൭. നന്ദമാണവസുത്തനിദ്ദേസവണ്ണനാ

൪൬. സത്തമേ നന്ദസുത്തേ – പഠമഗാഥായത്ഥോ – ലോകേ ഖത്തിയാദയോജനാ ആജീവകനിഗണ്ഠാദികേ സന്ധായ ‘‘സന്തി ലോകേ മുനയോ’’തി വദന്തി. തയിദം കഥംസൂതി കിം നു ഖോ തേ സമാപത്തിഞാണാദിനാ ഞാണേന ഉപപന്നത്താ ഞാണൂപപന്നം മുനി നോ വദന്തി, ഏവംവിധം നു വദന്തി, ഉദാഹു വേ നാനപ്പകാരകേന ലൂഖജീവിതസങ്ഖാതേന ജീവിതേനൂപപന്നന്തി.

നിദ്ദേസേ അട്ഠസമാപത്തിഞാണേന വാതി പഠമജ്ഝാനാദിഅട്ഠസമാപത്തിസമ്പയുത്തഞാണേന വാ. പഞ്ചാഭിഞ്ഞാഞാണേന വാതി പുബ്ബേനിവാസാദിജാനനഞാണേന വാ.

൪൭. അഥസ്സ ഭഗവാ തദുഭയമ്പി പടിക്ഖിപിത്വാ മുനിം ദസ്സേന്തോ ‘‘ന ദിട്ഠിയാ’’തി ഗാഥമാഹ.

൪൮. ഇദാനി ‘‘ദിട്ഠാദീഹി സുദ്ധീ’’തി വദന്താനം വാദേ കങ്ഖാപഹാനത്ഥം ‘‘യേ കേചിമേ’’തി പുച്ഛതി. തത്ഥ അനേകരൂപേനാതി കോതൂഹലമങ്ഗലാദിനാപി. തത്ഥ യതാ ചരന്താതി തത്ഥ സക്കായദിട്ഠിയാ ഗുത്താ വിഹരന്താ.

൪൯. അഥസ്സ തഥാ സുദ്ധിഅഭാവം ദീപേന്തോ ഭഗവാ ചതുത്ഥം ഗാഥമാഹ.

൫൦. ഏവം ‘‘നാതരിംസൂ’’തി സുത്വാ ഇദാനി യോ അതരി, തം സോതുകാമോ ‘‘യേ കേചിമേ’’തി പുച്ഛതി. അഥസ്സ ഭഗവാ ഓഘതിണ്ണമുഖേന ജാതിജരാതിണ്ണേ ദസ്സേന്തോ ഛട്ഠം ഗാഥമാഹ.

൫൧. തത്ഥ നിവുതാതി ഓവുടാ പരിയോനദ്ധാ. യേ സീധാതി യേ സു ഇധ, ഏത്ഥ ച സു-ഇതി നിപാതമത്തം. തണ്ഹം പരിഞ്ഞായാതി തീഹി പരിഞ്ഞാഹി തണ്ഹം പരിജാനിത്വാ. സേസം സബ്ബത്ഥ പുബ്ബേ വുത്തനയത്താ പാകടമേവ.

൫൨. ഏവം ഭഗവാ അരഹത്തനികൂടേനേവ ദേസനം നിട്ഠാപേസി, ദേസനാപരിയോസാനേ പന നന്ദോ ഭഗവതോ ഭാസിതം അഭിനന്ദമാനോ ഏതാഭിനന്ദാമീതി ഗാഥമാഹ. ഇധാപി ച പുബ്ബേ വുത്തസദിസോ ഏവ ധമ്മാഭിസമയോ അഹോസീതി.

സദ്ധമ്മപ്പജ്ജോതികായ ചൂളനിദ്ദേസ-അട്ഠകഥായ

നന്ദമാണവസുത്തനിദ്ദേസവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.