൨. ദുകനിപാതോ
൧. പഠമവഗ്ഗോ
൧. ഉത്തരത്ഥേരഗാഥാവണ്ണനാ
ദുകനിപാതേ നത്ഥി കോചി ഭവോ നിച്ചോതിആദികാ ആയസ്മതോ ഉത്തരത്ഥേരസ്സ ഗാഥാ. കാ ഉപ്പത്തി? അയമ്പി പുരിമബുദ്ധേസു കതാധികാരോ തത്ഥ തത്ഥ ഭവേ വിവട്ടൂപനിസ്സയം പുഞ്ഞം ഉപചിനന്തോ സുമേധസ്സ ഭഗവതോ കാലേ വിജ്ജാധരോ ഹുത്വാ ആകാസേന വിചരതി. തേന ച സമയേന സത്ഥാ തസ്സ അനുഗ്ഗണ്ഹനത്ഥം വനന്തരേ അഞ്ഞതരസ്മിം രുക്ഖമൂലേ നിസീദി ഛബ്ബണ്ണബുദ്ധരംസിയോ വിസ്സജ്ജേന്തോ. സോ അന്തലിക്ഖേന ഗച്ഛന്തോ ഭഗവന്തം ദിസ്വാ പസന്നചിത്തോ ആകാസതോ ഓരുയ്ഹ സുവിസുദ്ധേഹി വിപുലേഹി കണികാരപുപ്ഫേഹി ഭഗവന്തം പൂജേസി, പുപ്ഫാനി ബുദ്ധാനുഭാവേന സത്ഥു ഉപരി ഛത്താകാരേന അട്ഠംസു, സോ തേന ഭിയ്യോസോമത്തായ പസന്നചിത്തോ ഹുത്വാ അപരഭാഗേ കാലം കത്വാ താവതിംസേ നിബ്ബത്തിത്വാ ഉളാരം ദിബ്ബസമ്പത്തിം അനുഭവന്തോ യാവതായുകം തത്ഥ ഠത്വാ തതോ ചുതോ ദേവമനുസ്സേസു സംസരന്തോ ഇമസ്മിം ബുദ്ധുപ്പാദേ രാജഗഹേ ബ്രാഹ്മണമഹാസാലപുത്തോ ഹുത്വാ നിബ്ബത്തി, ഉത്തരോതിസ്സ നാമം അഹോസി. സോ വിഞ്ഞുതം പത്തോ ബ്രാഹ്മണവിജ്ജാസു നിപ്ഫത്തിം ഗന്ത്വാ ജാതിയാ രൂപേന വിജ്ജായ വയേന സീലാചാരേന ച ലോകസ്സ സമ്ഭാവനീയോ ജാതോ. തസ്സ തം സമ്പത്തിം ദിസ്വാ വസ്സകാരോ മഗധമഹാമത്തോ അത്തനോ ധീതരം ദാതുകാമോ ഹുത്വാ അത്തനോ അധിപ്പായം പവേദേസി. സോ നിസ്സരണജ്ഝാസയതായ തം പടിക്ഖിപിത്വാ കാലേന കാലം ധമ്മസേനാപതിം പയിരുപാസന്തോ തസ്സ സന്തികേ ധമ്മം സുത്വാ പടിലദ്ധസദ്ധോ പബ്ബജിത്വാ വത്തസമ്പന്നോ ഹുത്വാ ഥേരം ഉപട്ഠഹതി.
തേന ച സമയേന ഥേരസ്സ അഞ്ഞതരോ ആബാധോ ഉപ്പന്നോ, തസ്സ ഭേസജ്ജത്ഥായ ഉത്തരോ സാമണേരോ പാതോവ പത്തചീവരമാദായ വിഹാരതോ നിക്ഖന്തോ അന്തരാമഗ്ഗേ തളാകസ്സ തീരേ പത്തം ഠപേത്വാ ഉദകസമീപം ഗന്ത്വാ മുഖം ധോവതി. അഥ അഞ്ഞതരോ ഉമങ്ഗചോരോ ആരക്ഖപുരിസേഹി അനുബദ്ധോ അഗ്ഗദ്വാരേനേവ നഗരതോ നിക്ഖമിത്വാ പലായന്തോ അത്തനാ ഗഹിതം രതനഭണ്ഡികം സാമണേരസ്സ പത്തേ പക്ഖിപിത്വാ പലായി. സാമണേരോ പത്തസമീപം ഉപഗതോ. ചോരം അനുബന്ധന്താ രാജപുരിസാ സാമണേരസ്സ പത്തേ ഭണ്ഡികം ദിസ്വാ, ‘‘അയം ചോരോ, ഇമിനാ ചോരിയം കത’’ന്തി സാമണേരം പച്ഛാബാഹം ബന്ധിത്വാ വസ്സകാരസ്സ ബ്രാഹ്മണസ്സ ദസ്സേസും. വസ്സകാരോ ച തദാ രഞ്ഞോ വിനിച്ഛയേ നിയുത്തോ ഹുത്വാ ഛേജ്ജഭേജ്ജം അനുസാസതി. സോ ‘‘പുബ്ബേ മമ വചനം നാദിയി, സുദ്ധപാസണ്ഡിയേസു പബ്ബജീ’’തി ച ബദ്ധാഘാതത്താ കമ്മം അസോധേത്വാവ ജീവന്തമേവ തം സൂലേ ഉത്താസേസി.
അഥസ്സ ഭഗവാ ഞാണപരിപാകം ഓലോകേത്വാ തം ഠാനം ഗന്ത്വാ വിപ്ഫുരന്തഹത്ഥനഖമണിമയൂഖസമ്ഭിന്നസിതാഭതായ പഗ്ഘരന്തജാതിഹിങ്ഗുലകസുവണ്ണരസധാരം വിയ ജാലാഗുണ്ഠിതമുദുതലുനദീഘങ്ഗുലിഹത്ഥം ഉത്തരസ്സ സീസേ ഠപേത്വാ, ‘‘ഉത്തര, ഇദം തേ പുരിമകമ്മസ്സ ഫലം ഉപ്പന്നം, തത്ഥ തയാ പച്ചവേക്ഖണബലേന അധിവാസനാ കാതബ്ബാ’’തി വത്വാ അജ്ഝാസയാനുരൂപം ധമ്മം ദേസേസി. ഉത്തരോ അമതാഭിസേകസദിസേന സത്ഥു ഹത്ഥസമ്ഫസ്സേന സഞ്ജാതപ്പസാദസോമനസ്സതായ ഉളാരം പീതിപാമോജ്ജം പടിലഭിത്വാ യഥാപരിചിതം വിപസ്സനാമഗ്ഗം സമാരൂള്ഹോ ഞാണസ്സ പരിപാകം ഗതത്താ സത്ഥു ച ദേസനാവിലാസേന താവദേവ മഗ്ഗപടിപാടിയാ സബ്ബകിലേസേ ഖേപേത്വാ ഛളഭിഞ്ഞോ അഹോസി. തേന വുത്തം അപദാനേ (അപ. ഥേര ൨.൫൬.൫൫-൯൨) –
‘‘സുമേധോ നാമ സമ്ബുദ്ധോ, ബാത്തിംസവരലക്ഖണോ;
വിവേകകാമോ ഭഗവാ, ഹിമവന്തമുപാഗമി.
‘‘അജ്ഝോഗാഹേത്വാ ഹിമവന്തം, അഗ്ഗോ കാരുണികോ മുനി;
പല്ലങ്കം ആഭുജിത്വാന, നിസീദി പരിസുത്തമോ.
‘‘വിജ്ജാധരോ തദാ ആസിം, അന്തലിക്ഖചരോ അഹം;
തിസൂലം സുഗതം ഗയ്ഹ, ഗച്ഛാമി അമ്ബരേ തദാ.
‘‘പബ്ബതഗ്ഗേ യഥാ അഗ്ഗി, പുണ്ണമായേവ ചന്ദിമാ;
വനം ഓഭാസതേ ബുദ്ധോ, സാലരാജാവ ഫുല്ലിതോ.
‘‘വനഗ്ഗാ നിക്ഖമിത്വാന, ബുദ്ധരംസീഭിധാവരേ;
നളഗ്ഗിവണ്ണസങ്കാസാ, ദിസ്വാ ചിത്തം പസാദയിം.
‘‘വിചിനം അദ്ദസം പുപ്ഫം, കണികാരം ദേവഗന്ധികം;
തീണി പുപ്ഫാനി ആദായ, ബുദ്ധസേട്ഠമപൂജയിം.
‘‘ബുദ്ധസ്സ ആനുഭാവേന, തീണി പുപ്ഫാനി മേ തദാ;
ഉദ്ധംവണ്ടാ അധോപത്താ, ഛായം കുബ്ബന്തി സത്ഥുനോ.
‘‘തേന കമ്മേന സുകതേന, ചേതനാപണിധീഹി ച;
ജഹിത്വാ മാനുസം ദേഹം, താവതിംസമഗച്ഛഹം.
‘‘തത്ഥ മേ സുകതം ബ്യമ്ഹം, കണികാരീതി ഞായതി;
സട്ഠിയോജനമുബ്ബേധം, തിംസയോജനവിത്ഥതം.
‘‘സഹസ്സകണ്ഡം സതഭേണ്ഡു, ധജാലു ഹരിതാമയം;
സതസഹസ്സനിയ്യൂഹാ, ബ്യമ്ഹേ പാതുഭവിംസു മേ.
‘‘സോണ്ണമയാ മണിമയാ, ലോഹിതങ്കമയാപി ച;
ഫലികാപി ച പല്ലങ്കാ, യേനിച്ഛകാ യദിച്ഛകാ.
‘‘മഹാരഹഞ്ച സയനം, തൂലികാ വികതീയുതം;
ഉദ്ധലോമിഞ്ച ഏകന്തം, ബിമ്ബോഹനസമായുതം.
‘‘ഭവനാ നിക്ഖമിത്വാന, ചരന്തോ ദേവചാരികം;
യഥാ ഇച്ഛാമി ഗമനം, ദേവസങ്ഘപുരക്ഖതോ.
‘‘പുപ്ഫസ്സ ഹേട്ഠാ തിട്ഠാമി, ഉപരിച്ഛദനം മമ;
സമന്താ യോജനസതം, കണികാരേഹി ഛാദിതം.
‘‘സട്ഠിതൂരിയസഹസ്സാനി, സായം പാതം ഉപട്ഠഹും;
പരിവാരേന്തി മം നിച്ചം, രത്തിന്ദിവമതന്ദിതാ.
‘‘തത്ഥ നച്ചേഹി ഗീതേഹി, താളേഹി വാദിതേഹി ച;
രമാമി ഖിഡ്ഡാ രതിയാ, മോദാമി കാമകാമഹം.
‘‘തത്ഥ ഭുത്വാ പിവിത്വാ ച, മോദാമി തിദസേ തദാ;
നാരീഗണേഹി സഹിതോ, മോദാമി ബ്യമ്ഹമുത്തമേ.
‘‘സതാനം പഞ്ചക്ഖത്തുഞ്ച, ദേവരജ്ജമകാരയിം;
സതാനം തീണിക്ഖത്തുഞ്ച, ചക്കവത്തീ അഹോസഹം;
പദേസരജ്ജം വിപുലം, ഗണനാതോ അസങ്ഖിയം.
‘‘ഭവേ ഭവേ സംസരന്തോ, മഹാഭോഗം ലഭാമഹം;
ഭോഗേ മേ ഊനതാ നത്ഥി, ബുദ്ധപൂജായിദം ഫലം.
‘‘ദുവേ ഭവേ സംസരാമി, ദേവത്തേ അഥ മാനുസേ;
അഞ്ഞം ഗതിം ന ജാനാമി, ബുദ്ധപൂജായിദം ഫലം.
‘‘ദുവേ കുലേ പജായാമി, ഖത്തിയേ ചാപി ബ്രാഹ്മണേ;
നീചേ കുലേ ന ജാനാമി, ബുദ്ധപൂജായിദം ഫലം.
‘‘ഹത്ഥിയാനം അസ്സയാനം, സിവികം സന്ദമാനികം;
ലഭാമി സബ്ബമേവേതം, ബുദ്ധപൂജായിദം ഫലം.
‘‘ദാസീഗണം ദാസഗണം, നാരിയോ സമലങ്കതാ;
ലഭാമി സബ്ബമേവേതം, ബുദ്ധപൂജായിദം ഫലം.
‘‘കോസേയ്യകമ്ബലിയാനി, ഖോമകപ്പാസികാനി ച;
ലഭാമി സബ്ബമേവേതം, ബുദ്ധപൂജായിദം ഫലം.
‘‘നവവത്ഥം നവഫലം, നവഗ്ഗരസഭോജനം;
ലഭാമി സബ്ബമേവേതം, ബുദ്ധപൂജായിദം ഫലം.
‘‘ഇമം ഖാദ ഇമം ഭുഞ്ജ, ഇമമ്ഹി സയനേ സയ;
ലഭാമി സബ്ബമേവേതം, ബുദ്ധപൂജായിദം ഫലം.
‘‘സബ്ബത്ഥ പൂജിതോ ഹോമി, യസോ അച്ചുഗ്ഗതോ മമ;
മഹാപക്ഖോ സദാ ഹോമി, അഭേജ്ജപരിസോ സദാ;
ഞാതീനം ഉത്തമോ ഹോമി, ബുദ്ധപൂജായിദം ഫലം.
‘‘സീതം ഉണ്ഹം ന ജാനാമി, പരിളാഹോ ന വിജ്ജതി;
അഥോ ചേതസികം ദുക്ഖം, ഹദയേ മേ ന വിജ്ജതി.
‘‘സുവണ്ണവണ്ണോ ഹുത്വാന, സംസരാമി ഭവാഭവേ;
വേവണ്ണിയം ന ജാനാമി, ബുദ്ധപൂജായിദം ഫലം.
‘‘ദേവലോകാ ചവിത്വാന, സുക്കമൂലേന ചോദിതോ;
സാവത്ഥിയം പുരേ ജാതോ, മഹാസാലേ സുഅഡ്ഢകേ.
‘‘പഞ്ച കാമഗുണേ ഹിത്വാ, പബ്ബജിം അനഗാരിയം;
ജാതിയാ സത്തവസ്സോഹം, അരഹത്തമപാപുണിം.
‘‘ഉപസമ്പാദയീ ബുദ്ധോ, ഗുണമഞ്ഞായ ചക്ഖുമാ;
തരുണോ പൂജനീയോഹം, ബുദ്ധപൂജായിദം ഫലം.
‘‘ദിബ്ബചക്ഖു വിസുദ്ധം മേ, സമാധികുസലോ അഹം;
അഭിഞ്ഞാപാരമിപ്പത്തോ, ബുദ്ധപൂജായിദം ഫലം.
‘‘പടിസമ്ഭിദാ അനുപ്പത്തോ, ഇദ്ധിപാദേസു കോവിദോ;
ധമ്മേസു പാരമിപ്പത്തോ, ബുദ്ധപൂജായിദം ഫലം.
‘‘തിംസകപ്പസഹസ്സമ്ഹി, യം ബുദ്ധമഭിപൂജയിം;
ദുഗ്ഗതിം നാഭിജാനാമി, ബുദ്ധപൂജായിദം ഫലം.
‘‘കിലേസാ ഝാപിതാ മയ്ഹം…പേ… കതം ബുദ്ധസ്സ സാസന’’ന്തി.
ഛളഭിഞ്ഞോ പുന ഹുത്വാ സൂലതോ ഉട്ഠഹിത്വാ പരാനുദ്ദയായ ആകാസേ ഠത്വാ പാടിഹാരിയം ദസ്സേസി. മഹാജനോ അച്ഛരിയബ്ഭുതചിത്തജാതോ അഹോസി. താവദേവസ്സ വണോ സംരൂള്ഹി, സോ ഭിക്ഖൂഹി, ‘‘ആവുസോ, താദിസം ദുക്ഖം അനുഭവന്തോ കഥം ത്വം വിപസ്സനം അനുയുഞ്ജിതും അസക്ഖീ’’തി പുട്ഠോ, ‘‘പഗേവ മേ, ആവുസോ, സംസാരേ ആദീനവോ, സങ്ഖാരാനഞ്ച സഭാവോ സുദിട്ഠോ, ഏവാഹം താദിസം ദുക്ഖം അനുഭവന്തോപി അസക്ഖിം വിപസ്സനം വഡ്ഢേത്വാ വിസേസം അധിഗന്തു’’ന്തി ദസ്സേന്തോ –
൧൨൧. ‘‘നത്ഥി കോചി ഭവോ നിച്ചോ, സങ്ഖാരാ വാപി സസ്സതാ;
ഉപ്പജ്ജന്തി ച തേ ഖന്ധാ, ചവന്തി അപരാപരം.
൧൨൨. ‘‘ഏതമാദീനവം ഞത്വാ, ഭവേനമ്ഹി അനത്ഥികോ;
നിസ്സടോ സബ്ബകാമേഹി, പത്തോ മേ ആസവക്ഖയോ’’തി. –
ഇമം ഗാഥാദ്വയം അഭാസി.
തത്ഥ നത്ഥി കോചി ഭവോ നിച്ചോതി കമ്മഭവോ ഉപപത്തിഭവോ കാമഭവോ രൂപഭവോ അരൂപഭവോ സഞ്ഞീഭവോ അസഞ്ഞീഭവോ നേവസഞ്ഞീനാസഞ്ഞീഭവോ ഏകവോകാരഭവോ ചതുവോകാരഭവോ പഞ്ചവോകാരഭവോതി ഏവംഭേദോ, തത്ഥാപി ഹീനോ മജ്ഝിമോ ഉക്കട്ഠോ ദീഘായുകോ സുഖബഹുലോ വോമിസ്സസുഖദുക്ഖോതി ഏവംവിഭാഗോ യോകോചി നിച്ചോ ധുവോ ഥിരോ അപലോകിയധമ്മോ നത്ഥി തം തം കാരണം പടിച്ച സമുപ്പന്നത്താ. യസ്മാ ച ഏതദേവം, തസ്മാ സങ്ഖാരാ വാപി സസ്സതാ നത്ഥീതി യോജനാ. പച്ചയേഹി സങ്ഖതത്താ ‘‘സങ്ഖാരാ’’തി ലദ്ധനാമേ ഹി പഞ്ചക്ഖന്ധേ ഉപാദായ ഭവസമഞ്ഞായ സങ്ഖാരാവ ഹുത്വാ സമ്ഭൂതാ ജരാമരണേന ച വിപരിണമന്തീതി അസസ്സതാ വിപരിണാമധമ്മാ. തഥാ ഹി തേ ‘‘സങ്ഖാരാ’’തി വുച്ചന്തി. തേനാഹ ഉപ്പജ്ജന്തി ച തേ ഖന്ധാ, ചവന്തി അപരാപരന്തി. തേ ഭവപരിയായേന സങ്ഖാരപരിയായേന ച വുത്താ പഞ്ചക്ഖന്ധാ യഥാപച്ചയം അപരാപരം ഉപ്പജ്ജന്തി, ഉപ്പന്നാ ച ജരായ പരിപീളിതാ ഹുത്വാ ചവന്തി പരിഭിജ്ജന്തീതി അത്ഥോ. ഏതേന ‘‘ഭവോ, സങ്ഖാരാ’’തി ച ലദ്ധവോഹാരാ പഞ്ചക്ഖന്ധാ ഉദയബ്ബയസഭാവാതി ദസ്സേതി. യസ്മാ തിലക്ഖണം ആരോപേത്വാ സങ്ഖാരേ സമ്മസന്തസ്സ തയോപി ഭവാ ആദിത്തം വിയ സങ്ഖതേ ആദീനവം ദോസം പഗേവ വിപസ്സനാപഞ്ഞായ ജാനിത്വാ അനിച്ചലക്ഖണേഹി ദിട്ഠാ സങ്ഖാരാ ദുക്ഖാനത്താ വിഭൂതതരാ ഉപട്ഠഹന്തി, തേനാഹ ഭഗവാ – ‘‘യദനിച്ചം തം ദുക്ഖം, യം ദുക്ഖം തദനത്താ’’തി (സം. നി. ൩.൧൫).
യസ്മാ തിലക്ഖണം ആരോപേത്വാ സങ്ഖാരേ സമ്മസന്തസ്സ തയോപി ഭവാ ആദിത്തം വിയ അഗാരം സപ്പടിഭയാ ഉപട്ഠഹന്തി, തസ്മാ ആഹ ‘‘ഭവേനമ്ഹി അനത്ഥികോ’’തി. ഏവം പന സബ്ബസോ ഭവേഹി വിനിവത്തിയമാനസ്സ കാമേസു അപേക്ഖായ ലേസോപി ന സമ്ഭവതിയേവ, തേനാഹ ‘‘നിസ്സടോ സബ്ബകാമേഹീ’’തി, അമ്ഹീതി യോജനാ. മാനുസേഹി വിയ ദിബ്ബേഹിപി കാമേഹി നിവത്തിതചിത്തോസ്മീതി അത്ഥോ. പത്തോ മേ ആസവക്ഖയോതി യസ്മാ ഏവം സുപരിമജ്ജിതസങ്ഖാരോ ഭവേസു സുപരിദിട്ഠാദീനവോ കാമേസു ച അനാസത്തമാനസോ തസ്മാ സൂലമത്ഥകേ നിസിന്നേനാപി മേ മയാ പത്തോ അധിഗതോ ആസവക്ഖയോ നിബ്ബാനം അരഹത്തഞ്ചാതി. അഞ്ഞേഹി ച സബ്രഹ്മചാരീഹി അപ്പത്തമാനസേഹി തദധിഗമായ ഉസ്സാഹോ കരണീയോതി ഭിക്ഖൂനം ഓവാദമദാസി.
ഉത്തരത്ഥേരഗാഥാവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.
൨. പിണ്ഡോലഭാരദ്വാജത്ഥേരഗാഥാവണ്ണനാ
നയിദം അനയേനാതിആദികാ ആയസ്മതോ പിണ്ഡോലഭാരദ്വാജത്ഥേരസ്സ ഗാഥാ. കാ ഉപ്പത്തി? അയം കിര പദുമുത്തരസ്സ ഭഗവതോ കാലേ സീഹയോനിയം നിബ്ബത്തിത്വാ പബ്ബതഗുഹായം വിഹരതി. ഭഗവാ തസ്സ അനുഗ്ഗഹം കാതും ഗോചരായ പക്കന്തകാലേ സയനഗുഹം പവിസിത്വാ നിരോധം സമാപജ്ജിത്വാ നിസീദി. സീഹോ ഗോചരം ഗഹേത്വാ നിവത്തോ ഗുഹാദ്വാരേ ഭഗവന്തം ദിസ്വാ ഹട്ഠതുട്ഠോ ജലജഥലജപുപ്ഫേഹി പൂജം കത്വാ ചിത്തം പസാദേന്തോ ഭഗവതോ ആരക്ഖത്ഥായ അരഞ്ഞേ വാളമിഗേ അപനേതും തീസു വേലാസു സീഹനാദം നദന്തോ ബുദ്ധഗതായ സതിയാ അട്ഠാസി. യഥാ പഠമദിവസം, ഏവം സത്താഹം പൂജേസി. ഭഗവാ സത്താഹച്ചയേന നിരോധാ വുട്ഠഹിത്വാ ‘‘വത്തിസ്സതി ഇമസ്സ ഏത്തകോ ഉപനിസ്സയോ’’തി തസ്സ പസ്സന്തസ്സേവ ആകാസം പക്ഖന്ദിത്വാ വിഹാരമേവ ഗതോ. സീഹോ പാലിലേയ്യകഹത്ഥീ വിയ ബുദ്ധവിയോഗദുക്ഖം അധിവാസേതും അസക്കോന്തോ കാലം കത്വാ ഹംസവതീനഗരേ മഹാഭോഗകുലേ നിബ്ബത്തിത്വാ വയപ്പത്തോ നഗരവാസീഹി സദ്ധിം വിഹാരം ഗതോ ധമ്മദേസനം സുത്വാ സത്താഹം മഹാദാനം പവത്തേത്വാ യാവജീവം പുഞ്ഞാനി കത്വാ അപരാപരം ദേവമനുസ്സേസു സംസരന്തോ അമ്ഹാകം ഭഗവതോ കാലേ കോസമ്ബിയം രഞ്ഞോ ഉതേനസ്സ പുരോഹിതപുത്തോ ഹുത്വാ നിബ്ബത്തി ഭാരദ്വാജോ നാമ നാമേന. സോ വയപ്പത്തോ തയോ വേദേ ഉഗ്ഗഹേത്വാ പഞ്ച മാണവകസതാനി മന്തേ വാചേന്തോ മഹഗ്ഘസഭാവേന അനനുരൂപാചാരത്താ തേഹി പരിച്ചജ്ജന്തോ രാജഗഹം ഗന്ത്വാ ഭഗവതോ ഭിക്ഖുസങ്ഘസ്സ ച ലാഭസക്കാരം ദിസ്വാ സാസനേ പബ്ബജിത്വാ ഭോജനേ അമത്തഞ്ഞൂ ഹുത്വാ വിചരന്തോ സത്ഥാരാ ഉപായേന മത്തഞ്ഞുതായ പതിട്ഠാപിതോ വിപസ്സനം പട്ഠപേത്വാ നചിരസ്സേവ ഛളഭിഞ്ഞോ അഹോസി. തേന വുത്തം അപദാനേ (അപ. ഥേര ൨.൫൦.൧൦൪-൧൦൯) –
‘‘മിഗലുദ്ദോ പുരേ ആസിം, വിപിനേ വിചരം തദാ;
അദ്ദസം വിരജം ബുദ്ധം, സബ്ബധമ്മാന പാരഗും.
‘‘പിയാലഫലമാദായ, ബുദ്ധസേട്ഠസ്സദാസഹം;
പുഞ്ഞക്ഖേത്തസ്സ വീരസ്സ, പസന്നോ സേഹി പാണിഭി.
‘‘ഏകതിംസേ ഇതോ കപ്പേ, യം ഫലം അദദിം തദാ;
ദുഗ്ഗതിം നാഭിജാനാമി, ഫലദാനസ്സിദം ഫലം.
‘‘കിലേസാ ഝാപിതാ മയ്ഹം…പേ… കതം ബുദ്ധസ്സ സാസന’’ന്തി.
ഛളഭിഞ്ഞോ പന ഹുത്വാ ‘‘ഭഗവതോ സമ്മുഖാ യം സാവകേഹി പത്തബ്ബം, തം മയാ പത്ത’’ന്തി, ഭിക്ഖുസങ്ഘേ ച ‘‘യസ്സ മഗ്ഗേ വാ ഫലേ വാ കങ്ഖാ അത്ഥി, സോ മം പുച്ഛതൂ’’തി സീഹനാദം നദി. തേന തം ഭഗവാ, ‘‘ഏതദഗ്ഗം, ഭിക്ഖവേ, മമ സാവകാനം ഭിക്ഖൂനം സീഹനാദികാനം യദിദം പിണ്ഡോലഭാരദ്വാജോ’’തി (അ. നി. ൧.൧൮൮, ൧൯൫) ഏതദഗ്ഗേ ഠപേസി. സോ ഏകദിവസം അത്തനോ സന്തികം ഉപഗതം ഗിഹികാലേ സഹായഭൂതം മച്ഛരിം മിച്ഛാദിട്ഠിബ്രാഹ്മണം അനുകമ്പമാനോ തസ്സ ദാനകഥം കഥേത്വാ തേന ച ‘‘അയം മമ ധനം വിനാസേതുകാമോ’’തി ഭകുടിം കത്വാപി ‘‘തുയ്ഹം ഏകഭത്തം ദേമീ’’തി വുത്തേ, ‘‘തം സങ്ഘസ്സ ദേഹി മാ മയ്ഹ’’ന്തി സങ്ഘസ്സ പരിണാമേസി. പുന ബ്രാഹ്മണേന ‘‘അയം മം ബഹൂനം ദാപേതുകാമോ’’തി അപ്പച്ചയേ പകാസിതേ ദുതിയദിവസം ധമ്മസേനാപതിനാ സങ്ഘഗതായ ദക്ഖിണായ മഹപ്ഫലഭാവപ്പകാസനേന തം പസാദേത്വാ, ‘‘അയം ബ്രാഹ്മണോ ‘ആഹാരഗേധേന മം ദാനേ നീയോജേസീ’തി മഞ്ഞതി, ആഹാരസ്സ പന മയാ സബ്ബസോ പരിഞ്ഞാതഭാവം ന ജാനാതി, ഹന്ദ നം ജാനാപേമീ’’തി –
൧൨൩. ‘‘നയിദം അനയേന ജീവിതം, നാഹാരോ ഹദയസ്സ സന്തികോ;
ആഹാരട്ഠിതികോ സമുസ്സയോ, ഇതി ദിസ്വാന ചരാമി ഏസനം.
൧൨൪. ‘‘പങ്കോതി ഹി നം അവേദയും, യായം വന്ദനപൂജനാ കുലേസു;
സുഖുമം സല്ലം ദുരുബ്ബഹം, സക്കാരോ കാപുരിസേന ദുജ്ജഹോ’’തി. –
ഗാഥാദ്വയം അഭാസി.
തത്ഥ നയിദം അനയേന ജീവിതന്തി ഇദം മമ ജീവിതം അനയേന അഞായേന വേളുദാനപുപ്ഫദാനാദിഅനേസനായ ന ഹോതി ജീവിതനികന്തിയാ അഭാവതോ. നാഹാരോ ഹദയസ്സ സന്തികോതി ആഹാരോ ച ആഹരിയമാനോ മഗ്ഗഫലഞാണം വിയ ഹദയസ്സ ചിത്തസ്സ സന്തികരോ ന ഹോതി, കേവലം പന സജ്ജുകം ഖുദാപടിഘാതമത്തം കരോതീതി അധിപ്പായോ. അഥ വാ നാഹാരോ ഹദയസ്സ സന്തികോതി ആഹാരോ രസതണ്ഹാവത്ഥു മേ ഹദയസ്സ സന്തികോ ആസത്തോ ന ഹോതി രസതണ്ഹായ ഏവ അഭാവതോ. ‘‘സന്തികേ’’തിപി പഠന്തി. യോ ഹി ആഹാരഗിദ്ധോ ലാഭസക്കാരപ്പസുതോ വിചരതി, തസ്സ ആഹാരോ ഹദയസ്സ സന്തികേ നാമ അഭിണ്ഹം മനസികാതബ്ബതോ. യോ പന പരിഞ്ഞാതാഹാരോ, സോ തത്ഥ പഹീനച്ഛന്ദരാഗോ, ന തസ്സാഹാരോ ഹദയസ്സ സന്തികേ നാമ – ‘‘കഥം നു ഖോ ലഭേയ്യ’’ന്തിആദിമനസികരണസ്സേവ അഭാവതോ. യദി ഹി ജീവിതനികന്തി ആഹാരരസതണ്ഹാ ച നത്ഥി, അഥ കസ്മാ പിണ്ഡായ ചരസീതി അനുയോഗം മനസി കത്വാ ആഹ ‘‘ആഹാരട്ഠിതികോ സമുസ്സയോ, ഇതി ദിസ്വാന ചരാമി ഏസന’’ന്തി. ആഹാരോ ഭോജനം ഠിതി ഠാനം പച്ചയോ ഏതസ്സാതി ആഹാരട്ഠിതികോ. ‘‘ആഹാരപടിബദ്ധവുത്തികോ സമുസ്സയോ കായോ’’ഇതി ദിസ്വാന ഏവം ഞത്വാ ഇമമത്ഥം ബുദ്ധിയം ഠപേത്വാ ചരാമി ഏസനം, ഭിക്ഖാപരിയേസനം കരോമീതി അത്ഥോ.
പച്ചയനിമിത്തം കുലാനി ഉപസങ്കമന്തോ തത്ഥ വന്ദനപൂജനാഹി ലാഭസക്കാരേഹി ച ബജ്ഝതീതി ഏവം മാദിസേസു ന ചിന്തേതബ്ബന്തി ദസ്സേന്തോ ‘‘പങ്കോ’’തിഗാഥം അഭാസി. തസ്സത്ഥോ – യാ അയം പച്ചയനിമിത്തം ഉപഗതാനം പബ്ബജിതാനം കുലേസു ഗേഹവാസീസു പവത്തിസ്സതി ഗുണസമ്ഭാവനാ പൂജനാ ച, യസ്മാ തം അഭാവിതത്താനം ഓസീദാപനട്ഠേന മലീനഭാവകരണേന ച പങ്കോ കദ്ദമോതി ബുദ്ധാദയോ അവേദയും അബ്ഭഞ്ഞാസും പവേദേസും വാ, തസ്മാ സാ സപ്പുരിസാനം ബന്ധായ ന ഹോതി സക്കാരാസായ പഗേവ പഹീനത്താ. അസപ്പുരിസസ്സ പന സക്കാരാസാ ദുവിഞ്ഞേയ്യസഭാവതായ പീളാജനനതോ അന്തോ തുദനതോ ഉദ്ധരിതും അസക്കുണേയ്യതോ ച സുഖുമം സല്ലം ദുരുബ്ബഹം. തതോ ഏവ തേന സക്കാരോ കാപുരിസേന ദുജ്ജഹോ ദുരുബ്ബഹേയ്യോ തസ്സ പഹാനപടിപത്തിയാ അപ്പടിപജ്ജനതോ, സക്കാരാസാപഹാനേന പഹീനോ ഹോതീതി. തം സുത്വാ ബ്രാഹ്മണോ ഥേരേ അഭിപ്പസന്നോ അഹോസി.
പിണ്ഡോലഭാരദ്വാജത്ഥേരഗാഥാവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.
൩. വല്ലിയത്ഥേരഗാഥാവണ്ണനാ
മക്കടോ പഞ്ചദ്വാരായന്തിആദികാ ആയസ്മതോ വല്ലിയത്ഥേരസ്സ ഗാഥാ. കാ ഉപ്പത്തി? അയമ്പി പുരിമബുദ്ധേസു കതാധികാരോ തത്ഥ തത്ഥ ഭവേ പുഞ്ഞാനി ഉപചിനന്തോ ഇതോ ഏകതിംസേ കപ്പേ കുലഗേഹേ നിബ്ബത്തിത്വാ വിഞ്ഞുതം പത്തോ ഏകദിവസം കേനചിദേവ കരണീയേന അരഞ്ഞം ഗതോ തത്ഥ നാരദം നാമ പച്ചേകസമ്ബുദ്ധം രുക്ഖമൂലേ വസന്തം ദിസ്വാ പസന്നമാനസോ നളേഹി സാലം കത്വാ തിണേഹി ഛാദേത്വാ അദാസി. ചങ്കമനട്ഠാനഞ്ചസ്സ സോധേത്വാ വാലുകാ ഓകിരിത്വാ അദാസി. സോ തേന പുഞ്ഞകമ്മേന ദേവമനുസ്സേസു സംസരന്തോ ഇമസ്മിം ബുദ്ധുപ്പാദേ സാവത്ഥിയം ബ്രാഹ്മണമഹാസാലസ്സ പുത്തോ ഹുത്വാ നിബ്ബത്തി, വല്ലിയോതിസ്സ നാമം അഹോസി. സോ വയപ്പത്തോ യോബ്ബനമനുപ്പത്തോ ഇന്ദ്രിയവസികോ ഹുത്വാ വിചരന്തോ കല്യാണമിത്തസംസഗ്ഗേന ഭഗവന്തം ഉപസങ്കമിത്വാ ധമ്മം സുത്വാ പടിലദ്ധസദ്ധോ പബ്ബജിത്വാ വിപസ്സനം പട്ഠപേത്വാ നചിരസ്സേവ അരഹത്തം പാപുണി. തേന വുത്തം അപദാനേ (അപ. ഥേര ൨.൫൦.൯൩-൧൦൩) –
‘‘ഹിമവന്തസ്സാവിദൂരേ, ഹാരിതോ നാമ പബ്ബതോ;
സയമ്ഭൂ നാരദോ നാമ, രുക്ഖമൂലേ വസീ തദാ.
‘‘നളാഗാരം കരിത്വാന, തിണേന ഛാദയിം അഹം;
ചങ്കമം സോധയിത്വാന, സയമ്ഭുസ്സ അദാസഹം.
‘‘തേന കമ്മേന സുകതേന, ചേതനാപണിധീഹി ച;
ജഹിത്വാ മാനുസം ദേഹം, താവതിംസമഗച്ഛഹം.
‘‘തത്ഥ മേ സുകതം ബ്യമ്ഹം, നളകുടികനിമ്മിതം;
സട്ഠിയോജനമുബ്ബേധം, തിംസയോജനവിത്ഥതം.
‘‘ചതുദ്ദസേസു കപ്പേസു, ദേവലോകേ രമിം അഹം;
ഏകസത്തതിക്ഖത്തുഞ്ച, ദേവരജ്ജമകാരയിം.
‘‘ചതുത്തിംസതിക്ഖത്തുഞ്ച, ചക്കവത്തീ അഹോസഹം;
പദേസരജ്ജം വിപുലം, ഗണനാതോ അസങ്ഖിയം.
‘‘ധമ്മപാസാദമാരുയ്ഹ, സബ്ബാകാരവരൂപമം;
യദിച്ഛകാഹം വിഹരേ, സക്യപുത്തസ്സ സാസനേ.
‘‘ഏകതിംസേ ഇതോ കപ്പേ, യം കമ്മമകരിം തദാ;
ദുഗ്ഗതിം നാഭിജാനാമി, നളകുടിയിദം ഫലം.
‘‘കിലേസാ ഝാപിതാ മയ്ഹം…പേ… കതം ബുദ്ധസ്സ സാസന’’ന്തി.
അരഹത്തം പന പത്വാ പുഥുജ്ജനകാലേ അത്തനോ ചിത്തസ്സ രൂപാദിആരമ്മണേസു യഥാകാമപ്പവത്തിയാ, ഇദാനി അരിയമഗ്ഗേന നിഗ്ഗഹിതഭാവസ്സ ച വിഭാവനേന അഞ്ഞം ബ്യാകരോന്തോ –
൧൨൫. ‘‘മക്കടോ പഞ്ചദ്വാരായം, കുടികായം പസക്കിയ;
ദ്വാരേന അനുപരിയേതി, ഘട്ടയന്തോ മുഹും മുഹും.
൧൨൬. ‘‘തിട്ഠ മക്കട മാ ധാവി, ന ഹി തേ തം യഥാ പുരേ;
നിഗ്ഗഹീതോസി പഞ്ഞായ, നേവ ദൂരം ഗമിസ്സസീ’’തി. – ഗാഥാദ്വയം അഭാസി;
തത്ഥ ഘട്ടയന്തോതി അത്തനോ ലോലഭാവേന രുക്ഖസ്സ അഞ്ഞം സാഖം മുഞ്ചിത്വാ അഞ്ഞസ്സ ഗഹണേന അനേകവാരം തത്ഥ രുക്ഖം ചാലേന്തോ ഫലൂപഭോഗമക്കടോ വിയ തേന തേന ചക്ഖാദിദ്വാരേന രൂപാദിആരമ്മണേസു അഞ്ഞം മുഞ്ചിത്വാ അഞ്ഞം ഗണ്ഹന്തോ ചിത്തസന്താനസ്സ സമാദാനവസേന നിച്ചലം ഠാതും അപ്പദാനേന അഭിക്ഖണം ഘട്ടയന്തോ ചാലേന്തോ തസ്മിംയേവ രൂപാദിആരമ്മണേ അനുപരിവത്തതി യഥാകാമം വിചരതി. വത്തമാനസമീപതായ ചേത്ഥ വത്തമാനവചനം. ഏവം അനുപരിയന്തോ ച തിട്ഠ, മക്കട, മാ ധാവി ത്വം, ചിത്തമക്കട, ഇദാനി തിട്ഠ മാ ധാവി, ഇതോ പട്ഠായ തേ ധാവിതും ന സക്കാ, തസ്മാ ന ഹി തേ തം യഥാ പൂരേ യസ്മാ തം അത്തഭാവഗേഹം പുബ്ബേ വിയ ന തേ സേവിതം പിഹിതദ്വാരഭാവതോ, കിഞ്ച നിഗ്ഗഹീതോസി പഞ്ഞായ സയഞ്ച ഇദാനി മഗ്ഗപഞ്ഞായ കിലേസാഭിസങ്ഖാരസങ്ഖാതാനം പാദാനം ഛേദനേന അച്ചന്തികം നിഗ്ഗഹം പത്തോസി, തസ്മാ നേവ ദൂരം ഗമിസ്സസി ഇതോ അത്തഭാവതോ ദൂരം ദുതിയാദിഅത്തഭാവം നേവ ഗമിസ്സസി യാവചരിമകചിത്തം ഏവ തേ ഗമനന്തി ദസ്സേതി. ‘‘നേതോ ദൂര’’ന്തിപി പാഠോ, സോ ഏവത്ഥോ.
വല്ലിയത്ഥേരഗാഥാവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.
൪. ഗങ്ഗാതീരിയത്ഥേരഗാഥാവണ്ണനാ
തിണ്ണം മേ താലപത്താനന്തിആദികാ ആയസ്മതോ ഗങ്ഗാതീരിയത്ഥേരസ്സ ഗാഥാ. കാ ഉപ്പത്തി? അയം കിര പദുമുത്തരസ്സ ഭഗവതോ കാലേ കുലഗേഹേ നിബ്ബത്തിത്വാ വിഞ്ഞുതം പത്തോ സാസനേ അഭിപ്പസന്നോ ഹുത്വാ ഭിക്ഖുസങ്ഘസ്സ പാനീയമദാസി. സോ തേന പുഞ്ഞകമ്മേന ദേവലോകേ നിബ്ബത്തിത്വാ അപരാപരം പുഞ്ഞാനി കത്വാ ദേവമനുസ്സേസു സംസരന്തോ ഇമസ്മിം ബുദ്ധുപ്പാദേ സാവത്ഥിയം അഞ്ഞതരസ്സ ഗഹപതിസ്സ പുത്തോ ഹുത്വാ നിബ്ബത്തി, ‘‘ദത്തോ’’തിസ്സ നാമം അഹോസി. സോ വയപ്പത്തോ ഘരാവാസം വസന്തോ അഗമനീയട്ഠാനഭാവം അജാനിത്വാ വീതിക്കമം കത്വാ പുന അഗമനീയട്ഠാനഭാവം ഞത്വാ സംവേഗജാതോ പബ്ബജിത്വാ തം കമ്മം ജിഗുച്ഛിത്വാ ലൂഖപടിപത്തിം അനുതിട്ഠന്തോ പംസുകൂലചീവരം ഛവസിത്തസദിസം മത്തികാപത്തഞ്ച ഗഹേത്വാ ഗങ്ഗാതീരേ തീഹി താലപത്തേഹി കുടികം കത്വാ വിഹാസി, തേനേവസ്സ ഗങ്ഗാതീരിയോതി സമഞ്ഞാ അഹോസി. സോ ‘‘അരഹത്തം അപ്പത്വാ ന കേനചി സല്ലപിസ്സാമീ’’തി ചിത്തം അധിട്ഠായ പഠമം സംവച്ഛരം തുണ്ഹീഭൂതോ വചീഭേദം അകരോന്തോവ വിഹാസി. ദുതിയേ സംവച്ഛരേ ഗോചരഗാമേ അഞ്ഞതരായ ഇത്ഥിയാ ‘‘മൂഗോ നു ഖോ നോ’’തി വീമംസിതുകാമായ പത്തേ ഖീരം ആസിഞ്ചന്തിയാ ഹത്ഥവിഹാരേ കതേപി ഓകിരിതേ, ‘‘അലം, ഭഗിനീ’’തി വാചം നിച്ഛരി. തതിയേ പന സംവച്ഛരേ അന്തരവസ്സേവ ഘടയന്തോ വായമന്തോ അരഹത്തം പാപുണി, തേന വുത്തം അപദാനേ (അപ. ഥേര ൨.൫൦.൫൧-൫൬) –
‘‘പദുമുത്തരബുദ്ധസ്സ, ഭിക്ഖുസങ്ഘേ അനുത്തരേ;
പസന്നചിത്തോ സുമനോ, പാനീഘടമപൂരയിം.
‘‘പബ്ബതഗ്ഗേ ദുമഗ്ഗേ വാ, ആകാസേ വാഥ ഭൂമിയം;
യദാ പാനീയമിച്ഛാമി, ഖിപ്പം നിബ്ബത്തതേ മമ.
‘‘സതസഹസ്സിതോ കപ്പേ, യം ദാനമദദിം തദാ;
ദുഗ്ഗതിം നാഭിജാനാമി, ദകദാനസ്സിദം ഫലം.
‘‘കിലേസാ ഝാപിതാ മയ്ഹം…പേ… കതം ബുദ്ധസ്സ സാസന’’ന്തി.
അരഹാ പന ഹുത്വാ അത്തനോ പുബ്ബഭാഗപടിപത്തിയാ വിഭാവനമുഖേന അഞ്ഞം ബ്യാകരോന്തോ –
൧൨൭. ‘‘തിണ്ണം മേ താലപത്താനം, ഗങ്ഗാതീരേ കുടീ കതാ;
ഛവസിത്തോവ മേ പത്തോ, പംസുകൂലഞ്ച ചീവരം.
൧൨൮. ‘‘ദ്വിന്നം അന്തരവസ്സാനം, ഏകാ വാചാ മേ ഭാസിതാ;
തതിയേ അന്തരവസ്സമ്ഹി, തമോഖന്ധോ പദാലിതോ’’തി. – ഗാഥാദ്വയം അഭാസി;
തത്ഥ തിണ്ണം മേ താലപത്താനം, ഗങ്ഗാതീരേ കുടീ കതാതി താലരുക്ഖതോ പഹിതേഹി തീഹി താലപണ്ണേഹി മയ്ഹം വസ്സനപരിഹരണത്ഥം ഗങ്ഗായ നദിയാ തീരേ കുടികാ കതാ. തേന അത്തനോ സേനാസനസന്തോസം ദസ്സേതി. വുത്തഞ്ഹി ധമ്മസേനാപതിനാ –
‘‘പല്ലങ്കേന നിസിന്നസ്സ, ജണ്ണുകേ നാഭിവസ്സതി;
അലം ഫാസുവിഹാരായ, പഹിതത്തസ്സ ഭിക്ഖുനോ’’തി. (ഥേരഗാ. ൯൮൫; മി. പ. ൬.൧.൧);
‘‘താലപത്തീന’’ന്തിപി പാഠോ, സോ ഏവത്ഥോ. ഛവസിത്തോവ മേ പത്തോതി മയ്ഹം പത്തോ ഛവസിത്തസദിസോ, മതാനം ഖീരസേചനകുണ്ഡസദിസോതി അത്ഥോ. പംസുകൂലഞ്ച ചീവരന്തി ചീവരഞ്ച മേ അന്തരമഗ്ഗസുസാനാദീസു ഛഡ്ഡിതനന്തകേഹി കതം പംസുകൂലം. പദദ്വയേന പരിക്ഖാരസന്തോസം ദസ്സേതി.