തമനാ…പേ… യസ്സ കമ്മസ്സിദം ഫലം’’.

൮൨൩. ‘‘അഹം മനുസ്സേസു മനുസ്സഭൂതാ, ദിസ്വാന സമണേ സീലവന്തേ;

പാദാനി വന്ദിത്വാ മനം പസാദയിം, വിത്താ ചഹം അഞ്ജലികം അകാസിം.

൮൨൪. ‘‘തേന മേതാദിസോ വണ്ണോ…പേ…വണ്ണോ ച മേ സബ്ബദിസാ പഭാസതീ’’തി. –

ഇമാഹി ഗാഥാഹി ബ്യാകാസി.

൮൨൩. തത്ഥ സമണേതി സമിതപാപേ. സീലവന്തേതി സീലഗുണയുത്തേ. മനം പസാദയിന്തി ‘‘സാധുരൂപാ വതിമേ അയ്യാ ധമ്മചാരിനോ സമചാരിനോ ബ്രഹ്മചാരിനോ’’തി തേസം ഗുണേ ആരബ്ഭ ചിത്തം പസാദേസിം. വിത്താ ചഹം അഞ്ജലികം അകാസിന്തി തുട്ഠാ സോമനസ്സജാതാ അഹം വന്ദിം. പേസലാനം ഭിക്ഖൂനം പസാദവികസിതാനി അക്ഖീനി ഉമ്മീലേത്വാ ദസ്സനമത്തമ്പി ഇമേസം സത്താനം ബഹൂപകാരം, പഗേവ വന്ദനാതി. തേനാഹ ‘‘തേന മേതാദിസോ വണ്ണോ’’തിആദി. സേസം വുത്തനയമേവ.

വന്ദനവിമാനവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.